ਯੋਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਦੇ ਰਸਤੇ "ਨਾਡੀ" ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸੁਪਰਸੈਂਸਰੀ ਆਵਾਜ਼ "ਨਡਾ" ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ "ਲੱਛਣ" ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਫ਼-ਸਫਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਇੱਕ "ਲੱਛਣ" ਹੈ ਜੋ ਸਟਰਨ ਰਾਹੀਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀ ਮੁੱਖ ਨਾਡੀ, ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਦੂਰ ਤੋਂ ਵਜਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ, ਇੱਕ ਬਾਂਸੂਰੀ ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼, ਜਾਂ ਇੱਕ ਧਾਤੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਸੁਣਵਾਈਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਯੋਗਾ ਸੰਪਰਦਾ ਦੇ ਸੰਨਿਆਸੀ (ਸਵਾਮੀ) ਅਤੇ ਯੋਗਾ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਜਵਾਬ ਮਿਲੇ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ "ਕਨੂੰਸ" ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਤਣਾਅ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਇੱਕ ਸਰੀਰਕ ਕਨੂੰਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਡਾਕਟਰੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਸੁਣਵਾਈ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਤਣਾਅ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ "ਆਤਮਿਕ ਕਨੂੰਸ" ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਿਕ ਲੋਕ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਜਾਂ ਯੋਗਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਨੂੰਸਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤਣਾਅ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਤਣਾਅ ਹੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਯੋਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਜਾਂ ਆਤਮਿਕ ਲੋਕ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਇਹ ਤਜਰਬਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤਣਾਅ ਨਹੀਂ ਹੈ।

■ ਯੋਗਾ
ਯੋਗਾ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇਸਨੂੰ "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣਾਈਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ" ਵਜੋਂ "ਨਡਾ" ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਊਰਜਾ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਨਾਡੀ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਯੋਗਾ ਦੇ ਪ੍ਰਣਾਯਾਮ ਵਰਗੀਆਂ ਕਸਰਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਈ ਵਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਡਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਯੋਗਾ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ "ਅਨਾਹਤਾ ਨਡਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਅਨਾਹਤਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਵਾਜ਼", ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਡੁੱਲਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਦੀ ਹੈ।

"ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੀ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ (ਸਵਾਮੀ ਸ਼ਿਵਾਨੰਦ)" ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:

"ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਤਮਿਕ ਆਵਾਜ਼।" "ਅਨਾਹਤਾ" ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਰਹੱਸਮਈ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਤਮਿਕ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਡੂੰਘੇ ਧਿਆਨ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਊਰਜਾ ਦੇ ਰਸਤੇ, "ਨਾਡੀ" ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਯਾਮ ਦੀ ਨਿਯਮਿਤ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਘੰਟੀ, ਬਾਂਸੂਰੀ, ਜਾਂ ਢੋਲ ਵਾਂਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਟੁੱਟਣ, ਇੱਕ ਰੌਕ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਮੱਖੀ ਦੇ ਦੋਹਣ ਵਰਗੀ ਕੁਦਰਤੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। "ਅਨਾਹਤਾ" ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਬੰਦ ਕਰ ਲਏ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ (ਯੋਨੀ ਮੁਦਰਾ)। ਇਸ ਰਹੱਸਮਈ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਲ (ਜੀਵਨ ਊਰਜਾ) ਦੀ ਕੰਪਨ ਹੈ।

ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਨਾਉਮੁਖੀ ਮੁਦਰਾ (Naumukhi Mudra, ਜਿਸਨੂੰ ਯੋਨੀ ਮੁਦਰਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ, ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਕੰਨ, ਤਾਬੇ ਨਾਲ ਅੱਖ, ਮੱਧ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਨੱਕ ਦੇ ਛੇਦ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਓ, ਅਤੇ ਅੰਗਲੀ ਅਤੇ ਉਂਗਲੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰਲੇ ਹੋਠਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਓ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੰਵੇਦਨਾਤਮਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ।

ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਬਹੁ-ਸੰਵੇਦਨਾਤਮਕ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ (Bindu Visargha, ਬਿੰਦੂ ਚੱਕਰਾ) ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ ਚੱਕਰਾ (ਗਲੇ ਦਾ ਚੱਕਰਾ) ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਇੱਕ ਅਣਥੱਕ, ਅਲੌਕਿਕ ਅਨੁਭੂਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਬਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਣਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ (Bindu Visargha, ਬਿੰਦੂ ਚੱਕਰਾ) ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ ਚੱਕਰਾ (ਗਲੇ ਦਾ ਚੱਕਰਾ) ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ (Bindu Visargha, ਬਿੰਦੂ ਚੱਕਰਾ) ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ ਚੱਕਰਾ (ਗਲੇ ਦਾ ਚੱਕਰਾ) ਦਾ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਮੁੱਖ ਚੱਕਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ ਇੱਕ ਮਾਈਨਰ ਚੱਕਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਇਹ ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ ਚੱਕਰਾ (ਗਲੇ ਦਾ ਚੱਕਰਾ) ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਬਾਰੇ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਹੇਠਾਂ, "Meditation and Mantra (Swami Vishnu-Devananda ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਦੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਧਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ:

ਅਨਾਹਟਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ (ਜਾਂ ਮੇਲੋਡੀ) ਇੱਕ ਰਹੱਸਮਈ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਯੋਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਧਿਆਨ ਦੀ ਆਦਤ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਨਾਡਾ ਅਨੁਸੰਧਾਨ (Nada-Anusandhana) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰਹੱਸਮਈ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਯਾਮ ਲਈ ਨਾਦੀਆਂ (ਅਸਤ੍ਰਲ ਪ੍ਰਵਾਹ) ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਅਜਿਹੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ 100,000 ਵਾਰ ਅਜਪਾ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ "ਹੰਸਾ ਸੋਹਮ" ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਕੰਨ ਬੰਦ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ, ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੰਨ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਵਾਜ਼ ਵਧੇਰੇ ਸਾਫ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪਦਮ ਜਾਂ ਸਿੱਧ ਅਸਨਾ ਵਿੱਚ, ਯੋਨੀ ਮੁਦਰਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਵਾਜ਼ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਾਫ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ? ਇਹ ਸੱਜੇ ਨੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਲੀ ਸੂਰਜੀ ਨਾਡੀ (ਪਿੰਗਲਾ) ਕਰਕੇ ਹੈ। ਅਨਾਹਟਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਓਮਕਾਰ ਧਵਨੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਲ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਘੁੰਗਰੂ ਦੀ ਕਾਰਨ ਹੈ।

ਇੱਕੋ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹਾ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ:

"ਸੁਣਨਯੋਗ 'ਨਾਦਾ' ਦੇ 10 ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ 'ਚਿਨੀ' (ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦ 'ਚਿਨੀ' ਵਰਗਾ) ਹੈ। ਦੂਜਾ 'ਚਿਨੀ-ਚਿਨੀ', ਤੀਜਾ ਘੰਟੀ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਚੌਥਾ 'ਕੋਂਚ' (ਸ਼ੈੱਲ) ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੈ। ਪੰਜਵਾਂ 'ਤੰਤਰੀ' (ਲਿਊਟ), ਛੇਵਾਂ 'ਤਾਲਾ' (ਸਿੰਬਲ), ਸੱਤਵਾਂ ਫਲੂਟ, ਅੱਠਵਾਂ 'ਭੇਰੀ' (ਡ੍ਰਮ), ਨੌਵਾਂ 'ਮ੍ਰਦੰਗਾ' (ਡਬਲ ਡ੍ਰਮ), ਦਸਵਾਂ ਧੁੰਦ, ਯਾਨੀ ਕਿ ਬਰਛਾ ਹੈ।

"ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਰਹੱਸਮਈ ਧੁਨਾਂ ਦੇ ਝਾੜ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦੇਵ (ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਤਮ) ਦੀ ਧੁਨੀ ਨੂੰ 7 ਹਰਕਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਪਹਿਲੀ ਇੱਕ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ (ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਜੋ ਉਗਿਸ ਵਰਗਾ ਹੈ) ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ 'ਧਿਆਨੀਸ' ਦੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਗਲੀ ਇੱਕ ਛੱਛੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪਰਿ ਨੂੰ ਧੁਨ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਵੀਨਾ' ਦਾ ਗੀਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਂਸ ਦੇ ਫਲੂਟ ਦੀ ਧੁਨੀ ਪੰਜਵੀਂ ਧੁਨੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਇੱਕ ਟਰੰਪਟ ਦੀ ਧੁਨੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਬਰਛਾ ਦੇ ਝੱਖੜ ਵਰਗੀ ਧੁਨੀ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਧੁਨੀ ਦੂਸਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਗਲ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ।"

"ਇਸੇ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਤਜਰਬਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ:
"1 ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ 'ਪ੍ਰਣਾਯਾਮ' ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਫਲੂਟ, ਵਾਇਲਿਨ, ਘੰਟੀ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੋਂ 'ਮ੍ਰਦੰਗਾ' ਦੀ ਧੁਨੀ, ਛੱਛੇ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਡ੍ਰਮ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਬਰਛਾ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਕਈ ਵਾਰ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ, ਕਈ ਵਾਰ ਦੋਵਾਂ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਸੁਹਾਵਣੀ ਧੁਨ ਸੁਣਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।"

"ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ 'ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ' ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ 'ਅਨਾਹਤਾ' ਚੱਕਰ (ਹਾਰਟ ਚੱਕਰ) ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ 'ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ' ਚੱਕਰ (ਗਲੇ ਦਾ ਚੱਕਰ) ਜਾਂ 'ਅਜਨਾ' ਚੱਕਰ (ਤੀਜੀ ਅੱਖ), ਜਾਂ 'ਸਹਸਰਾਦਾਰ' ਚੱਕਰ (ਮੂੰਹ ਦੇ ਚੱਕਰ) ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।"

"ਇਸਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਯੋਗਾ ਦੇ ਚਾਰ ਮਾਰਗਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 'ਕਰਮ ਯੋਗਾ', 'ਭਕਤੀ ਯੋਗਾ', 'ਰਾਜ ਯੋਗਾ' ਅਤੇ 'ਗਿਆਨ ਯੋਗਾ' ਵਿੱਚ, ਹਰੇਕ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨਯੋਗ ਚੱਕਰ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਵੇਖੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਉਧਰ ਲਿਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ 'ਭਕਤੀ' (ਸਤਿਕਾਰ) ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ 'ਅਨਾਹਤਾ' ਚੱਕਰ (ਹਾਰਟ ਚੱਕਰ) ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, 'ਰਾਜ ਯੋਗਾ' ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ 'ਅਜਨਾ' ਚੱਕਰ (ਤੀਜੀ ਅੱਖ) ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਗਿਆਨ' (ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਗਿਆਨ) ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ ਇਹ 'ਸਹਸਰਾਦਾਰ' ਚੱਕਰ (ਮੂੰਹ ਦੇ ਚੱਕਰ) ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰੇਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚੱਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।"

ਪਰ, ਬਹੁਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ (ਬਿੰਦੂ ਚੱਕਰਾ), ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ ਚੱਕਰਾ (ਗਲੇ ਦਾ ਚੱਕਰਾ), ਜਾਂ ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰਾ (ਦਿਲ ਦਾ ਚੱਕਰਾ) ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ (ਬਿੰਦੂ ਚੱਕਰਾ) ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ ਚੱਕਰਾ (ਗਲੇ ਦਾ ਚੱਕਰਾ) ਦਾ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਮੁੱਖ ਚੱਕਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ (ਬਿੰਦੂ ਚੱਕਰਾ) ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ ਚੱਕਰਾ (ਗਲੇ ਦਾ ਚੱਕਰਾ) ਨੂੰ ਇੱਕਠੇ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ (ਬਿੰਦੂ ਚੱਕਰਾ) ਜਾਂ ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰਾ (ਦਿਲ ਦਾ ਚੱਕਰਾ) ਦੋ ਹੀ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਥੋੜਾ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਸਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ (ਬਿੰਦੂ ਚੱਕਰਾ) ਤੋਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ (ਬਿੰਦੂ ਚੱਕਰਾ) ਅਤੇ ਅਜਨਾ ਚੱਕਰਾ (ਤੀਜੀ ਅੱਖ) ਦੇ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸੇ, ਪਿਨਿਅਲ ਗ੍ਰੰਥੀ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੀ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਜਨਾ ਚੱਕਰਾ (ਤੀਜੀ ਅੱਖ) ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੋਕ ਬ੍ਰੂਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਕੇਂਦਰ ਪਿਨਿਅਲ ਗ੍ਰੰਥੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਉੱਥੋਂ ਵੀ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।

■ ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰਾ (ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰਾ)
ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰਾ (ਦਿਲ ਦਾ ਚੱਕਰਾ) ਵਿੱਚ "ਅਨਾਹਤਾ" ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਦਾ (ਅਨਾਹਤਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਵਾਜ਼) ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।
ਇਸਦਾ ਮੂਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦਾ ਅਰਥ "ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ" ਹੈ।
"ਅਨ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਨਕਾਰਾ, ਅਤੇ "ਅਹਤਾ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਮਾਰਨਾ" ਜਾਂ "ਹਿੱਟਣਾ", ਇਸ ਲਈ ਅਨਾਹਤਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ"।

ਯੋਗਾ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਹੋਂਸਨ ਬਾਕੋ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਦਾ (ਅਨਾਹਤਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਵਾਜ਼) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਗੈਰ-ਭੌਤਿਕ, ਅਤਿ-ਅਧਿਆਤਮਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਸ਼ੁਰੂ ਜਾਂ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।"

■ ਹਵਾ ਦਾ ਦਬਾਅ
ਹੌੜਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਵਾ ਦਾ ਦਬਾਅ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਕਈ ਵਾਰ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਲਾਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਅਕਸਰ ਸਰੀਰਕ ਬੇਅਰਾਮ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਕ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਲਾਟ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

■ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ
ਇਹ ਸਿਰ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿੱਚ ਵਿਗਾੜ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਇਹ ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਠੀਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਲਾਟ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਸਾਨਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।

■ ਰੂਹਾਨੀ
ਰੂਹਾਨੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਕਿ ਕਦੇ ਵੀ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਚ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ, ਦੂਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ "ਜੇ ਉੱਚ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਔਖੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੂਤ ਨੂੰ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ 'ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਥੋੜਾ ਘੱਟ ਕਰੋ' ਜਾਂ 'ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਔਖਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ'। ਦੂਤ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ "ਇਹ ਉੱਚ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ"।

ਜਿਹੜੇ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀ 4096Hz 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ 9ਵੇਂ ਔਕਟੇਵ ਦਾ 4096Hz ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਦੂਤ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ (8Hz) ਦਾ 9ਵਾਂ ਗੁਣਾ 4096Hz ਹੈ।

[4096Hz Angel gate 2 ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਦੂਤ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼] ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਟਿਊਨਰ ਸਾਊਂਡ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਠੰਢ, ਹੀਲਿੰਗ ਇਫੈਕਟ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ ਮਿਊਜ਼ਿਕ, ਦੂਤ ਦੀ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ।
https://www.youtube.com/watch?v=jBVlmCUGv3M

ਮੈਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ 4096Hz ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਉੱਪਰ-ਨੀਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਵਰਗਾ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕੋ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀਆਂ ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਇੱਕ ਥੱਲੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਥੱਲੇ ਵੀ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਮਿਕਸ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੋਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰੇਕ ਆਵਾਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ "ਅਲੱਗ" ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਥੱਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਥੱਲੀ ਹੈ। "ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇਗੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਮਾਹੌਲ ਹੈ"। ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ, ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਵੌਲਯੂਮ ਵਧਦਾ ਅਤੇ ਘੱਟਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਵੌਲਯੂਮ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਟਿਊਨਰ ਵੀ ਵਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ 4096hz ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ (ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਹੈ)।

ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਦੂਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ", ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਦੂਤ ਦਾ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੂਤ ਦੇ ਔਰੇ ਵਿੱਚ ਢਕੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਚੇ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਦੂਤ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਉੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉੱਚੇ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਉੱਚੀ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਦੂਤ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਹ (ਸਪਿਰਿੱਟ) ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਚੀ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

■ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਅਤੇ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨ
ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ ਅਨਾਹਤਾ ਦੀ ਧੁਨ ਉਹ ਧੁਨ ਹੈ ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨੂੰ ਲੰਘਦੀ ਹੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਾਡੀ (ਊਰਜਾ ਦਾ ਰਸਤਾ) ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨ ਉਦੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਜਮ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਮ ਹੋਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਧੁਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਇੱਕ ਖਰਖਰਾ ਰੌਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਮ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਧੁਨ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ ਕਿ ਖੜ੍ਹ-ਖੜ੍ਹਾ ਰੌਲਾ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੀ ਧੁਨ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਇਦਾ ਅਤੇ ਪਿੰਗਲਾ ਦੀ ਧੁਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਗੋ" ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੁਨ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੀ ਧੁਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ। ਊਰਜਾ ਦੇ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਧੁਨਾਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਵਿੱਚ ਜੋ ਫਰਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਭౌਤਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧੁਨਾਂ ਦੇ ਨਿਰਣਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਉੱਚੀਆਂ, ਰਹੱਸਮਈ ਧੁਨਾਂ ਸੁਪਰਸੈਂਸਰੀ ਧੁਨਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਪਲਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਪਿਰਚੁਅਲਿਸਟ ਇਸੇ ਗੱਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਧੁਨਾਂ ਹਰੇਕ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਨਾਡੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਚੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੁਨੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ "ਭੂਮਿਕਾਰੂ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਧੁਨਾਂ" ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਭੂਮਿਕਾਰੂ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਧੁਨਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੁਣਾਈ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ। ਨਾਡੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਅਤੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

"ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਤਰਾ" (ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਕਿਤਾਬ) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧੁਨ ਸੁਣਨਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਸੁਪਰਸੈਂਸਰੀ ਸੰਸਾਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਕ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸਹਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਈ ਲੋਕ ਇਸ ਸੁਪਰਸੈਂਸਰੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ "ਸੰਕੇਤ" ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧੁਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਵਿਧੀ (ਸਾਦਨਾ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।

■ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਪਿਰਚੁਅਲਿਸਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਲੈਕਚਰਰ ਦੀ ਗੱਲ
"ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਮਿਸਟਰੀਜ਼ ਇਨ ਬ੍ਰਿਟੇਨ" (ਕੈਡੋ ਝੀ ਥਾਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਕਿਤਾਬ) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਪਿਰਚੁਅਲਿਸਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਲੈਕਚਰਰ ਦੇ ਬਿਆਨ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਸਿਰਦਰਦ ਹੋਣਾ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਦੇ ਜਾਗਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਕਥਨ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸਮਰੱਥਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੂਹਾਨੀ ਸੁਣਵਾਈ ਜਾਂ ਰੂਹਾਨੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਰੱਥਾ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਰੂਹ (ਸਪਿਰਿਟ) ਨੇੜੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਰਦਨਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ਼ ਸਿਰਦਰਦ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਲਾਟ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣੇ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਖਣ 'ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ। ਕੀ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਝੂਠਾ ਅੰਦਾਨ ਹੈ?

■ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ
"ਲਾਈਟ ਬਾਡੀ ਦਾ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਣਾ" ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਪੜਾਅ (ਲੇਵਲ 8) 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਹਿਪੋਥੈਲੇਮਸ ਅਤੇ ਪਾਈਨਲ ਗ੍ਰੰਥੀ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਤੀਬਰ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਚੀ, ਝੀਣੇ ਵਾਂਗ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।

■ ਝੇਨ
ਝੇਨ ਵਿੱਚ, "ਝੇਨ ਬੀਯੋ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਏਨ ਜ਼ੇਨਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਸ਼ਾਏਨ ਜ਼ੇਨਸ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਝੇਨ ਬੀਯੋ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ "ਤਿਬਰ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂ ਹੋਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨਦੀ ਦੇ ਝਰਨੇ ਵਿੱਚ ਹੋ" (ਸ਼ਾਏਨ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ, ਵਧੇਰੇ ਹਵਾਲਾ) ਸੀ।

ਇਸਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਜਾਂ ਇਦਾ ਜਾਂ ਪਿੰਗਲਾ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦੇ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਦਾ (ਅਨਾਹਤਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਵਾਜ਼) ਨੂੰ ਅਤੀ-ਇੰਦਰੀਅਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।

■ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂ
ਰਾਤ ਦੀ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲੀ ਕਿਤਾਬ "ਰਾਤ ਦੀ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ (ਡਾ. ਯੋਸ਼ੀ ਤਾਕਾਯੋਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਉਮਰ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਕੰਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਝੀਣ ਵਾਂਗ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰ 'ਜੀ' ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ 'ਗਰ'। ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨਾ ਸ਼ਾਂਤ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਲੇਖਕ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਏਨ ਜ਼ੇਨਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਹਾਲਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਏਨ ਜ਼ੇਨਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਸੇ ਅਤੀ-ਇੰਦਰੀਅਨ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤਣਾਅ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂ ਸੀ।

ਬਿੰਦੂ-ਚੱਕਰਾ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੀ-ਇੰਦਰੀਅਨ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ਾਏਨ ਜ਼ੇਨਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ਾਏਨ ਜ਼ੇਨਸ਼ੀ ਦਾ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂ ਕੁਨਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਦਾ (ਅਨਾਹਤਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਵਾਜ਼) ਵਜੋਂ ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਮੈਂ ਸ਼ਾਏਨ ਜ਼ੇਨਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਪਾਦਰੀ ਜਾਂ ਜ਼ੇਨ ਮਾਸਟਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂ ਦੀ ਠੀਕ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਆਮ ਵਿਆਖਿਆ ਹੀ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਨਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਹੋਵੇਗੀ।

ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਸ਼ਾਏਨ ਜ਼ੇਨਸ਼ੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਝੇਨ ਬੀਯੋ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਤਣਾਅ ਕਾਰਨ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂ ਹੋਣ ਲੱਗਾ।" ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਨਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਸਫਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਠੀਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ" ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸ਼ਾਏਨ ਜ਼ੇਨਸ਼ੀ ਨੇ ਕੁਨਡਲਿਨੀ ਦੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਝੇਨ ਬੀਯੋ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣਾ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ।

■ "ਕੀਨ" ਦੀ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਕਿ ਇਹ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਹੈ ਜਾਂ ਤਣਾਅ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕੰਨ ਦੀ ਧੁਨੀ (ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ਼ਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਵਾਲ)।
"ਕੀਨ" ਦੀ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਯੋਗਾ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨਾਲ ਮਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਧੁਨੀ ਮਨ ਦੀ ਉਲਝਣ ਕਾਰਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਤਣਾਅ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕੰਨ ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਦੀ ਉਲਝਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜੇਕਰ ਇਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਤਣਾਅ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਨ ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਧੁਨੀ ਤਣਾਅ ਕਾਰਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।

■ ਗੋਪੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਕੁਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ
ਗੋਪੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੁਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ "ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਝਰਨਾ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ" ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਧੁਨੀ ਸੀ। ਇਹ ਧੁਨੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਰੀੜ ਦੀ ਹੱਡੀ ਤੋਂ ਬੇਨਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਸੀ। (ਗੋਪੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ "ਕੁਡਲਿਨੀ" ਤੋਂ)।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੋਪੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੁਡਲਿਨੀ ਸਿੰਡਰੋਮ (ਜਾਂ ਜ਼ੇਨ ਬਿਮਾਰੀ) ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਇੱਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਲੇਖਕ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕੁਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਰੀੜ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੂਸ਼ੁਮਨਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਹੋਰ ਨਾਦੀਆਂ (ਊਰਜਾ ਦੇ ਮਾਰਗ) ਤੋਂ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖੋਂ ਗੰਭੀਰ ਉਲਝਣਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਪਾਗਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਮੌਤ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੁਡਲਿਨੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀ ਪਿੰਗਲਾ ਨਾਦੀ ਰਾਹੀਂ ਜਾਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਾਹਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਾਪ ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰ ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੌਤ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਲਈ, ਲੇਖਕ ਨੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀ ਨਾਦੀ (ਊਰਜਾ ਦਾ ਮਾਰਗ) ਜਿਸਨੂੰ ਇਦਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਚ ਗਏ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਲਾਹ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ: "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਯੋਗਾ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਢਿੱਡ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਤਿੰਨ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਲਕਾ ਭੋਜਨ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੇਖਕ ਬਚ ਗਏ। ("ਕੁਡਲਿਨੀ" ਤੋਂ)।

ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਕੁਡਲਿਨੀ ਊਰਜਾ ਦੇ ਉੱਚ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸੂਸ਼ੁਮਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨੀ ਸੂਸ਼ੁਮਨਾ ਜਾਂ ਇਦਾ ਅਤੇ ਪਿੰਗਲਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਅਨਾਹਤਾ ਨਾਡਾ (ਅਨਾਹਤਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੁਨੀ) ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ, ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਵਿੱਚ, ਸੂਸ਼ੁਮਨਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਣਾਯਾਮ ਦੀਆਂ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਸ਼ੁਮਨਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਅਣपेਖੇ ਕੁਡਲਿਨੀ ਦੇ ਉੱਚ ਹੋਣ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਹਾਦਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸਿੱਝ ਕੇ ਕੁਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਮੈਂ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿੱਥੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ, ਸੱਜੇ ਪਿੰਗਲਾ ਤੋਂ ਕੁਡਰਿਣੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਦੇ ਖਤਰੇ ਬਾਰੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਕੁਡਰਿਣੀ ਅਨੁਭਵ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅਨਾਹਤਾ ਨਾਦਾ (ਅਨਾਹਤਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਧੁਨੀ), ਅਤੇ ਕੁਡਰਿਣੀ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਅਸਥਿਰਤਾ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਗਰੂ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਿਡਜ਼ਨ ਸੈਂਸੋ ਦੁਆਰਾ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਧਮਾਚਾ ਕੁਡਰਿਣੀ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਅਨਾਹਤਾ ਨਾਦਾ (ਅਨਾਹਤਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਧੁਨੀ) ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਤਣਾਅ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਗਰੂ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਿਡਜ਼ਨ ਸੈਂਸੋ ਨੂੰ ਕੁਡਰਿਣੀ ਸਿੰਡਰੋਮ (ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਬਿਮਾਰੀ) ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਊਰਜਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਪਾਇਆ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਨਾਹਤਾ ਨਾਦਾ (ਅਨਾਹਤਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਧੁਨੀ) ਸੁਣਨਾ ਕੁਡਰਿਣੀ ਸਿੰਡਰੋਮ (ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਬਿਮਾਰੀ) ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਿਡਜ਼ਨ ਸੈਂਸੋ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਭਵਿਤ ਕੁਡਰਿਣੀ ਦੇ ਅਨਾਹਤਾ ਨਾਦਾ (ਅਨਾਹਤਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਧੁਨੀ) ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਇਸਨੂੰ ਕੁਡਰਿਣੀ ਸਿੰਡਰੋਮ (ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਬਿਮਾਰੀ) ਵਜੋਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਗਲਤ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ।

■ ਕੁਡਰਿਣੀ ਯੋਗਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਧੁਨੀ
ਇੱਕ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਾਣਾ (ਜੀਵਨ ਊਰਜਾ) ਦੇ ਸੰਚਾਰ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬਿੰਦੂ ਚੱਕਰ (ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ) ਤੋਂ ਅਤਿ-ਇੰਦ੍ਰੀਅਨ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ("ਕੁਡਰਿਣੀ ਯੋਗਾ" ਤੋਂ)

■ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਨੀਆਂ
"ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika, ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:

(ਅਧਿਆਇ 2, ਸ਼ਲੋਕ 10) ਅਨੁਰੋਮਾ-ਵਿਰੋਮਾ [ਇੱਕ ਨੱਕ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਵਾਸ ਲੈਣ ਦੀ ਵਿਧੀ] ਰਾਹੀਂ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਤృప్తి ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਤੁਸੀਂ ਯਾਮਾ ਅਤੇ ਨਿਆਮਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਿਰਫ਼ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਸ਼ਵਾਸ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਹਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਨਾਯਾਮ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਯਾਮਾ ਅਤੇ ਨਿਆਮਾ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਨ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਯਾਮਾ ਅਤੇ ਨਿਆਮਾ ਯੋਗਾ ਦੇ ਅੱਠ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨੈਤਿਕਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪ੍ਰਨਾਯਾਮ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ (ਸਫਾਈ) ਨਾਲ, 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਸਾਲ ਜਾਂ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਵੀ ਇਹ ਧੁਨੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ 3 ਮਹੀਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ, ਹੇਠਾਂ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਯੋਗਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਪਹਿਲੇ 10 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਂ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ 90 ਮਿੰਟ ਦਾ ਕਲਾਸ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਹਰ ਰੋਜ਼ 90 ਮਿੰਟ ਯੋਗਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ।

■ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀ ਲੇਖਕ "ਆਊਰਾ 13 ਦੇ ਜਾਦੂ ਦੇ ਨਿਯਮ" (ਕੋਮੀਆ ਬੇਕਰ-ਜੁਨਕੋ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ) ਤੋਂ:
ਇਸ ਲੇਖਕ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਅਜਨਾ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਧੜਫੜਾਹਟ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਕਿ ਢਾਂਗ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰਾਲਾ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਓਟੋਲਰਿੰਗੋਲੋਜੀ (ਕੰਨ ਦੀ ਦਵਾਈ) ਵਿੱਚ ਜਾਂਚ ਕਰਨ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਗਈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਘੁੰਘਰਾਲਾ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੈਨਲਿੰਗ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਊਰਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਮੈਂ ਵੀ ਓਟੋਲਰਿੰਗੋਲੋਜੀ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ।

■ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀ, ਡੋਰਿਨ ਬਰਚਿਊ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਵਿਆਖਿਆ:
ਸ਼ਾਇਦ, ਉਸਨੇ ਹੀ ਇਸ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਵਾਲੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਨੂੰ "ਦੇਵਦੂਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼" ਕਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਾਂ, ਸ਼ਾਇਦ, ਉਸਨੇ ਹੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਫੈਲਾਈ ਹੋਵੇਗੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ "ਕਲੇਅਰਆਡੀਅੰਸ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧਰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਆਵਾਜ਼ "ਖੱਬੇ ਕੰਨ" ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਜਿੱਥੇ ਯੋਗਾ ਦੇ ਮਾਹਰ "ਜਮ੍ਹਾਂ ਕੰਨ" ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ "ਖੱਬੇ ਕੰਨ" ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਕੰਨ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸਿਓਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਸਨੂੰ "ਖੱਬੇ ਕੰਨ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਠੀਕ ਹੋਵੇ।

ਮੁੱਖ ਨਾਡੀ (ਊਰਜਾ ਦੇ ਰਸਤੇ) ਇਦਾ ਅਤੇ ਪਿੰਗਲਾ ਹਨ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਥਿਤ ਪਿੰਗਲਾ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਮਬਲ ਵਜੋਂ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸਥਿਤ ਇਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਮਬਲ ਵਜੋਂ ਚੰਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿੰਗਲਾ ਸਰੀਰਕ ਊਰਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਦਾ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਪੱਧਰੀ ਊਰਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਯੋਗਾ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨੇ ਸਰੀਰਕ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕੁਡਲਿਨੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸੱਜੇ ਨਾਸਕਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪਿੰਗਲਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀ ਨੇ ਉੱਚ-ਪੱਧਰੀ ਮਾਨਸਿਕ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਖੱਬੇ ਨਾਸਕਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਇਦਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ।

ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧ్యాਨ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਵਾਲਾ ਘੁੰਘਰਾਲਾ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

■ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ:
ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਥਿਤ ਨਾਡੀ (ਊਰਜਾ ਦੇ ਰਸਤੇ) ਨੂੰ ਪਿੰਗਲਾ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਇਦਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਥਿਤ ਪਿੰਗਲਾ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਮਬਲ ਵਜੋਂ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਰਗਰਮ ਅਤੇ ਊਰਜਾਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸਥਿਤ ਇਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਮਬਲ ਵਜੋਂ ਚੰਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਸਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਖੱਬੇ ਪਾਸਿਓਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਇਦਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੱਜੇ ਪਾਸਿਓਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਿੰਗਲਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਰਗਰਮ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਨਾਸਕਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ (ਜਿਸਥਾਨ ਦੇ ਨੇੜੇ) ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ "ਨਾਡੀ (ਊਰਜਾ ਦੇ ਰਸਤੇ)" ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਨਾਡੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਠੀਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

■ ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਚੱਕਰ
ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਛਾਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਸੁਰੀਆ ਚੱਕਰ (ਸੂਰਜ ਦਾ ਚੱਕਰ) ਅਤੇ ਚੰਦਰਾ ਚੱਕਰ (ਚੰਦ ਦਾ ਚੱਕਰ) ਨਾਮ ਦੇ ਗੈਰ-ਮੁੱਖ ਚੱਕਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

■ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰ ਦੀਆਂ ਖੱਬੀ ਅਤੇ ਸੱਜੀ ਅੱਖਾਂ
"ਫਲਾਵਰ ਆਫ਼ ਲਾਈਫ਼" ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਸਕੂਲ ਸਨ।
ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਨੂੰ "ਹੋਰਸ ਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਨੂੰ "ਹੋਰਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਅੱਖ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ "ਹੋਰਸ ਦੀ ਮੱਧ ਅੱਖ" ਸੀ।
ਇੱਥੇ ਵੀ, ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਹੈ।

■ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਵਿਆਖਿਆ (ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ)
ਸ਼ੈਲੀ ਮੈਕਲੇਨ ਦੀ "ਗੋਇੰਗ ਵਿਦਿਨ" ਅਨੁਸਾਰ, "ਤੀਜੀ ਅੱਖ (ਚੱਕਰ) ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਅਧਾਰ, ਨਰਵਸ ਟਿਸ਼ੂ, ਕੰਨ, ਨੱਕ ਅਤੇ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੀ ਅੱਖ, ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਮੁੱਕਟ ਚੱਕਰ ਪਿਨਲ ਗ੍ਰੰਥੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਅਧਾਰ ਅਤੇ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਅਜਨਾ ਚੱਕਰ (ਤੀਜੀ ਅੱਖ) ਅਤੇ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਸਹਸ੍ਰਾਰਾ ਚੱਕਰ (ਮੁੱਕਟ ਚੱਕਰ) ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਅਜਿਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਜੋਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿਨਲ ਗ੍ਰੰਥੀ ਸਹਸ੍ਰਾਰਾ ਚੱਕਰ (ਮੁੱਕਟ ਚੱਕਰ) ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਅਜਨਾ ਚੱਕਰ (ਤੀਜੀ ਅੱਖ) ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਦਾ ਅર્થ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, "ਫਲਾਵਰ ਆਫ਼ ਲਾਈਫ਼" ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰ ਦੀ 13 ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿਨਲ ਗ੍ਰੰਥੀ ਤਿੰਨ ਚੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ "ਤੀਜੀ ਅੱਖ (ਅਜਨਾ ਚੱਕਰ)", "ਮੁੱਕਟ ਚੱਕਰ" ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ "45° ਦਾ ਚੱਕਰ" ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਮ 8 ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ 13 ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੱਖਰੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਜਾਪਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਸੱਚਾਈ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਹਰੇਕ ਪੱਖ ਤੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਗੜਬੜ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ ਆਮ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ ਹੀ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।

■ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਾਦਾ ਯੋਗਾ
ਉਹੇ "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਟਰਾ" ਤੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਹਵਾਲਾ:

ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਦੌਰਾਨ, ਅਨਾਹਤਾ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਘੰਟੀ, ਕੇਟਲਡ੍ਰਮ, ਗਰਜ, ਕੋਚ, ਵੀਨਾ ਅਤੇ ਫਲੂਟ, ਅਤੇ ਮੱਖੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਧੁਨ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਵੀ ਸਮਾਧੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇਹਨੂੰ ਨਾਡਾ ਯੋਗਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ ਵੀ ਸਮਾਧੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

■ ਵੇਦਾਂਤਾ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਖਿਆ
ਇਸੇ ਕਿਤਾਬ "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਤਰਾ" ਅਨੁਸਾਰ, ਵੇਦਾਂਤਾ ਧਰਮ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਧਿਆਨ ਦੌਰਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜਾਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰਮ (ਮਾਇਆ) ਮੰਨ ਕੇ ਅਣਦੇਖੀਆਂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਕੇ ਉਧਰ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ:

ਵੇਦਾਂਤਾ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧੁਨਾਂ ਅਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਬਿਆਨ ਦੇ ਅਰਥਾਂ 'ਤੇ ਗੌਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਸੂਰਜ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ, ਨਾ ਹੀ ਚੰਦ ਜਾਂ ਤਾਰੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਅੱਗ ਚਮਕ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਸਭ ਕੁਝ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ: "ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਰਹੀ। ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਧੁਨ, ਕੋਈ ਛੋਹ, ਕੋਈ ਗੰਧ, ਕੋਈ ਰੰਗ, ਕੋਈ ਮਨ ਅਤੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਣ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੰਤੋਸ਼ੀ ਸ਼ਿਵ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੰਤੋਸ਼ੀ ਸ਼ਿਵ ਹਾਂ।"

ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਧਿਆਨ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਹੈ।

...ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂਤਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵੇਦਾਂਤਾ ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ "ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਕਰਨਾ" ਜਾਂ "ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਨਕਾਰਨਾ" ਇੱਕ ਆਮ ਗਲਤੀ ਹੈ। ਵੇਦਾਂਤਾ ਵਿੱਚ, ਤਜਰਬੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦੇ ਅਨੁਭਵ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਉਸ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਵੇਦਾਂਤਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਅਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਤਜਰਬੇ ਦੇਖ ਅਤੇ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਤਜਰਬੇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਵੇਦਾਂਤਾ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦੇ ਅਨੁਭਵਾਂ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਤਜਰਬੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਵੇਦਾਂਤਾ ਵਿੱਚ "ਸੱਤ-ਚਿੱਤ-ਅਨੰਦ" ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇ ਦਾ ਇੱਕ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵੇਦਾਂਤਾ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਅਸੀਮਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਟੀਚੇ ਨੂੰ "ਸੱਤ-ਚਿੱਤ-ਅਨੰਦ" ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਅਤੇ ਹਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਸਦੀਵੀਤਾ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।

■ ਹੈਮੀਸਿੰਕ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕ
ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਹੈਮੀਸਿੰਕ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਧੁਨੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਧੁਨਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਹੈਮੀਸਿੰਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

■ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਅਨੁਵਾਦ
ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਵਾਲਾ ਝੱਖੜ ਦਾ ਲੋਕ, ਇੱਕ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਰੰਗ ਦਾ ਲੋਕ, ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦਾ ਰੰਗਹੀਣ ਲੋਕ।

ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਸੁਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ਾਂ "ਰੰਗ ਦੇ ਲੋਕ" ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਬਾਕੀ ਹਨ। (ਮੈਂ ਸਰੋਤ ਕਿੱਥੋਂ ਲਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹਾਂ)।

■ ਨਾਡਾ ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਡਾ (Anahata-Nada) ਅਤੇ ਅਨਾਹਾਡਾ-ਨਾਡਾ (Anahada-Nada)
ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦ ਦੇ ਸ਼ਾਗਿਰ ਜੋਤੀਰਮਾਇਨੰਦ ਦੀ ਕਿਤਾਬ "ਤੰਤਰਾ ਯੋਗਾ ਧਿਆਨ" ਅਨੁਸਾਰ, ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਡਾ (Anahata-Nada) ਅਤੇ ਅਨਾਹਾਡਾ-ਨਾਡਾ (Anahada-Nada) ਥੋੜੇ ਵੱਖਰੇ ਹਨ।

ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰੀਰ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: "ਸਰੀਰ (ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾ)," "ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ (ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਅਸਤ੍ਰਲ)," ਅਤੇ "ਅਸਲੀ ਆਤਮਾ (ਕੌਜ਼ਲ ਸਰੀਰ)।" ਹਰੇਕ ਸਰੀਰ ਵੱਖਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। "ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ" ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਡਾ (Anahata-Nada) ਹੈ, ਅਤੇ "ਅਸਲੀ ਆਤਮਾ" ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਨਾਹਾਡਾ-ਨਾਡਾ (Anahada-Nada) ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਡਾ (Anahata-Nada) ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਨਾਹਾਡਾ-ਨਾਡਾ (Anahada-Nada) ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

■ ਜ਼ੇਨ ਦੀ ਕੋਅਨ "ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੀ ਧੁਨੀ"
ਉੱਪਰ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜੋਤੀਰਮਾਇਨੰਦ ਨੇ "ਤੰਤਰਾ ਯੋਗਾ ਧਿਆਨ" ਵਿੱਚ ਜ਼ੇਨ ਦੀ ਕੋਅਨ "ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਧੱਕਣ 'ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਧੱਕਣ 'ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ" ਦੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਸਪਸ਼ਟ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਧੱਕਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਜੋਤੀਰਮਾਇਨੰਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕੋਅਨ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਪਰਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਡਾ (Anahata-Nada) ਸੁਣਨ ਦੇ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨ ਤੱਕ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਡਾ (Anahata-Nada) ਦਾ "an" ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਹੈ, ਅਤੇ "ahata" ਦਾ ਅਰਥ "ਮਾਰਨਾ" ਜਾਂ "ਹਿੱਟ ਕਰਨਾ" ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਨਾਹਤਾ ਦਾ ਅਰਥ "ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਡਾ (Anahata-Nada) ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹਿੱਟ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਸ਼੍ਰੀ ਹਾਕਿਨ ਜ਼ੇਨ ਮਾਸਟਰ ਦੇ ਜ਼ੇਨ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕੋਅਨ (ਗੁਪਤ ਸਵਾਲ) ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਰਜੇ 'ਤੇ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ "ਨਰਦਾ" ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਦਾ "ਨਿਸ਼ਾਨ" ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

■ ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਰਦਾ ਯੋਗਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ "ਸੇਕਿਸ਼ੂ ਕੋਏ" (ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੀ ਧੁਨੀ) ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਸਿਲਵੀਆ ਨਾਕਾਚੀ, ਜੋ ਕਿ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ "ਯੋਗਾ ਆਫ ਵੌਇਸ" ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਨਰਦਾ ਯੋਗਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਜ਼ੇਨ ਕੋਅਨ "ਸੇਕਿਸ਼ੂ ਕੋਏ" ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜ਼ੇਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੱਥ ਥੱਪੜ ਮਾਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੀ ਮੂਲ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ "ਅਨਾਹਤਾ" ਦਾ ਅਰਥ "ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ" ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਇੱਕ ਕੋਅਨ ਬਣ ਗਈ। ਕੀ ਇਹ ਇੱਕ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ?

ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਜ਼ੇਨ ਕੋਅਨ ਸ਼੍ਰੀ ਹਾਕਿਨ ਜ਼ੇਨ ਮਾਸਟਰ ਦੁਆਰਾ ਘੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ "ਅਨਾਹਤਾ" ਦਾ ਅਰਥ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।

■ ਯੋਗਾਨੰਦਾ ਦੇ ਆਟੋਬਿਓਗ੍ਰਾਫੀ ਅਨੁਸਾਰ
ਪਰਮਹੰਸ ਯੋਗਾਨੰਦਾ ਦੀ "ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਦੀ ਆਟੋਬਿਓਗ੍ਰਾਫੀ" ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, "ਇਹ ਰਹੱਸਮਈ ਓਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਜੋ ਕਿ ਯੋਗਾ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਇੱਥੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਓਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਅਨਾਹਤਾ ਨਰਦਾ (Anahata-Nada) ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

■ ਅਨਾਹਤਾ ਨਰਦਾ (Anahata-Nada)
ਅਨਾਹਤਾ ਨਰਦਾ (Anahata-Nada) ਨੂੰ ਅਨਾਹਦਾ ਨਰਦਾ (Anahada-Nada) ਨਾਲ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋਤੀਰਮਾਇਨੰਦਾ (Jyotirmayananda) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸਦਾ ਅਰਥ "ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ" ਜਾਂ "ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਚੁੱਪ ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਧਿਆਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਧਾਰਨ ਚੁੱਪ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਧੁਨੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਧੁਨੀ ਵਜੋਂ ਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੰਧ "ਮੰਤਰ ਦਾ ਓਮ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ" ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਧਰਮ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ "ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ ਸੀ" ਵਰਗੀ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਝ ਨਰਦਾ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਰਦਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਅਨਾਹਤਾ ਨਰਦਾ (Anahata-Nada) ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਨਾਹਦਾ ਨਰਦਾ (Anahada-Nada) ਅਜੇ ਵੀ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

■ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਡਾ (Anahata-Nada) ਅਤੇ ਅਨਾਹਦਾ-ਨਡਾ (Anahada-Nada) ਕੀ ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਹਨ?
ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਡਾ (Anahata-Nada) ਅਤੇ ਅਨਾਹਦਾ-ਨਡਾ (Anahada-Nada) ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਸਿਲਵੀਆ ਨਕਾਚੀ (Sylvia Nakachi) ਜਿਸਨੂੰ 30 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਨਡਾ ਯੋਗਾ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵੀ ਹਨ, ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਡਾ (Anahata-Nada) ਅਤੇ ਅਨਾਹਦਾ-ਨਡਾ (Anahada-Nada) ਇੱਕ ਹੀ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਨਡਾ ਯੋਗਾ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਇਹ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਹੀ ਹਨ? ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਉਲਝਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ "ਤਾ (ta)" ਅਤੇ "ਦਾ (da)" ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕੋ ਹਨ। ਹੁਣ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਿਰਫ਼ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਡਾ (Anahata-Nada) ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਸੰਮਾਨਤਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਨੂੰ ਇਸਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਇਸਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਘਟਨਾ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜਾਂ, ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਹੱਸਵਾਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਹਾਂ, ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਅਜਿਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਸਿੱਧੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦੂਰ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਅਸਲੀਅਤ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ, ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲੀਅਤ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕੋ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਡਾ (Anahata-Nada) ਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ ਉਹ ਥੋੜੇ ਹੀ ਹਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਯੋਗਾ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਗੁਪਤ ਸੱਚ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇ ਜੋ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਡਾ (Anahata-Nada) ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਨ। ਰਹੱਸ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਦ ਅਨਾਹਦਾ-ਨਡਾ (Anahada-Nada) ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

■ ਨਡਾ ਯੋਗਾ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਵਿਧੀ
ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਜੋਤੀਰਮਾਇਨੰਦਾ (Jyotirmayananda) ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਨਡਾ ਯੋਗਾ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੀ ਗੱਲ ਹੈ:

"ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਕੋਈ ਭੁਲ ਭਟਕਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਯੋਗੀ ਦਿਨ ਭਰ ਜਾਗਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਲਗਾਤਾਰ ਰੂਹਾਨੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸਦੇ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਅਗਵਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨਾ ਦੂਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਅਭਿਆਸ ਵਿਧੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਣਜਾਣ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।"

ਇਸ ਲਈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਦਾ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿਖਲਾਈ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ...। ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨੀ ਸੁਣਨ ਲੱਗਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਯੋਗਾ ਦਾ ਇੱਕ ਆਮ ਪ੍ਰਣਾਯਾਮ ਸੀ। ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕੁਝ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਬਸਤ੍ਰਿਕਾ ਵਰਗੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਰਫ਼ ਬੁਨਿਆਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ (ਕਲੀਅਰ) ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

■ ਜੇਕਰ ਧੁਨੀ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
"ਸ਼ਾਂਭਲਾ ਤੋਂ ਸੰਦੇਸ਼ (ਨਾਗੈਸੇ ਮਾਸਹਾਰੂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" ਅਨੁਸਾਰ, ਜੇਕਰ ਨਾਦਾ ਯੋਗਾ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਧੁਨੀ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ "ਕਪਾਲਭਾਤੀ ਕਲੀਅਰ" ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

■ ਨਾਦਾ ਯੋਗਾ ਦੁਆਰਾ ਧੁਨੀ ਦੇ 4 ਵਰਗੀਕਰਣ
ਨਾਗੈਸੇ ਮਾਸਹਾਰੂ ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ "ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ" ਵਿੱਚ, ਨਾਦਾ ਯੋਗਾ ਦੁਆਰਾ ਧੁਨੀ ਦੇ 4 ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਣ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, "ਨਾਦਾ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ 'ਪ੍ਰਵਾਹ' ਜਾਂ 'ਧੁਨੀ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ। ਪ੍ਰਵਾਹ ਧੁਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵੀ ਹੈ।"
ਉਹ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ:
- ਵੈਕਰੀ: ਆਮ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ
- ਮਧਿਆਮ: ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਣੀਆਂ ਨਾ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸੁਣਵਾਈ ਵਾਲੀ ਧੁਨੀ
- ਪਸ਼ਾਂਤੀ (ਪਸ਼ਯੰਤੀ): ਧੁਨੀ ਜੋ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਬਲਕਿ "ਦੇਖੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਧੁਨੀ" ਹੈ
- ਪਾਰਾ: ਇੱਕ ਧੁਨੀ ਜੋ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਜਿਸਨੂੰ "ਚੁੱਪ ਦੀ ਧੁਨੀ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗੂੰਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਧਿਆਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਪੱਧਰ ਹੈ।

ਮਧਿਆਮ ਨੂੰ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜੋਤੀਰਮਾਇਨੰਦਾ (Jyotirmayananda) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਵੈਕਰੀ ਤੋਂ ਮਧਿਆਮ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੇ ਪੜਾਅ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਪੜਾਅ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਦਾ (Anahata-Nada) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ," ਜਿਸਦਾ ਅੱਖਰਸ਼ਾਹਤ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਵੈਕਰੀ ਅਤੇ ਮਧਿਆਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮਧਿਆਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੀ ਹੈ ਇੱਕ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਧੁਨੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਵੈਕਰੀ ਤੋਂ ਪਾਰਾ ਤੱਕ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਮਧਿਆਮ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਧੁਨੀ ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਨੁਵਾਦ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗਲਤੀ ਹੈ।

ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਦਾ (Anahata-Nada) ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਧੁਨੀ ਹੈ ਜੋ "ਸੱਚੇ ਆਤਮਾ (ਕੌਜ਼ਲ ਬਾਡੀ)" ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਸ਼ਾਂਤੀ ਜਾਂ ਪਾਰਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਵੇ।

"ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਜੀਵਨ 3 (ਸਵਾਮੀ ਯਤੀਸ਼ਵਾਰਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਰਜ ਹੈ:

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਮੋਟੇ ਰੂਪ ਦੇ ਧੁਨੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ 'ਵਾਈਕਾਰੀ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧੁਨੀਆਂ ਗਲੇ, ਜੀਭ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਰਕਤਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਉਤਪਾਦ, ਸ਼ਬਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ 'ਮੱਧਯਾਮ' ਧੁਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਚਾਰ, 'ਪਸ਼ਾਂਤੀ' ਧੁਨੀ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੂਖਮ ਉਤਪ੍ਰੇਰਕ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਸ਼ਾਂਤੀ, ਅਗਿਆਤ ਸ਼ਬਦਾਤਮਕ ਬ੍ਰਹਮਾਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਧੁਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ 'ਪਾਲਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਖੇਤਰ, ਪਾਲਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਮੱਧਯਾਮ ਰਾਹੀਂ ਵਾਈਕਾਰੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

■ ਵਾਈਕਾਰੀ/ਮੱਧਯਾਮ/ਪਸ਼ਾਂਤੀ ਧੁਨੀਆਂ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਨ
'ਹਥ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ' (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਨਾਨਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ), ਪੰਨਾ 559 ਵਿੱਚ, ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
• ਥੋੜ੍ਹੇ ਧੁਨੀ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਵਾਈਕਾਰੀ ਧੁਨੀ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਫਲੂਟ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।
• ਧੁਨੀਆਂ ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਨ (ਮਾਈਂਡ) ਵਿੱਚ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਮੱਧਯਾਮ ਧੁਨੀ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੂਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਫਲੂਟ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਸਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।
• ਧੁਨੀਆਂ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਪਰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਪਸ਼ਾਂਤੀ ਧੁਨੀ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਫਲੂਟ ਨਹੀਂ ਵਜਾਉਂਦਾ, ਪਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਸਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।

■ ਕਿੰਜ਼ੋ ਦੀ ਕਿਤਾਬ
'ਦਿ ਸਾਈਲੈਂਟ ਵੌਇਸ' ਵਿੱਚ, ਥੀਓਸੋਫਿਕਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਕ, ਐਚ.ਪੀ. ਬਲੈਵਟਸਕੀ ਦੁਆਰਾ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਤਿੱਬਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ 'ਕਿੰਜ਼ੋ ਦੀ ਕਿਤਾਬ' ਦਾ ਜਾਪਾਨੀ ਅਨੁਵਾਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੀਆਂ 7 ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

	"ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਤਰਾ" ਬਾਰੇ ਵਰਣਨ।	"ਚੁੱਪ ਦੀ ਆਵਾਜ਼" ਬਾਰੇ ਵਰਣਨ।
1	ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ (ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪੰਛੀ ਜੋ ਕਿ ਉਗਿਸ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼।	ਉੜੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼।
2	ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਸਿੰਬਲ।	ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਸਿੰਬਲ।
3	ਖੋਖਲੇ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੁਨ।	ਛੀਪਕੜੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਮੇਲੋਡੀ।
4	ਵੀਨਾ ਦੇ ਗੀਤ।	ਵੀਨਾ ਦਾ ਗੀਤ।
5	ਬਾਂਸ ਦੀ ਫਲੂਟ।	ਬਾਂਸ ਦੀ ਬਾਂਸੀ।
6	ਟਰੰਪੇਟ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਜਾਉਣਾ।	ਰਾੱਪਾ ਦਾ ਸਵਰ।
7	ਬਰਗਜ਼ ਦੀ ਧੂੰਸੜੀ ਵਰਗੀ ਘੁੰਘਟ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼।	ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਬਾਰੀਸ਼ ਦੇ ਆਵਾਜ਼।
	ਸੱਤਵਾਂ ਆਵਾਜ਼ ਦੂਜੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗਲ਼ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੇ।	ਸੱਤਵਾਂ ਆਵਾਜ਼, ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗਲ਼ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ।

ਧੁਨੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਸਰੋਤ ਵੀ ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਖਰੀ, ਸੱਤਵਾਂ ਧੁਨੀ, ਪਿਛਲੀ ਛੇਵੀਂ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਛੇਵੀਂ ਗਰਜ ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੱਤਵੇਂ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਦੂਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੱਚਾਈ (ਆਟਮਾਨ) ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਸਮਾਧੀ" ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸੇ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁਡਲਿਨੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਇਹ ਧੁਨੀਆਂ ਧাপে ਧাপে ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਮਾਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸੇ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, "ਉੱਚੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਰਹੱਸਮਈ ਧੁਨ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਅਨਾਹਦ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਏਥਰਲ ਧੁਨੀ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਦਿੱਕਤ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਸੰਗੀਤਕ ਸਮਾਰੋਹ ਜਾਂ ਓਪੇਰਾ ਸੁਣਨ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮੈਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਕਈ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹ ਦੀ ਧੁਨੀ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ "ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ" ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਵੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵਾਂ। ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਉਹ ਸੰਦਰਭ ਹੈ। ਉਸੇ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ "ਸੱਤਵੀਂ ਧੁਨੀ ਹੋਰ ਸਭਨੂੰ ਗਲ਼ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ"। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਭਰ ਇਸ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਾਂਗਾ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਧੁਨੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ।

ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਡੋਰਿਨ ਵਰਚੂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ

ਦੂਜਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਸਿੰਬਲ। ਮੈਂ ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਨਵੰਬਰ 2017 ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਯੋਗਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ 10 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਂ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ 90 ਮਿੰਟ ਦਾ ਕਲਾਸ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਹਰ ਰੋਜ਼ 90 ਮਿੰਟ ਯੋਗਾ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ "ਚੀ-ਚੀ-ਚੀ-ਚੀ" ਆਵਾਜ਼ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਕੋਇਲ ਦੇ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਸੀ (ਜੋ ਕਿ ਏਅਰ ਕੰਡੀਸ਼ਨਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੰਭਵ ਹੈ), ਅਤੇ ਧীরে ਧীরে, ਇੱਕ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ "ਪੀ" ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ, ਇੱਕ "ਸ਼ਰੀ-ਸ਼ਰੀ" ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੱਜਦੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਮੀ-ਕਾਮੀ ਘੰਟੇ, ਪਰ ਥੋੜੇ ਘੱਟ ਪੀਚ)। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਝੀਂਝੂਟ ਜਾਂ ਟਿੱਡੀਆਂ ਵਰਗੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਕਈ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੂਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਿਮਿਨਜ਼ (ਝੀਂਝੂਟ) ਆਵਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ (ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ)। ਇਸਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਗੀਤ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੈਲੋਡੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਅਸੁਖਜਨਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣਦਿਆਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ "ਪੀ" ਆਵਾਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ "ਮੋਟਰ ਆਵਾਜ਼" ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ ਇੱਕ "ਸਰ-ਸਰ" ਆਵਾਜ਼। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦਾ ਐਂਪਲੀਚਿਊਡ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ "ਸਰ-ਸਰ-ਸਰ" ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ "ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਮੈਲੋਡੀ" ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਕੋਇਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਏਅਰ ਕੰਡੀਸ਼ਨਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ।

ਚੌਥੀ, ਇੱਕ ਠੋਡੀ ਵਰਗੀ ਥੱਲਵੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਪੰਜਵੀਂ, ਫਲੂਟ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ 'ਤੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਦੂਜੀ ਤੋਂ ਪੰਜਵੀਂ ਆਵਾਜ਼ ਤੱਕ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਛਟੀ, ਟਰੰਪਟ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਕੰਨ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਟਰੰਪਟ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਇੱਕ ਧੀਮੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਧীরে ਧীরে ਵੱਧਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਧীরে ਧীরে ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉੱਪਰ ਦੱਸਿਆ, ਯੋਗਾ ਦੇ ਸ਼ਵਾਸਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅਜਿਹੀ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ" ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬੇਸ਼ੱਕ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅਜਿਹੀ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਅਜਿਹੀ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ" ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਅੰਦਾਨ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

2018 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ ਦੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਸਿੰਬਲ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ ਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਮੇਲੋਡੀ ਸੁਣਨਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੰਜਵੇਂ ਨੰਬਰ ਦਾ ਫਲੂਟ ਅਜੇ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਇਸ ਹਾਲਤ ਦੇ ਵਧਣ ਨਾਲ ਸੁਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆਵੇਗਾ?

2018 ਦੇ ਜੂਨ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ "ਪੁਟ", "ਪੁਟ" ਦੀਆਂ ਛੋਟੀ ਛੋਟੀ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਗੈਸ ਬੁਦਬੁਦੇ ਫਟ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਇਹ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲੋਂ 1/3 ਤੋਂ 1/5 ਤੱਕ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਹੜਕਣ ਵਰਗੀ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹੜਕਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਟਰੰਪੇਟ ਦੀ ਇੱਕ ਧੁਨੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ (ਛੇਵੇਂ ਨੰਬਰ) ਟਰੰਪੇਟ ਲਈ ਇਹ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜਪਾਨੀ ਲੋਕ "ਇੱਕ ਧੁਨੀ" ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ 10 ਜਾਂ 20 ਸਕਿੰਟਾਂ ਦੀ ਲੰਬੀ ਧੁਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਸ ਲੇਖਕ ਦਾ ਮਤਲਬ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਧੁਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 0.2 ਸਕਿੰਟ, ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਲੰਬੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਜੋ ਕਦੇ-ਕਦਾਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਟਰੰਪੇਟ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।

ਮੈਨੂੰ 7ਵੇਂ ਨੰਬਰ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਹੈ।

2018 ਦੇ ਜੁਲਾਈ ਵਿੱਚ, ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ, ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਖੱਬਾ ਕੰਨ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਫੂ", ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੱਜਾ ਕੰਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ ਧੁਨੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਉੱਚਾ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਧੁਨੀ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਧੁਨੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਵਧਦੀ ਅਤੇ ਘੱਟਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਝੁਲਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਏਕੋ ਹੀ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਧੁਨੀ ਬਣਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਧੁਨੀ ਵੱਧਦੀ ਅਤੇ ਘੱਟਦੀ ਹੈ। ਖੱਬਾ ਕੰਨ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਝੁਲਸਦਾ ਹੋਇਆ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਈ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ 7ਵੇਂ ਨੰਬਰ ਦੀ "ਬਰਫੀਲੇ ਬਰਫ ਦੇ ਰੌਲੇ ਵਰਗੀ ਧੁਨੀ" ਵਰਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, 7ਵਾਂ ਨੰਬਰ ਅਜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਹੈ।

2018 ਦੇ ਸਤੰਬਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਮੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ "ਬਜ਼-ਬਜ਼" ਕਰਦੇ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਐਕਟੀਵੇਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

■ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ
ਕੁਝ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਚ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਢਾਂਚਾਗਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, "ਸਮਝਣਾ" ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਧੁਨੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਪਿਰਚੁਅਲਿਸਟ, ਡੋਰਿਨ ਵਰਚੂ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉੱਚ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉਸਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝ ਨਾ ਆਵੇ, ਪਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਡਾਊਨਲੋਡ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

"ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਜ਼" ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ "ਲਾਈਟ ਬਾਡੀ ਦਾ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਣਾ" ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਛੇਤੀ ਹੀ ਮਨ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਕ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਰਥ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਮੁੱਖੀ ਚੱਕਰ, "ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ" ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਚੱਕਰ "ਗੈਰ-ਮੁੱਖੀ" ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ ਚੱਕਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਅਨੁਵਾਦ ਲਈ, ਇਹ ਚੱਕਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ, "ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਭਾਸ਼ਾਈ ਅਨੁਵਾਦ" ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਦੇਖਣਾ ਆਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ ਵਿੱਚ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ" ਅਤੇ "ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ ਚੱਕਰ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਟੈਲੀਪੈਥੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ", ਜੋ ਕਿ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ, "ਬਿੰਦੂ ਵਿਸਾਰਗਾ" ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਕੰਨ ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ ਚੱਕਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ"।

"ਦਲਾਈ ਲਾਮਾ ਦੀ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ" ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇਸਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
"ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਥਿੰਗ, ਸਿਰਫ਼ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਗੰਦਗੀ ਵਾਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਥਿੰਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ, 'ਅਦਿੱਤੀ ਆਵਾਜ਼' ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਬੁੱਧ ਦੀ ਥਾਂ' 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵੇਲੇ, ਇਸ 'ਅਦਿੱਤੀ ਆਵਾਜ਼' ਦੁਆਰਾ, 'ਅੰਤਮ ਭਾਸ਼ਾ' ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।"
ਇਸ ਥਿੰਗ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਬੇਲੋੜੀਆਂ ਉੱਚ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਧਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਸਮਝੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ:
"ਸ਼ਰੀਰ (ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾ)" ਨਾਲ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਆਮ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
"ਮਨ (ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਐਸਟ੍ਰਲ)" ਨਾਲ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਉੱਚ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਵਾਲੀਆਂ "ਅਨਾਹਤਾ-ਨਾਡਾ" ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ।
"ਅਸਲ ਮੈਂ" (ਕੌਜ਼ਲ ਬਾਡੀ) ਨਾਲ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣਯੋਗ) "ਅਨਾਹਡਾ-ਨਾਡਾ" ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਦਲਾਈ ਲਾਮਾ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੀ ਗਈ "ਅੰਤਮ ਭਾਸ਼ਾ" ਹੈ।

"ਦਾਲਾਈ ਲਾਮਾ ਦੀ ਗੁਪਤ ਤੰਤਰ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ" ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਧਿਆਨ ਦੀ ਸਮਾਧੀ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਯੋਗਾ ਦੁਆਰਾ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ "ਸੂਖਮ ਪੱਧਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ"। ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ "ਸੱਚੀ ਆਤਮਾ (ਕਾਰਨਾਈ ਤਨ)" ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸੇ ਕਿਤਾਬ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਖਮ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ (ਸ਼ਾਇਦ ਸੱਚੀ ਆਤਮਾ, ਕਾਰਨਾਈ ਤਨ), "ਮਨ (ਚੇਤਨਾ)" ਅਤੇ "ਊਰਜਾ" ਇੱਕ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ "ਜਾਣੇ" ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ "ਮਨ (ਚੇਤਨਾ)" ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਗਤੀ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ "ਊਰਜਾ" ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਹੀ ਹਨ।

ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਢੁਕਵੇਂ ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਖਤਰਨਾਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
"ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਧਿਆਨ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ (ਅਨੁਭਵ) ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਊਰਜਾ ਕੇਂਦਰ (ਰਸਨਾ ਚੱਕਰ) 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ, ਬਲਕਿ ਮੌਤ ਦਾ ਵੀ ਖ਼ਤਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਝ ਤਕਨੀਕਾਂ ਬਹੁਤ ਖਤਰਨਾਕ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।" ("ਦਾਲਾਈ ਲਾਮਾ ਦੀ ਗੁਪਤ ਤੰਤਰ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ" ਤੋਂ)
ਇਸਦਾ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਧਿਆਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅਨੁਭਵੀ ਗੁਰੂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਅਕਸਰ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਦਬਾਅ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਧਿਆਨ (ਜਾਂ "ਸਫਾਈ") ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਗੁਰੂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਇਸਦਾ ਮਾਰਗ ਦੱਸ ਸਕੇ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਦਬਾਅ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਹੱਲ ਲੱਭ ਸਕਾਂਗਾ।

ਧਿਆਨ ਦੀ ਸਮਾਧੀ ਜਾਂ ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ, ਧਿਆਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਮਨ ਦੀ ਮੌਤ ਜਾਂ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, "ਸੱਚੀ ਆਤਮਾ (ਕਾਰਨਾਈ ਤਨ) ਨੂੰ ਜਾਗਰੂ ਕਰਨਾ" ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੜਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀ ਹੋਣ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਹੋਣ, ਯੋਗਾ ਦੇ ਗੁਰੂ ਜੋਤੀਰਮਾਇਨੰਦਾ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਦਾਲਾਈ ਲਾਮਾ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ।

■ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ
ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਦੇ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਹਨ, ਪਰ "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਤਰ" ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਯੋਗਾ-ਅਧਾਰਤ ਧਿਆਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮੰਤਰ (ਓਮ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਮੰਤਰ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ) ਨੂੰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਹਟਾ ਕੇ ਮੰਤਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਤਰੀਕੇ (ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ) ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਉਸੇ ਕਿਤਾਬ ਅਤੇ "ਹਥ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ" ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਧਿਆਨ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਿਆਨ ਸ਼્વાસ ਜਾਂ ਮੰਤਰ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ ਸਮਾਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

■ ਰਮਾਨਾ ਮਹਾਸ਼ੀ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ "ਅਮਰ ਚੇਤਨਾ" ਅਨੁਸਾਰ, ਹੇਠ ਲਿਖਤਾਂ ਹਨ:

ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ: ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਾਦਾ-ਯੋਗਾ (ਧੁਨੀ 'ਤੇ ਧਿਆਨ) ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਘੰਟੀ ਜਾਂ ਗੂੰਜ ਵਰਗੀਆਂ ਮਾਨਸਿਕ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹਾਸ਼ੀ: ਇਹ ਧੁਨੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਿਆ (ਲਿਆ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਅਵਸਥਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦਿਮਾਗ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਠਹਿਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਰਹੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੱਚ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਾਦਾ-ਯੋਗਾ ਜ਼ਰੂਰ ਇੱਕ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਚ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਗੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲਿਆ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਵੋਗੇ।

ਸੱਚਾਈ, ਜੋ ਕਿ ਥੀਓਸੋਫੀ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜ਼ਲ ਬਾਡੀ ਜਾਂ ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ ਆਟਮਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਰਣਨ ਤੋਂ, ਇਹ ਅੰਤਰਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ (ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਸਪਸ਼ਟ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਹੈ) ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਐਸਟ੍ਰਲ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਚ (ਕਾਰਜ਼ਲ ਬਾਡੀ, ਆਟਮਾਨ) ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਵਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ: ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਧੁਨਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਿਜ਼ਨ ਦੇਖਦੇ ਹੋ?
ਮਹਾਸ਼ੀ: ਇਹ ਧੁਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿਜ਼ਨ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਸੱਚ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਦੌਰਾਨ ਦੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੁਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਅਣਗੌਲਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਵਿਜ਼ਨ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।

ਇੱਥੇ ਵੀ, ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਧਿਆਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।

ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਇਹ ਕਈ ਥਾਮੀ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ। ਨਾਦਾ-ਯੋਗਾ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਧਿਆਨ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਜਾਂ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ, ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮਦਦਗਾਰ ਔਜ਼ਾਰ ਹਨ। ਅਤੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਥੋਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ (ਮਦਦਗਾਰ ਔਜ਼ਾਰਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ) ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋ।

ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਵਰਣਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, "ਓਹ, ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਲੱਭਣਾ ਹੈ।" ਪਰ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਢੁਕਵੇਂ ਪੜਾਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਜਾਂ ਵਿਜ਼ਨ ਦੇਖਣ ਦੇ ਪੜਾਅ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਯੋਗਾ-ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ, ਯਾਮਾ ਅਤੇ ਨਿਆਮਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੀ ਤਕਨੀਕ, ਪ੍ਰਣਾਯਾਮ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ, ਅਸਾਨਾ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਧਿਆਨ, ਧਿਆਨ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਆਨੰਦ ਦੀ ਅਵਸਥਾ, ਸਮਾਧੀ। ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਲੱਭਣਾ ਆਖਰੀ ਸਮਾਧੀ ਦੇ ਪੜਾਅ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਨਾ ਧਿਆਨ ਦੇ ਪੜਾਅ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪੜਾਵਾਂ ਦੀ ਢੁਕਵੀਂ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਧਿਆਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ, "ਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਆਦਿ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ" ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਮਾਹਰ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਹਕੀਕਤ ਹਕੀਕਤ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਧੱਕੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ, ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।"

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਰਾਮਾਨਾ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਜਿਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਹੁਣ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਨਾਦਾ ਨੂੰ ਯੋਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਇਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਖੂਨ ਦਾ ਸੰਚਾਰ, ਸਾਹ ਲੈਣਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰਕ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਨਿਯੰਤਰਿਤ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਨਾਦਾ ਹੈ। "ਰਾਮਾਨਾ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ, ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ" (ਮੁਨਾਗਾਰਾ ਵੈਂਕਟਾਰਾਮਾਇਆ ਦੁਆਰਾ)।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਹੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ "ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਸਰੀਰ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ" ਵਜੋਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ "ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਅਸਲ ਮੈਂ (ਅਟਮਾਨ) ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ" ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਤਸੱਲੀਦਾਇਕ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ, ਉਹ ਇਸ ਵਾਕ ਵਿੱਚ "ਕੀ ਇਹ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸਲ ਮੈਂ (ਅਟਮਾਨ) ਹੈ?" ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੋ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਅੱਖਰਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਸਮਝਣਾ ਵਧੇਰੇ ਤਸੱਲੀਦਾਇਕ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

■ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ
ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਯੋਗਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸ਼ਵਾਸਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਸਾਹ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਯੋਗਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਠੰਢੀ ਹੁੰਦੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਹੀ, ਮੈਂ 5 ਸਕਿੰਟਾਂ ਦੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰ ਪਾ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਹ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਵੀ ਬਹੁਤ ਆਰਾਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਹੋਰ ਡੂੰਘੇ ਆਰਾਮ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਮਨ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀਆਂ, ਅਣਗੋਲੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਠੱਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਅਤੇ ਗਲਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਪਰ, ਇੱਕ ਦਿਨ, ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਆਈ। ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅੰਗਾਰਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਠੱਲਣ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਗੂੜ੍ਹੇ, ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਢਲ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਪਲ, ਮੈਂ ਸਾਹ ਦੇ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰ ਪਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਢਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੂੜ੍ਹੇ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਧਾਰਨਾ ਕਿ "ਨਹੀਂ" ਇੱਕ ਅਹਿਸਾਸ ਉੱਪਜਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੁੱਖ ਮਿਲਿਆ।

ਉਹ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਆਦਤ ਬਣ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਵਾਸਾਸਨਾ ਤੋਂ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਈ ਵਾਰ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ ਆਰਾਮ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਚੁੱਪ ਦੇ "ਸ਼ੂਨਿਅਤਾ" ਵਿੱਚੋਂ, ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ।

ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।
1. ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ। ਮਨ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
2. ਮੈਂ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਮਨ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਸੀ।
3. ਮੈਂ ਸ਼ਵਾਸ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਨਿਰੀਖਣ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦਾ ਸੀ।
4. ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਵਾਸ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 5 ਸਕਿੰਟਾਂ ਲਈ ਇਸ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਸੀ।
5. ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ, ਜਾਂ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
6. ਸ਼ਵਾਸਾਸਨਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀਆਂ।
7. ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਵਾਸਾਸਨਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉੱਪਰ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ "ਕੂੰਜ ਦੀ ਆਵਾਜ਼" ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਚੁੱਪ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸ਼ਵਾਸਾਸਨਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਕੂੰਜ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ। ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਦੀ "ਪੀ" ਆਵਾਜ਼ ਜਾਂ ਘੰਟੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹਨ।

ਆਵਾਜ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਭਾਵਨਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ "ਚੁੱਪ" ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਯੋਗਾ ਦੀ ਇੱਕ ਤਕਨੀਕ "ਨਾਉਮੁਖੀ ਮੁੱਦਰਾ" ਵਿੱਚ ਕੰਨ, ਅੱਖਾਂ, ਨੱਕ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਢੱਕਣ 'ਤੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ (ਇਸਨੂੰ ਵੀ ਅਨਾਹਟਾ ਨਾਡਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)। ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਸਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਨਾਉਮੁਖੀ ਮੁੱਦਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਲੋਕ ਵੀ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ "ਚੁੱਪ" ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਅਸਥਾਈ ਤਜ਼ਰਬੇ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਚੁੱਪ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਫਰਕ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ "ਚੁੱਪ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ" ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਚੁੱਪ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਪੱਧਰ ਦਿਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਿਰੰਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਪੱਧਰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ "ਚੁੱਪ" ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਜ਼ਰਬਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਚੁੱਪ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ ਵੇਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੰਟਰਨੈੱਟ 'ਤੇ ਖੋਜ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨਾ, ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਾਉਮੁਖੀ ਮੁਦਰਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।"
ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, "ਕੀ ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਨਾਉਮੁਖੀ ਮੁਦਰਾ ਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?" ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।"
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ "ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਾਉਮੁਖੀ ਮੁਦਰਾ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕੀ ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ?" ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।
ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਦੱਸਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਸ਼ਾਇਦ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਨਾਉਮੁਖੀ ਮੁਦਰਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਸੁਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ 'ਤੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਚਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਾਉਮੁਖੀ ਮੁਦਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਯੋਗਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਾਂਤ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਸਨ।
ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਵੀ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ," ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵਿਗਾੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਜੋ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਹੈ।
ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਧਾਰਨ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਚੇਤਨਾ ਤੋਂ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਫੈਲਣਾ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਦੱਸਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।

ਉਹ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਰੀਕੇ ਜਾਂ ਵਾਤਾਵਰਣ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਿਤੀ ਯੋਗਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਆਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਿਤੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।
ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਂਗ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਭਿਆਸਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਝਾੜੂ ਪਏ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਾਪਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੁਝ ਯੋਗਾ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹਾ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ "ਇਸ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਹੁੰਚੋ।"
ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਸੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਿਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਖਾਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹੋ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਕਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੀਣਾ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਫੈਲਾਉਣ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਾਰਜ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ, ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ "ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਗਲਤ ਹੈ" ਵਜੋਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਸਥਿਤੀ, ਜਾਂ ਸ਼ੂਨ્ય ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਹਰ ਕੋਈ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

■ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਧੁਨੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧ

ਮੈਂ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਨਾਉਮੁਖੀ ਮੁਦਰਾ (Naumukhi Mudra, ਜੋਨੀ ਮੁਦਰਾ) ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ, ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ 'ਤੇ ਜੋ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੈਂ "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਲਾਈਫ 3 (ਸਵਾਮੀ ਯਤੀਸ਼ਵਰਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਲੇਖਨ ਲੱਭਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਖੰਡਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਉਹ ਹਮਿੰਗ ਧੁਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ "ਇਹ ਇੱਕ ਹਮਿੰਗ ਧੁਨੀ ਹੈ," ਜੋ ਕਿ ਥੋੜਾ ਅਜੀਬ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਉਹ ਧੁਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੰਵੇਦਨਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਾਉਮੁਖੀ ਮੁਦਰਾ (Naumukhi Mudra, ਜੋਨੀ ਮੁਦਰਾ) ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਧੁਨੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਚਤ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ।

■ ਹਾਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ

ਇਹ ਯੋਗਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੂਲ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ, "ਹਾਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika)," ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਕਲਾਸਿਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲੇਖਨ ਨੂੰ ਇੰਟਰਨੈੱਟ 'ਤੇ ਜਨਤਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸਦਾ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗਏ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਿ "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਟਰਾ" ਦੇ ਲੇਖਕ ਵੀ ਹਨ, ਵਿੱਚ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਤਾਂ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

(ਅਧਿਆਇ 1, ਸ਼ਲੋਕ 57) (ਕੁਝ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ) ਨਾਡਾ (ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ ਜਾਂ ਸੋਲਰ ਪਲੇਕਸਸ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨੀ) 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰੋ।
(ਅਧਿਆਇ 2, ਸ਼ਲੋਕ 20 ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ) ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਾਡਾ (ਅੰਦਰੂਨੀ ਧੁਨੀ) ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ~ (ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ) ~ ਬਾਹਰੀ ਤਜ਼ਰਬੇ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ~ (ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ) ~ ਭਾਵੇਂ ਤਜ਼ਰਬੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ, ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਸਾਂਝੀ ਹੈ: ਮਨ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਬਿੰਦੂ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਨਾਡੀਆਂ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ।

ਹਾਥਾ ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕੁਝ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਲਾਸਿਕ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸਦੇ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹਾਥਾ ਯੋਗਾ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ।

(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 1 ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ) ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਜਾਂ ਲਹਿਰ ਦੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਿੰਦੂ ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਇੱਥੇ, ਬਿੰਦੂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕੇਂਦਰ ਜਾਂ ਨਿਊਕਲੀਅਸ। ਕਾਲਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਇੱਕ ਅੰਤਰ-ਅਯਾਮਿਕ ਲਹਿਰ, ਜੋ ਕਿ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਥਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅਤੇ ਦੁਵੰਧ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਨਾਡਾ ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਗੇ ਹਨ। ਬਿੰਦੂ ਇੱਕ ਪਰਮਾਣੂ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਡਾ ਉਸ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਕਾਲਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਨਾਡਾ ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਬਦਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਊਰਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਲਹਿਰ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਨਾਡਾ (ਧੁਨੀ ਊਰਜਾ), ਬਿੰਦੂ (ਸਥਿਰ ਊਰਜਾ), ਅਤੇ ਕਾਲਾ (ਅੰਤਰ-ਅਯਾਮਿਕ ਊਰਜਾ)।

ਸ਼ਾਇਦ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਹੀ ਸਮਝੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਹੁਣ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਗਿਆਨ ਹੈ।
ਕੀ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਨਾਡਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਰਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 29) ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮਨ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਣਾ ਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਣਾ ਦਾ ਲਿਆ (Laya/ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ) ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਿਆ ਨਾਡਾ (ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਵਾਜ਼) 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਰਹੱਸ ਹੈ। ਰਾਮਾਨਾ ਮਹਾਮੰਡਲ ਵੀ ਲਿਆ (Laya/ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ) ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 31) ਜਦੋਂ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਛਾਣਨਾ ਠਹਿਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਵੇਦੀ ਧਾਤੂਆਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਯੋਗੀ ਲਿਆ (Laya/ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ) ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 32) ਜਦੋਂ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਠਹਿਰਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਣਗਿਣਤ ਲਿਆ (Laya/ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ) ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਅਨੁਭਵ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 34) ਲੋਕ ਵਾਰ-ਵਾਰ "ਲਿਆ, ਲਿਆ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ? ਲਿਆ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਵਾਸਨਾ (ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ) ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਉੱਠਦੇ, ਯਾਨੀ ਕਿ ਇੰਦਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਉੱਠਣ ਨਹੀਂ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ।

ਇਸਨੂੰ ਬੋਲਚਾਲ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣ ਲਈ, ਲਿਆ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ "ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ" ਹੈ, ਜੋ ਕਾਰਮਿਕ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਚਾਲੂ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੰਦਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਮਾਧੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਮੁੱਚੇ ਆਤਮਾ (Self) ਦਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ-ਅਧਾਰਤ ਲਿਆ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ "ਲਿਆ (ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ) ਨਾਡਾ (ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਵਾਜ਼) 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ", ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਨਾਡਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ (ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ-ਅਧਾਰਤ), ਤਾਂ ਲਿਆ (ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ) ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ, ਬ੍ਰਹਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀ-ਅਧਾਰਤ ਲਿਆ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ।

ਰਾਮਾਨਾ ਮਹਾਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਿਆ (ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ) ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਣ ਬਲਕਿ ਸੱਚੇ ਆਤਮਾ (ਕੌਜ਼ਲ ਬਾਡੀ) 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਇਸ ਹਾਥ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika) ਵਿੱਚ ਲਿਆ (ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਿਆ (ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ) ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਸਾਨ ਤਰੀਕਾ ਹੈ (ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਅਸਤ੍ਰਲ), ਜਦੋਂ ਕਿ ਰਾਮਾਨਾ ਮਹਾਮੰਡਲ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਸੱਚੇ ਆਤਮਾ (ਕੌਜ਼ਲ ਬਾਡੀ) 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਆ (ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ) ਰਾਹੀਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਾਰਮਿਕ ਚੱਕਰ ਠਹਿਰਾ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਲਿਆ (ਅਧਿਗ੍ਰਹਿਣ) ਰਾਹੀਂ ਕੁਝ ਪੱਧਰ ਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਰਾਮਾਨਾ ਮਹਾਮੰਡਲ ਦੀ ਗੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਚੇ ਆਤਮਾ (ਕੌਜ਼ਲ ਬਾਡੀ) 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

(ਅਧਿਆਇ 4, 66) ਸ਼ਿਵ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਲਾਯ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
(ਅਧਿਆਇ 4, 67) ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਕਟਾਸਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਸੈਂਭਾਵੀ ਮੁਦ੍ਰਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧੁਨੀਆਂ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
(ਅਧਿਆਇ 4, 68) ਆਪਣੇ ਕੰਨ, ਨੱਕ, ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਸਸ਼ੂਮਨਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਧੁਨੀ ਬਹੁਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਮੁਕਟਾਸਨ ਇੱਕ ਸਕੂਆਸਨ ਵਰਗੀ ਬੈਠਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ,
https://www.youtube.com/watch?v=g8hW-iI8zX8, ਅਤੇ ਸੈਂਭਾਵੀ ਮੁਦ੍ਰਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਦ੍ਰਾ ਹੈ ਜੋ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਢਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਨਾਊਮੁਖੀ ਮੁਦ੍ਰਾ ਵਰਗੀ ਹੈ।
https://www.youtube.com/watch?v=IKJhRVEhvsM।

(ਅਧਿਆਇ 4, 69) ਹਰ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪੜਾਅ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਅਰਲੰਬਾ, ਗਾਤਾ, ਪਾਰੀਚਾਯਾ ਅਤੇ ਨਿਸਪੱਤੀ।
(ਅਧਿਆਇ 4, 70) ਅਰਲੰਬਾਵਾਸਟਰ (ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ), ਬ੍ਰਹਮ ਗ੍ਰਾਂਤੀ (ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗ੍ਰਾਂਤੀ) ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੂਨਿਅਤਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਰੀਲੀ ਧੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਤਰਾਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਨਾਹਤਾ ਧਵਨੀ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਉਹ ਤਿੰਨ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਨ ਜੋ ਸਸ਼ੂਮਨਾ ਨਾਡੀ ਵਿੱਚ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ।

ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅੱਧੀ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਅਜਨਾ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਝਟਕਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਅਜਨਾ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਹਵਾ ਦਾ ਧਮਾਕਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਊਰਜਾ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਈ (ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਦੇਖੋ)।

ਸ਼ੂਨਿਅਤਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਾਰੇ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਸ਼ਵਾਸਾਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਡੂੰਘਾ ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਚੁੱਪ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੂਨਿਅਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।

(ਅਧਿਆਇ 4, 71) ਅਰਲੰਬਾਵਾਸਟਰ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਯੋਗੀ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸੁਰੀਲੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਇੰਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਠੰਡ ਵੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਥੋੜਾ ਵੱਖਰਾ ਹਾਂ।

(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 72) ਗਾਤਾਬਵਾਸਟਰ: ਦੂਜੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਾਣਾ (ਅਪਾਨਾ, ਨਾਡਾ, ਬਿੰਦੂ) ਨਾਲ ਇੱਕਜੁਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ (ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਯੋਗੀ ਅਸਾਨਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹਾਂ।

(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 73) ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸ਼ੂਨਿਅਤਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਥੀਬੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਕੇਟਲਡ੍ਰਮ ਵਰਗਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼ਨੂ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ (ਹਾਰਟ ਚੱਕਰ) ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਜੇ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਕੇਟਲਡ੍ਰਮ ਦੇ ਜ਼ਿਕਰ ਨਾਲ ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ। 7 ਪੜਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ "ਬਰਛਟ" ਵਰਗਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰਾ ਅਗਲਾ ਟੀਚਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੈ।

(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 74) ਪਾਰੀਚਾਇਆਬਵਾਸਟਰ: ਤੀਜੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਰਦਲ (ਭਾਰਤੀ ਢੋਲ, ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਢੋਲ) ਵਰਗੀ ਧੁਨੀ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 76) ਨਿਸਪੱਤੀ-ਅਬਾਸਟਰ (ਚੌਥੀ ਸਥਿਤੀ): ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਣਾ (ਅਜਨਾ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ) ਰੁਦ੍ਰ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਥੀਬਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸੀਟ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵੇਣਾ ਦੇ ਗੂੰਜ ਵਰਗੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਰੂਟ ਵਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।

ਇਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਰੇਕ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਧੁਨੀਆਂ ਦਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਾਰਨਾ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ। ਇਸ ਧੁਨੀ ਦੁਆਰਾ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਗਤੀ ਦੇ ਪੜਾਅ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹੋ।

(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 80) ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਭਵਿਖੰਡ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ, ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਰਾਜ ਯੋਗਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਆਸਾਨ ਤਰੀਕਾ ਨਾਡਾ (ਯੋਗਾ) ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਰੋਪਣ (ਰਾਯਾ) ਹੈ।
(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 81) ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਨਾਡਾ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਦੁਆਰਾ ਸਮਾਧੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਡੂੰਘਾ ਆਨੰਦ ਅਨੁਭਵ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਦਿਲ ਤੋਂ ਛਲਕਦਾ ਹੈ।
(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 82) ਜੋ ਮਨੀ (ਯੋਗੀ) ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਧੁਨੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਥਿਰ ਸਥਿਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਠਹਿਰਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।
(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 83) ਜਦੋਂ ਇਹ (ਅਨਾਹਤਾ) ਧੁਨੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧੁਨੀ ਧীরে ਧীরে ਵੱਧਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਾਹਰੀ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਕ ਲਵੇਗੀ। ਜੋ ਯੋਗੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ 'ਤੇ ਪਛਾਣ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ 15 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।

ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ 83 ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ।

(ਅਧਿਆਇ 4, ਸ਼ਲੋਕ 84) ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਧੁਨੀਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸਦੇ ਸਮਾਨ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧੁਨੀਆਂ ਦੇ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਜਾਰੀ ਹਨ।

(4 ਅਧਿਆਇ 89 ਵਾਂਚ) ਭਾਵੇਂ ਮਨ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਵੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧੁਨ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰੇ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਸਥਿਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
(4 ਅਧਿਆਇ 92 ਵਾਂਚ) ਜਦੋਂ ਮਨ ਨਾਦਾ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਾਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਤਰਾ (ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ)" ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦਰਜ ਸੀ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵਰਣਨ ਸੀ ਕਿ "ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵੀ ਹਨ।" ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਇਸ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਿਤਾਬ "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ" ਵਿੱਚ, ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਸਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਾਦਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵਰਣਨ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ।

ਮੈਨੂੰ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ ਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਕੋਈ ਖਾਸ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

■ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ
ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ (ਸਵਾਮੀ ਸ਼ਿਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ)", "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਤਰਾ (ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ)", ਅਤੇ "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ)" ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਆ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੱਜੇ ਕੰਨ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਖਾਸ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ (2018 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ), ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੱਜੇ ਕੰਨ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕੇਂਦਰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਆ ਰਹੀ ਧੁਨ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਲਗਭਗ 3/4)। ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਾਲੀ ਧੁਨ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਨੂੰ ਉਸਦਾ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ।

ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਤਰਾ (ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ)" ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਸਾਨੂੰ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ", ਅਤੇ "ਸੱਜਾ ਕੰਨ ਪਿੰਗਲਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ", ਅਤੇ ਇਸੇ ਲੇਖਕ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗਏ "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ" ਦੇ 4 ਅਧਿਆਇ 67 ਵਾਂਚ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

"ਯੋਗਾ ਮੁਖ ਤਿਆਰੀ (ਸਾਬੋਟਾ ਤਸੁਰੂ ਦੁਆਰਾ)" ਵਿੱਚ ਵੀ "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ" ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪਿੰਗਲਾ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਸ਼ੁਮਨਰ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਧੁਨ ਹੈ।

4-67 ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ, ਅੰਦਰੂਨੀ [ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾਲੀ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ] ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਧਾਰਣਾ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।

ਕੋਸ਼ਕ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਗਈ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ [ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾਲੀ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ] ਹਿੱਸਾ ਲੇਖਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਹੈ?

"ਯੋਗਾ ਮੁਢਲਾ ਗ੍ਰੰਥ (ਸਾਬੋਟਾ ਤਸੁਰੂਜੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" ਵਿੱਚ, ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika, ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, "ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਜੀਵਨ 3 (ਸਵਾਮੀ ਯਤੀਸ਼ਵਾਰਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:

ਅਨਾਹਤਾ ਦਵਾਨੀ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ, ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

■ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ
"ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਜੀਵਨ 3 (ਸਵਾਮੀ ਯਤੀਸ਼ਵਾਰਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:

ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ (ਨਾਲੀ) ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ, ਤੀਬਰ ਭਗਤੀ, ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਦੁਆਰਾ, ਇਹ ਨਾਲੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਧਿਆਤਮਕ ਪ੍ਰਵਾਹ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨਾਲੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸੰਗੀਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਪਿਥਾਗੋਰਸ ਦੇ ਰਹੱਸਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਅਕਾਸ਼ੀ ਸੰਗੀਤ" ਕਿਹਾ। ਹਿੰਦੂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸਨੂੰ "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਬਾਂਸਰੀ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਬਾਂਸਰੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਰੱਬ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਪਲਕਣ, ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਪ੍ਰਵਾਹ, ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ, ਅਧਿਆਤਮਕ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੁਆਰਾ, ਜ਼ਰੂਰ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਸ ਰਿਧਮ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਉੱਚ ਸਤਹ ਵਾਲੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੀ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਵੇਗਾ।

■ ਹੋਲੀ ਮਦਰ "ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਅਨਾਹਤਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।" (ਸਾਲਾਦਰ ਡੇਵੀ)

■ ਕੁੰਡਲਿਨੀ
ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦੇ ਪੜਾਅ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਅਨੁਭਵ ਵਜੋਂ, ਜਨਵਰੀ 2018 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਝਟਕਾ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ (ਜਨਨ ਅੰਗ) ਵਿੱਚ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਜਨਾ ਚੱਕਰ (ਭਵਿਖਿਆ) ਦੇ ਭਵਿਖਿਆ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਉੱਪਰ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਫਟਿਆ, ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਈ (ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਇੱਥੇ)। ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਸੀ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਝਟਕਾ ਸੀ। ਕਈ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ "ਸੁੰਦਰ ਕੁੰਡਲਿਨੀ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਦਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਿਆ। (ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦੇ ਹੋਰ ਅਨੁਭਵ ਹੇਠਾਂ ਦੇਖੋ)।

ਨਾਰਦਾ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਕੁਡਾਲੀਨੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਾਰੇ, ਉੱਪਰ "ਚੁੱਪ ਦੀ ਆਵਾਜ਼" ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ "ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਜੀਵਨ 3 (ਸਵਾਮੀ ਯਤੀਸ਼ਵਰਾਨੰਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਵਰਣਨ ਹੈ।

ਹੋਲੀ ਮਦਰ (ਸਰਾਲਾ ਦੇਵੀ) "ਕੁਡਾਲੀਨੀ ਦੇ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।"

ਇਸ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਨਾਰਦਾ ਧੁਨੀ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ।

ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਉਸ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਸਟਾਲ 'ਤੇ ਖਰੀਦਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਕੁਝ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਯਾਮ ਕਿਤਾਬ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦਾ ਧੁਨੀ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਇਸ 'ਤੇ ਖਾਸ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੱਭਣ ਲਈ ਕਈ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ।

ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, "ਯੋਗਾ ਮੁੱਖ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਲੜੀ (ਸਾਬੋਤਾ ਤਸੁਰੂਜੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗ੍ਰੰਥ ਗੇਰੰਡਾ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਰਣਨ ਹੈ।

(ਅਧਿਆਇ 5, 79-80) "ਦੋਹਰੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਇੱਕ ਸੁਹਾਵਣਾ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇਗੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕੋਕੀਲ ਦੀ ਧੁਨੀ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਗੀ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਬਾਂਸੂਰੀ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਗਰਜ, ਢੋਲ, ਮੱਖੀ, ਦ੍ਰ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਅੱਗੇ, ਇੱਕ ਟਰੰਪਟ, ਇੱਕ ਥਰਮਲ ਢੋਲ, ਇੱਕ ਮੁਰਿਡੰਗਾ (ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਢੋਲ) ਵਰਗੇ ਰੌਲੇਬਾਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਸਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇਗੀ।"
(ਅਧਿਆਇ 5, 81-82) "ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਅਨਾਹਤਾ ਦੀ ਧੁਨੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਧੁਨੀ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਮਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਮਾਧੀ (ਸਮਾਧੀ) ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।"

ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਨਾਰਦਾ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨੀ (ਅਨਾਹਤਾ ਨਾਰਦਾ) ਇੱਕੋ ਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਗੇਰੰਡਾ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝਣਾ ਵਧੇਰੇ ਤਰਸਤਾਰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।

ਵਿਆਪਕ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦਾ ਧੁਨੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੁਪਰਸੈਂਸਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੁਨੀ ਜਾਂ ਅਧਿਆਤਮਕ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਗੇਰੰਡਾ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨੀ, ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਸੀ, ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਵਿਆਪਕ ਨਾਰਦਾ ਧੁਨੀ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸੰਦਰਭ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਹੋਲੀ ਮਦਰ (ਸਰਾਲਾ ਦੇਵੀ) ਦੇ ਬਿਆਨ ਦੇ ਦੋ ਸੰਭਾਵੀ ਅਰਥ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ:
- ਵਿਆਪਕ ਨਾਰਦਾ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
- ਗੇਰੰਡਾ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮੂਲ ਲੇਖਣ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਪਰ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਸ਼ਾਇਦ ਜਲਦ ਹੀ ਇਸਦਾ ਰਾਜ਼ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਵੇਗਾ।

ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਵਿਆਪਕ ਨਾਦਾ ਧੁਨਾਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਅਜੇ ਵੀ ਗੇਰੰਡਾ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨ ਨਹੀਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸੁਣ ਰਹੀ ਧੁਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਉਹ ਧੁਨ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨ ਦਿਲ (ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ) ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖ ਰਹੀ ਹੈ।

"ਹਥ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika, ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ:

(ਅਧਿਆਇ 2, ਸ਼ਲੋਕ 20) ਜਦੋਂ ਨਾਦੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧੁਨ (ਅਨਾਹਤਾ) ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ "ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਧੁਨ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨ ਹੈ" ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ "ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ" ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਵਰਤੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗੇਰੰਡਾ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨਾਹਤਾ ਧੁਨ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਹੋਣ 'ਤੇ ਹੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਨਾਦਾ ਧੁਨਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, "ਜਦੋਂ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ" ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਗੂੜ੍ਹਾ ਅਰਥ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਨੁਵਾਦਕ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਹੈ।

■ ਸੋਚ ਵੀ ਇੱਕ ਨਾਦਾ ਹੈ
ਮੈਂ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਉਧਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਉਹ ਧੁਨ ਜੋ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀ ਧੁਨ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਪਤਤ ਹੈ, ਉਹ ਰੇਡੀਓ ਲਹਿਰਾਂ ਵਰਗੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਮੈਗਨੈਟਿਕ ਲਹਿਰ ਹੈ। ਸੋਚ ਵੀ ਨਾਦਾ-ਬ੍ਰਹਮ, ਯਾਨੀ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ, ਸਦੀਵੀ, ਅਲੌਕਿਕ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਧੁਨ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ।

■ ਓਮ ਅਤੇ ਇਸ਼ਵਰ
ਯੋਗਾ ਸੂਤਰ ਅਤੇ ਵੇਦ ਵਿੱਚ, ਓਮ ਧੁਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲੇ "ਇਸ਼ਵਰ" ਦੇ ਸਮਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਯੋਗਾ ਸੂਤਰ ਦੇ 1.27 ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ:

1.27 ਇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਓਮ ਧੁਨ ਹੈ (ਇੰਟੀਗ੍ਰਲ ਯੋਗਾ, ਸਵਾਮੀ ਸਚਿਦਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ)।
1.27 "ਉਸ" ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸ਼ਬਦ ਓਮ ਹੈ (ਰਾਜ ਯੋਗ, ਸਵਾਮੀ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ)।

ਪਹਿਲਾ ਅਨੁਵਾਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਓਮ ਹੀ ਦੇਵ ਹੈ, ਪਰ ਅਨੁਵਾਦਕ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਓਮ ਅਤੇ ਇਸ਼ਵਰ ਦੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

"ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ 3 (ਸਵਾਮੀ ਯਤੀਸ਼ਵਾਰਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ)" ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਪਤੰਜਲੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਯੋਗਾ ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਓਮ, ਇਸ਼ਵਰ, ਯਾਨੀ ਦੇਵ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।"

■ ਓਮ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਨਾਦਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਈਕਰੀ (ਆਮ ਧੁਨੀ), ਮਾਧਿਆਮਰ (ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਉਤਪਾਦ ਹੈ ਸ਼ਬਦ), ਪਸ਼ਾਂਤੀ (ਸੋਚਿਆ ਖੁਦ), ਪਾਰਾ (ਬ੍ਰਹਮਾਨ ਤੋਂ ਜਾਰੀ ਧੁਨੀ)। ਇਸ ਲਈ, ਓਮ ਧੁਨੀ ਜਾਂ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਪਾਰਾ ਦੇ ਪੱਧਰ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਸੰਕੀर्ण ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਮਾਧਿਆਮਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਉਸ ਤੋਂ ਕਈ ਪੱਧਰ ਹੇਠਾਂ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਓਮ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਪੂਰਕ: ਵਿਆਪਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਮਾਧਿਆਮਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਹੱਸਮਈ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵਾਈਕਰੀ (ਆਮ ਧੁਨੀ) ਜਾਂ ਹੋਰ ਰਹੱਸਮਈ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੋਲੀ ਮਦਰ (ਸਰਾਲਾ ਦੇਵੀ) ਨੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਕੁਡਲਿਨੀ ਦਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹੈ।
ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਕੁਝ ਪਹਿਲੂ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

■ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ
ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣਾ (ਜੀਵਨ ਊਰਜਾ) ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਬਾਰੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika, ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

(ਅਧਿਆਇ 2, ਸ਼ਲੋਕ 4) ਜਦੋਂ ਨਾਦੀਆਂ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਣਾ ਕੇਂਦਰੀ ਨਾਦੀ (ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾਦੀ) ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।

■ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ
ਜਦੋਂ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
"ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika, ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:

(ਅਧਿਆਇ 2, ਸ਼ਲੋਕ 72 ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ) ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਣਾ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਅਵਸਥਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਅੰਦਰੂਨੀ ਧੁਨੀ ਦਾ ਭਾਵ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਹੈ।

■ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਡਲਿਨੀ ਦਾ ਜਾਗਰਣ
ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ (ਮੁੱਖ ਨਾਦੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ) ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਡਲਿਨੀ ਦਾ ਜਾਗਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਇਹ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ, ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜੇਕਰ, ਤਾਂ ਸੂਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾਲੀ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਕਿ ਸੂਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾਲੀ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੂਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾਲੀ ਵਿੱਚ ਕੁਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

■ ਕ੍ਰਿਆ ਯੋਗਾ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਆਖਿਆ
ਸਵਾਮੀ ਸ਼ੰਕਰਾਨੰਦਾ ਗਿਰੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ "ਕ੍ਰਿਆ ਯੋਗਾ ਦਰਸ਼ਨ" ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:

• (ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ) ਰੌਸ਼ਨੀ ਥ੍ਰੈਡਿਕ ਸ਼ਰੀਰ (Gross Body) ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੰਪਨ ਜ਼ਿਹਨੀ (Astral) ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਕੌਜ਼ਲ ਸ਼ਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
• ਆਵਾਜ਼ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਸ਼ੂਨਿਅਤਾ (Void) ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
• ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬਾਹਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
• ਰੌਸ਼ਨੀ, ਕੰਪਨ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅੱਗ (Fire), ਹਵਾ (Air) ਅਤੇ ਈਥਰ (Ether) ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ। ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਤੱਤ, ਪਾਣੀ (Water) ਅਤੇ ਧਰਤੀ (Earth) ਥ੍ਰੈਡਿਕ ਸ਼ਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਲਣ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਦਰੂਨੀ ਜਾਂ ਬਾਹਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਬਣੇ ਕਾਰਮਿਕ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
• ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ (ਥ੍ਰੈਡਿਕ ਸ਼ਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ, Kalatitam), ਕੰਪਨ (ਅਸਟ੍ਰਲ ਸ਼ਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ, Bindu) ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ (ਕੌਜ਼ਲ ਸ਼ਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ, Nada) ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਸਥਿਤੀ (Paravastha) ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਕੰਪਨ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਰੌਸ਼ਨੀ, ਕੰਪਨ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਅਧਿਆਤਮਕ ਅਭਿਆਸ (ਸਾਦਨਾ) ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਤਵ, ਰਾਜਸ ਅਤੇ ਤਮਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਰੌਸ਼ਨੀ, ਕੰਪਨ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਡੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਾਧਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜਾਂ ਰੰਗ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਹੋਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੇਖੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ੋਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਧੁਨੀ ਹੋਵੇ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧੁਨੀਆਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਬਹੁਤਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਧਾਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੋ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਖਾਸ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਜਾਂ ਖਾਸ ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਧਿਆਨ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਾਂਤ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਉਤੇਜਨਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਜੋ ਕਿ ਠੋਕ-ਠੋਕ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਵੱਡੀ ਧੁਨੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਧੁਨੀ ਬਾਰੇ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇਗਾ ਕਿ ਅਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਆ ਯੋਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਇਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ" ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਤੱਤ ਜੋੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਖਾਸ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਹੈ", ਅਤੇ "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨੀ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚੱਕਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਚੱਕਰ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ", ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਸਿੱਟਾ ਕੱਢਿਆ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨ ਬਾਰੇ ਹੋਰਨਾਂ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲ ਅਤੇ ਜਵਾਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਧੁਨ ਬਾਰੇ ਹੋਵੇਗਾ।

"ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ" ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੇਖੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ (ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਝਾੜ) ਵਿੱਚ, ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀ ਮੰਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਝਾੜ, ਅੱਗ ਦੇ ਝਾੜ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਅਰਥ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਗ ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਧਿਆਨ ਦੌਰਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਧਾਰਮਿਕ ਝਾੜ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਦੌਰਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਤਰਕਪੂਰਨ ਹੈ। ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ: ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ (ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਈਂਧਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ), ਜਾਂ ਕਰਮ ਹੀ ਈਂਧਣ ਹੈ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਆ ਯੋਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਮਨੀਪੂਰਾ ਚੱਕਰਾ (ਸੋਲਰ ਪਲੈਕਸਸ ਚੱਕਰਾ) ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਅੱਗ ਅਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧ ਕਿੰਨੇ ਹਨ, ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤ, ਜੋ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਜੇ ਇਸਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ", ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਸਪਸ਼ਟ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।

ਇੱਕ ਖਾਸ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਿੱਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਧਿਆਨ ਦੌਰਾਨ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜਾਂ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ", ਜਦੋਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਆ ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ (ਇੱਕ ਖਾਸ ਪੱਧਰ ਤੱਕ), ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਲਈ, ਕ੍ਰਿਆ ਯੋਗਾ ਦੀ ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਵਧੇਰੇ ਢੁਕਵੀਂ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਹਾਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਧਿਆਨ ਵਿਧੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਾਇਦ, ਅਣਦੇਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ (ਇੱਕ ਖਾਸ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੱਕ), ਇਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਵਾਜ਼ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਕੰਪਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਨ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਜਿਸਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਲਪਨਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਲਪਨਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਹੋਣਗੇ। ਮੈਂ ਕੰਪਨਾਂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਲਿੰਗ ਡੋਨਗ" (ling dong)? ਮੇਰੇ ਕੋਲ "ਲਿੰਗ ਡੋਨਗ" ਦਾ ਕੋਈ ਤਜਰਬਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਗਲਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਸ਼ਾਇਦ, ਝਰਨਿਆਂ ਵਿੱਚ "ਬਰਬਰ" (buruberu) ਕਰਕੇ ਕੰਬਣ ਵਾਲਾ ਅਭਿਆਸ? ਪਰ, ਝਰਨੇ ਵਾਲਾ ਅਭਿਆਸ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਯੋਗਾ ਦੇ ਪ੍ਰਣਾਯਾਮ ਅਤੇ ਆਸਨਾਂ ਦੁਆਰਾ (ਸ਼ਾਇਦ) ਇੱਕ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰਨਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪਤਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਹੋਣਗੇ।

ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸਿਵਨੰਦ ਧਰਮ ਦੇ ਇੱਕ ਸਵਾਮੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਕਰੋ ਅਤੇ ਚੱਕਰ (ਅਜਨਾ ਚੱਕਰ) 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰੋ", ਪਰ ਮੈਂ ਉਸੇ ਧਰਮ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਅਨੁਵਾਦ ਪਾਏ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਧਿਆਨ ਸੰਬੰਧੀ ਕਿਤਾਬ "Meditation and Mantra (Swami Vishnu-Devananda ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ)" ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਰੰਗ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਕਰੋ", ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸੇ ਲੇਖਕ ਦੀ "Hatha Yoga Pradipika (Swami Vishnu-Devananda ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ)" ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਮਾਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਵਧੀਆ ਹਨ।

■ ਯੋਗੀ ਲਈ ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਅਰਥ

ਉਸੇ ਕਿਤਾਬ "Hatha Yoga Pradipika (Swami Muktibodhananda ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ, Swami Satyananda Saraswati ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ)" ਵਿੱਚ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਯੋਗੀ ਲਈ, ਨਾਡਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ (ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਦਿ) ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ"।

■ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵੇਲੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼

ਉਸੇ ਕਿਤਾਬ 'ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ' (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ) ਦੇ ਸ਼ਲੋਕ 70-71 (ਪੰਨਾ 567) ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਬ੍ਰਹਮ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਨਾਮਕ ਊਰਜਾ ਰੋਕ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵੇਲੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ "ਘੰਟੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼" ਜਾਂ "ਮੱਖੀ ਉਡਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼" ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਕਾਫ਼ੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੋੜੀ ਗਈ ਹੋਵੇਗੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਅਸਲ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇਸਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ।

ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਕਿੱਥੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਫਰਕ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

• "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika, ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ)" ਵਿੱਚ, ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਬਰੈਕਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, "ਬ੍ਰਹਮਾ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਗਠਨ ਹੈ।" ਇਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲੱਗਾ।
• "ਯੋਗਾ ਮੁਖੀਅੰਸ਼ਿਕਾ (ਸਾਬੋਤਾ ਤਸੂਜੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ)" ਵਿੱਚ, ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, "ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਗਠਨ ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਗਠਨ ਹੈ।" ਇਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਅਜੀਬ ਲੱਗਾ।
• Hatha Yoga Pradipika (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ) ਵਾਕ 70 (ਪੰਨਾ 567) ਵਿੱਚ, ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, "ਬ੍ਰਹਮਾ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਨਾਲ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਹਰਕਤ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਮੂਲਾਧਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ 'ਅਨਸਟਰੱਕ' ਸ਼ਬਦ ਅਨਾਹਤਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ ਦਾ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ ਇੱਕ ਪਿੱਛਲੇ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਆਖਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ "ਬ੍ਰਹਮਾ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ" ਇਹ ਇੱਕ ਸਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ, ਅਕਸਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਿਵਰਣਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਵਾਰ ਇਸਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਨਾਨਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ) ਦੀ ਸ਼ਲੋਕ 73 (ਪੰਨਾ 569) ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, "ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੇਟਲਡ੍ਰਮ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਡ੍ਰਮ ਦੀ ਧੁਨੀ ਬਹੁਤੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਕੀ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਹੋਣਾ ਹੈ? ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਅਸਲ ਲੇਖ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, "ਯੋਗਾ ਮੁਖ ਤਿਆਰੀ (ਸਾਬੋਟਾ ਤਸੂਜੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, "ਇਹ ਇੱਕ ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਧੁਨੀ ਹੈ ਜੋ ਅਤਿਅੰਤ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਭਵਿੱਖਵਾਣੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਡਰੱਮ ਦੀ ਧੁਨੀ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਗਲੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਖਾਲੀ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ, ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਦੇਵਨੰਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, "ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸ਼ੂਨਿਅਤਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਇੱਕ ਕੇਟਲਡ੍ਰਮ ਵਰਗੀ ਭਾਰੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।"

ਸ਼ਲੋਕ 76 (ਪੰਨਾ 574) ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, "ਜਦੋਂ ਅਜਨਾ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰਾ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਬਾਂਸੂਰੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਦਦਗਾਰ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਹੜੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਲਗਾਤਾਰ ਉੱਚੇ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਹ ਬਾਂਸੂਰੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਜੋ ਧੁਨੀ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਬਾਂਸੂਰੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਗੁੰਮਨ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਅਸਲ ਲੇਖ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। "ਯੋਗਾ ਮੁਖ ਤਿਆਰੀ (ਸਾਬੋਟਾ ਤਸੂਜੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, "ਇੱਕ ਬਾਂਸੂਰੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵੀਨਾ ਵਾਂਗ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ, ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਦੇਵਨੰਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, "ਇੱਕ ਢੋਲ ਵਾਂਗੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੀਨਾ ਦੀ ਧੁਨੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।"

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਗ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵੇਲੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤੋੜਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੋੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਜਾਂ ਤੋੜਦੇ ਸਮੇਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਹੈ ਕਿ ਗ੍ਰਾਂਤੀ ਇੱਕ ਊਰਜਾ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਧੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਾਰੇ ਲਿਖੀ ਗਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲੱਭਣਾ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਹੈ।

■ ਸਵਾਮੀ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਤੀਬਰ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਗਰੂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

Hatha Yoga Pradipika (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ) ਪੰਨਾ 586 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਵਾਮੀ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਤੀਬਰ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਗਰੂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਟਾਨੰਦਾ ਇੱਕ ਵਾਰ 14 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਸੁੱਤੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਇੱਕਠੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦਿੱਤੀ। "ਇਸ 'ਸਵਰਗ ਦੇ ਸੰਗੀਤ' ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਯੋਗੀ ਡਾਂਸ ਦੀ ਕਲਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਸੁਣਦਾ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਹਲਨਚਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਕਈ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੀਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਸੀ।

ਇਹ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ ਕਿ ਸਵਾਮੀ ਵੀ ਤੀਬਰ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਗੁੱਸਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ ਕਿ 14 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਸੁੱਤੇ ਨਾ ਰਹਿਣਾ ਕਾਰਨ ਤਣਾਅ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।

■ ਖੱਟਾ ਕੰਨ ਜਾਂ ਖੱਬਾ ਕੰਨ, ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।

Hatha Yoga Pradipika (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ) ਅਧਿਆਇ 4, ਛੰਦ 67, ਪੰਨਾ 563 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨੀ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨੀ ਕਿਸ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਧੁਨੀ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇੱਕ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਬਿਹਾਰ ਸਕੂਲ ਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਧਰਨ: (ਅਧਿਆਇ 4, ਛੰਦ 67-68) ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਧੁਨੀ ਹੈ ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨੀ ਕਿਸ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਗਨੇਸ਼ਪੁਰੀ ਦੇ ਬਾਬਾ ਮੁਕਟਾਨੰਦਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। (ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ) ਸ਼੍ਰੀ ਨਿਤਿਆਨੰਦਾ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨੀ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਸਹਸਰਾਲਾ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਤਰ-ਅਲੌਕਿਕ ਥਲ ਤੋਂ ਉద్భవ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸੁਚੇਤ ਥਲ ਹੈ।" Hatha Yoga Pradipika (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ)

■ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਕੀ ਹੈ?

"ਜਿਵੇਂ ਹੈ (ਰਾਮਾਨ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਅਨੁਸਾਰ, "ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਆਟਮਾ, ਸੱਚੇ ਆਤਮਾ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਾਮ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਬਾਰੇ ਧਾਰਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦੁਆਰਾ ਸੀਮਤ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਸੱਚੇ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਮੇਰੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰਾਮਾਨ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਜੀ ਦੀ ਰਾਏ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਸਹੀ" ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, "ਯੋਗਾ ਦੇ ਰਾਜ਼ (ਓਯਾਮਾ ਇਚੀਓ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਅਨੁਸਾਰ, "ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਦਾ ਜਾਗਰਣ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਊਰਜਾ ਵਧਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਦਾ ਮੁੱਲ ਇਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਦੇ ਹੋ।" "ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਕਿ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਦੇ ਜਾਗਰਣ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਿਹਾ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।" ਮੈਂ ਇਸ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬ "ਅਤਮਾ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ (ਸਵਾਮੀ ਯੋਗੇਸ਼ਵਰਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਤੋਂ ਇੱਕ ਉਧਰਨ ਵਜੋਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਭਾਵੇਂ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਜਾਗਰੂਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਮੈਂ ਇਸ ਨਾਲ ਵੀ ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ।

"ਮਿਲਚੋ ਯੋਗਾ (ਹੋਨਜ਼ਨ ਹਿਰੋਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ, ਲੇਖਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਕਿਵੇਂ ਉੱਠੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ਼ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਕੋਈ ਵੀ ਚੱਕਰ ਜਾਗਰੂਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਜਾਗਰੂਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।" ਮੇਰੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ, ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਥਾਂ ਹਨ ਜੋ ਹੁਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

"ਯੋਗਾ ਦੇ ਰਾਜ਼ (ਓਯਾਮਾ ਇਚੀਓ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ, ਕਿਗੌਂਗ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ "ਪ੍ਰਾਕਟਿਕ ਊਰਜਾ" ਅਤੇ "ਅਪ੍ਰਾਕਟਿਕ ਊਰਜਾ" ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। "ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਪ੍ਰਾਕਟਿਕ ਊਰਜਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਕਟਿਕ ਊਰਜਾ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਗ ਰਹੀ ਊਰਜਾ (ਜਨਮ ਊਰਜਾ) ਅਤੇ ਜਨਮ ਲਏ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਊਰਜਾ (ਸੱਚੀ ਊਰਜਾ) ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਗਈ ਹੈ। ਜੇ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਤੀਹੀਣ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮੂਲ ਊਰਜਾ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਅਪ੍ਰਾਕਟਿਕ ਊਰਜਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਬਾਹਰੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਊਰਜਾ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਹ, ਪਾਣੀ, ਧੁੱਪ, ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।"

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਇੱਕ ਅਨੁਮਾਨ ਵਜੋਂ, ਜੇਕਰ ਕੁਡਲਿਨੀ ਆਤਮਾ/ਸੱਚਾਈ (ਜਿਸਨੂੰ "ਅੰਤਰ ਆਤਮਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਕਟਿਕ ਊਰਜਾ ਵੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਦੁਆਰਾ, ਅੰਤਰ ਆਤਮਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਅੰਤਰ ਆਤਮਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜੀਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜੀਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਢੁਕਵੇਂ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੁਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੁਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਸ਼ਾਇਦ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਜਨਮਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਅੰਤਰ ਆਤਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਜਨਮਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਸਤ੍ਰਲ ਅਤੇ ਕੌਜ਼ਲ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਹੀ ਕੁਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਦਾ ਇੱਕ ਪੱਧਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੂਲਾਧਾਰ, ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧীরে ਧীরে ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰਾਂ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

■ ਚੱਕਰ

ਚੱਕਰ ਇੱਕ ਫੈਸ਼ਨ ਹਨ, ਪਰ ਚੱਕਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕੁਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਕੁਡਲਿਨੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਚੱਕਰ ਦੀ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਡਲਿਨੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਇੱਕ ਫੈਸ਼ਨ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਲੀ ਮਦਰ (ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ) ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।

ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਇਸੇ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
"ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੁਡਲਿਨੀ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਗਦੀ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।" ("ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ" ਜੈਨ ਐਲਬਰ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ)

ਇੱਕ ਸ਼ਿਵਾਨੰਦ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਇੱਕ ਸਵਾਮੀ (ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ) ਨੇ ਆਪਣੇ ਛਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਚੱਕਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਲਪਨਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਚੱਕਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਬੇਲੋੜੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਚੱਕਰ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਥੱਕ ਜਾਓ।" ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਛਤਰਾਂ ਨੂੰ "ਸਫਾਈ" 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਛਤਰਾਂ ਨੂੰ "ਚੱਕਰ ਧਿਆਨ" ਜਾਂ "ਕੁਡਲਿਨੀ ਯੋਗਾ" (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਉਤ੍ਰੇਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਵਰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।

ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਕੁਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਡਲਿਨੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਖਰਾਸ਼ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ "ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ" ਇੱਕ ਵੈਧ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਡਲਿਨੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੱਕਰ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਕਸਰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਯੋਗਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਕ੍ਰਮ ਹੈ: "ਸ਼ੁੱਧਿ" → "ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ (ਜੋ ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਸੁਣ ਸਕਦੇ)" → "ਕੁੰਡਲਿਨੀ" → "ਚੱਕਰ"।

■ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਇੱਕ ਦੋ-ਧਾਰੀ ਥਾਪੜਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਾਕ ਜੋ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਥੀਓਸੋਫੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੈ ਹਾਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika) ਦੇ ਅਧਿਆਇ 3, ਸ਼ਲੋਕ 107 (ਕੁਝ ਵਰਜ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ 106) ਵਿੱਚ।

・"ਉਹ (ਕੁੰਡਲਿਨੀ) ਯੋਗੀਆ ਲਈ ਮੋਕਸ਼, ਅਤੇ ਬੇਵਕੂਫ਼ਾਂ ਲਈ ਬੰਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ("ਸ਼ਿਨਜ਼ੀਗਕੂ ਡਾਈਯੋ, ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ, ਈਥਰ ਧੜ"), (ਆਰਥਰ ਈ. ਪਾਊਅਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)।
・"ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦਾ ਜਾਗਣਾ, ਯੋਗੀਆ ਲਈ ਮੋਕਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੇਵਕੂਫ਼ਾਂ ਲਈ ਔਖੀ ਸਜ਼ਾ।" ("ਚੱਕਰਾ"), (ਸੀ.ਡਬਲਿਊ. ਰੀਡਬੀਟਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)।

ਇਸ ਉਧਰਨ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਬਾਰੇ, ਮੂਲ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ:

・"ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੁੰਡਲ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸੁੱਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਬੇਵਕੂਫ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਪਾਬੰਦੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।" (ਯੋਗਾ ਮੁਖੀਅੰਕਨ (ਸਾਬੋਤਾ ਤਸੂਜੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ) ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ। ਇਹ ਅਧਿਆਇ 3 ਦਾ 106ਵਾਂ ਵਾਕ ਹੈ, 107ਵਾਂ ਨਹੀਂ।)
・"ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੁੰਡਲ (ਨਾੜੀਆਂ ਜੋ ਕਿ ਛਾਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ) ਦੇ ਉੱਪਰ ਸੁੱਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ (ਆਜ਼ਾਦੀ) ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੇਵਕੂਫ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਬੰਦੀ। ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਗਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।" (ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika, ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ))
・"ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੁੰਡਲ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸੁੱਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਪਰ ਅਣਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਪਾਬੰਦੀ ਹੈ।" (ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ))

ਕੰਡਾ ਬਾਰੇ 3 ਅਧਿਆਇ 113ਵੇਂ ਵੇਰਵੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਵਰਜਨਾਂ ਵਿੱਚ 112ਵੇਂ ਵੇਰਵੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸਧਾਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ "ਗੁਦਾ ਦੇ ਉੱਪਰ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

■ ਕੁਡਾਲੀਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਧੜਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ

"ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ" (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ) ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਵਰਣਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ:
• ਸਰੀਰ, ਪ੍ਰਾਣਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹੈ।
• ਦਿਮਾਗ, ਮਨਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹੈ।
• ਆਤਮਾ, ਆਤਮਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦਿਮਾਗ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਤਿੰਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਭ ਉਸ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਚ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

■ ਥੀਓਸੋਫੀ ਦੇ ਅਧਾਰਤ ਕੁਡਾਲੀਨੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ

"ਥੀਓਸੋਫੀਕਲ ਆਊਟਲਾਈਨ, ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ, ਈਥਰਲ ਬਾਡੀ" (ਅਰਥਰ ਈ. ਪਾਵਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ) ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:
ਕੁਡਾਲੀਨੀ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਮਾਂ"।
ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ, ਈਥਰਲ ਬਾਡੀ (ਪ੍ਰੇਤਮਈ ਸਰੀਰ), ਐਸਟ੍ਰਲ ਬਾਡੀ, ਮੈਂਟਲ ਬਾਡੀ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਸਭ ਕੁਡਾਲੀਨੀ ਦੁਆਰਾ ਜੀਵਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ "ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਮਾਂ" ਦਾ ਨਾਮ ਠੀਕ ਹੈ। ਕੁਡਾਲੀਨੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗੇ:
ਕੁਡਾਲੀਨੀ ਦੀ ਮੁੱਖ ਗਤੀ ਹਰੇਕ ਈਥਰਲ (ਪ੍ਰੇਤਮਈ) ਕੇਂਦਰਾਂ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਕੇ ਜੀਵਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਐਸਟ੍ਰਲ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਐਸਟ੍ਰਲ ਬਾਡੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਕਾਲਦਾ ਹੈ, ਯਾਨੀ ਕਿ ਇਹ ਸੰਵੇਦਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਥੀਓਸੋਫੀ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਈਥਰਲ ਬਾਡੀ (ਪ੍ਰੇਤਮਈ ਸਰੀਰ) ਅਤੇ ਫਿਰ ਐਸਟ੍ਰਲ ਬਾਡੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕੁਡਾਲੀਨੀ ਦੁਆਰਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਐਸਟ੍ਰਲ ਬਾਡੀ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਈਥਰਲ ਬਾਡੀ (ਪ੍ਰੇਤਮਈ ਸਰੀਰ) ਨੂੰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
"ਥੀਓਸੋਫੀਕਲ ਆਊਟਲਾਈਨ, ਦੂਜਾ ਭਾਗ, ਐਸਟ੍ਰਲ ਬਾਡੀ [ਅੱਪਰ]" (ਅਰਥਰ ਈ. ਪਾਵਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ) ਵਿੱਚ, ਇਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਥੋੜੇ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ:
ਕੁਡਾਲੀਨੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਈਥਰਲ ਬਾਡੀ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਇਹ ਚੱਕਰ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਐਸਟ੍ਰਲ ਬਾਡੀ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਣ।

■ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਇਹਨਾਂ ਵਰਗੇ ਲਿਖਤਾਂ ਹਨ:
ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਕਿ ਸੱਚੇ ਮੈਂ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰੇਕ ਜਿਸਮ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰਨਾ ਵੀ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਥੀਓਸੋਫੀ ਦਾ ਸੰਖੇਪ, ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ, ਈਥਰਿਕ ਧੜ" (ਅਰਥਰ ਈ. ਪਾਵੇਲ ਦੁਆਰਾ)।

■ ਜਦੋਂ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਅਜਨਾ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁੱਖ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ

ਉਸੇ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:
ਕਿਤਾਬ "ਸਾਈਲੈਂਟ ਵੌਇਸ" ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਝੁੰਝਲੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁੱਖ ਆਵਾਜ਼ (ਇਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ਸੁਣਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਝੁੰਝਲੀ ਵਿੱਚ ਥਾਈਮਸ ਗ੍ਰੰਥੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਐਸਟਰਲ ਧੜ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਇਹ ਅੰਦਰੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਥੀਓਸੋਫੀ ਦਾ ਸੰਖੇਪ, ਦੂਜਾ ਭਾਗ, ਐਸਟਰਲ ਧੜ [ਉੱਪਰ]" (ਅਰਥਰ ਈ. ਪਾਵੇਲ ਦੁਆਰਾ)।
ਇਹ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਈਥਰਿਕ ਧੜ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮ ਕਰਕੇ, ਧੜ ਤੋਂ ਈਥਰਿਕ ਧੜ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਐਸਟਰਲ ਧੜ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਸਾਰੇ ਊਰਜਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਇਹ ਹੀ ਹੈ।

ਇੱਥੇ, "ਸਾਈਲੈਂਟ ਵੌਇਸ" ਦੇ ਅਸਲੀ ਲੇਖ (ਟਰਾਂਸਲੇਟਡ ਸੰਸਕਰਣ) ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਲੱਭਦਾ ਹੈ:
ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਕਾਓ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦਿਲ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਠ ਕੇ ਛੇਵੇਂ ਆਕਾਸ਼, ਯਾਨੀ ਤੁਹਾਡੀ ਝੁੰਝਲੀ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਾਹ ਲੈਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ ਆਵਾਜ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚੀ ਮੈਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ। "ਸਾਈਲੈਂਟ ਵੌਇਸ" (ਐਚ.ਪੀ. ਬਲਵਾਟਸਕੀ, ਡ੍ਰਾਗਨ ਕਿੰਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦਾ ਸੰਸਕਰਣ)।
ਅਸਲੀ ਲੇਖ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ, "ਥੀਓਸੋਫੀ ਦਾ ਸੰਖੇਪ" ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, "ਥੀਓਸੋਫੀ ਦਾ ਸੰਖੇਪ, ਦੂਜਾ ਭਾਗ, ਐਸਟਰਲ ਧੜ [ਉੱਪਰ]" (ਅਰਥਰ ਈ. ਪਾਵੇਲ ਦੁਆਰਾ) ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਇਸ ਚੱਕਰ ਦੇ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।" ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲਿਖਤ ਹੈ।

■ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ

ਹਥ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika) ਦੇ ਅਧਿਆਇ 4 ਦੇ 101~102 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ "ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ" ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਾਂਗੇ।

(ਅਧਿਆਇ 4, 101~102 ਸ਼ਲੋਕ) ਜਦੋਂ ਅਨਹਟਾ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਸ਼ੂਨਿਅਤਾ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਮੈਂ ਹੈ। ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਕੁਝ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਹੋਂਦ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪਹੀਣ ਚੀਜ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੇਵ (ਆਟਮਨ) ਹੈ। "ਯੋਗਾ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਗਾਈਡ" (ਸਾਬੋਟਾ ਤਸੁਰੂਜੀ ਦੁਆਰਾ)।
(ਅਧਿਆਇ 4, 101~102 ਸ਼ਲੋਕ) ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਸੰਕਲਪਨਾ (ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ) ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਪਰਾ-ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਂ ਪਰਾ-ਆਟਮਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਡ ਵਜੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਰੂਪਹੀਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ (ਸੁਪਰੀਮ ਲਾਰਡ) ਹੈ। "ਹਥ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ)"।
(ਅਧਿਆਇ 4, 101~102 ਸ਼ਲੋਕ) ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਸੰਕਲਪਨਾ (ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਸਾਰ) ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸਥਿਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਟਮਨ (ਸੁਪਰੀਮ ਆਟਮਨ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਿ ਰਹੱਸਮਈ ਨਾਡ ਦੀ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਵਜੋਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤੱਵ (ਪੰਚਤੱਤਵ: ਪੰਚ + ਤੱਤਵ, ਪੰਜ ਮੂਲ ਤੱਤ, ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼) ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਘੁਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਰੂਪਹੀਣ ਹੋਂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ (ਸੁਪਰੀਮ ਲਾਰਡ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ) ਹੈ। "ਹਥ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੀ ਦੇਖਰੇਖ ਵਿੱਚ)"।

ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੰਜ ਮੂਲ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਧੁਨੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੱਤ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੰਜ ਮੂਲ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਧੁਨੀ ਦੇ ਮੌਜੂਦਗੀ ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਧੁਨੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਲਾਏ ਗਏ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਆਟਮਾਨ ਵਿੱਚ "ਇਹ ਹੈ" ਜਾਂ "ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ" ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਲਈ, "ਧੁਨੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ" ਜਾਂ "ਧੁਨੀ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ" ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਧੁਨੀ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਟਮਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ। "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ)"

ਸ਼ਾਇਦ, ਇਹ ਊਨਾਦ ਧੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਸਮਝ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਅੰਤਿਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਚੇਤਨਾ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।

ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਕ ਰੂਪਕ "ਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ" ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਰੀ ਵਾਂਗ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਾਰੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੂਰੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ)"

ਇਹ ਰੂਪਕ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਊਨਾਦ ਧੁਨੀਆਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਸਮਝ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ। ਇਹ ਰੂਪਕ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਹੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸ ਰੂਪਕ ਨੂੰ "ਨੈਤਿਕਤਾ" ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਊਨਾਦ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਧਿਆਨ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਚੇਤਨਾ ਧਿਆਨ ਦੀ ਧਾਰਨਾ (ਵਸਤੂ) ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਹਰਾਪਣ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ)" ਪੰਨਾ 452

ਇਸ ਲਈ, ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਹੀ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ (ਆਬਜੈਕਟ) ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਦੋਹਰੇਪਣ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਹੀ ਅਗਲਾ ਟੀਚਾ ਹੈ।

ਅਟਮਾਨ ਦੇ ਗੁਣ ਸੱਚਦਾਨੰਦ (satchdananda, Sat: ਹੋਂਦ + Chit: ਚੇਤਨਾ + Ananda: ਆਨੰਦ) ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੋਹਰੇਪਣ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਵਸਥਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾ ਵਿਕਾਰਪਾ ਸਮਾਧੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧੁਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾ (ਆਬਜੈਕਟ) ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "Hatha Yoga Pradipika (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ)" ਪੰਨਾ 589।

ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਧੀ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਧੁਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਧੁਨ ਨਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਸਮਾਧੀ ਦੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾ ਵਿਕਾਰਪਾ ਸਮਾਧੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਆ ਯੋਗਾ ਦੇ ਇੱਕ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਸ ਧੁਨ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ।" ਉਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ ਕਿ "ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਧੁਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਅੰਦਰੋਂ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਅੰਦਰੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ ਕਿ ਇਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।" ਮੈਂ ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਿਆ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਿਆ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੋਹਰੇਪਣ ਅਤੇ ਸਮਾਧੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ," "ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਲੱਭੋ," ਅਤੇ "ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਰੋਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਵੋ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਮਾਧੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਮਾਧੀ ਦੁਆਰਾ ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਮਾਧੀ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।

■ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਰੂਪ

ਸਵਾਮੀ ਯੋਗੇਸ਼ਵਰਾਨੰਦਾ ਨੇ "ਅਤਮਾ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ" ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:
(1) ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਉੱਤਰਾਧਿਗ੍ਰਹਿ (Pranotthana)
(2) ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ। "ਅਤਮਾ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ (ਸਵਾਮੀ ਯੋਗੇਸ਼ਵਰਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)"

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, (1) ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਉੱਤਰਾਧਿਗ੍ਰਹਿ (Pranotthana) ਵਿੱਚ ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਿਛਲੇ ਖੋਜਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ-ਜੁਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਫਰਕ ਹਨ।

"ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਉਚਾਰ" ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ:

ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਅਪਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਉੱਜਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨਸਾਂ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੀੜੇ ਰੰਗ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਭਾਪ ਚਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਠੰਡਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਉਚਾਰ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਢੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ੁੱਧਿਕਾਰਕ (ਸ਼ਟ ਕਰਮ) ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੂਸ਼ੁਮਨਾ ਨਲੀ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਅਪਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਗਤੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਧੀਮੀ ਧੀਮੀ ਇਸ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਅਭਿਆਸੀ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੜਤਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਵੀ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਘੰਟੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਚੀੜ, ਕੱਛੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਡ੍ਰਮ ਅਤੇ ਸਿੰਬਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਲੂਟ ਅਤੇ ਫਲੂਟ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਗਾਤਾਰ ਅਭਿਆਸ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਧੁਨਾਂ ਦੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਸੂਸ਼ੁਮਨਾ ਨਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵਹਿਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ("ਅਤਮਾ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ" - ਸਵਾਮੀ ਯੋਗੇਸ਼ਵਰਾਨੰਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ) (P150~ ਤੋਂ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਉਧਰਨ)

ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਲੇਖਕ, ਜੋ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਨਿਕੇਤਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਅਸ਼ਰਮ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਨ, ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਛਾਪ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਕਿ "ਜਦੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ"। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪੜਾਅ ਵੀ ਦਰਜ ਹਨ।

ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਜਿਹੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਰਧ-ਜਾਗਰੂਕਤਾ (ਤੰਦਰਾ), ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ (ਨਿਦ੍ਰਾ), ਅਤੇ ਤਮਸਿਕ ਸਮਾਧੀ (Tamasik Samadhi)। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਯੋਗਾ ਨਿਦ੍ਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਸਮਾਧੀ ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੀ ਮੋਕਸ਼ ਅਤੇ ਅੰਤਮ ਸੱਚ (ਬ੍ਰਹਮ) ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ("ਅਤਮਾ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ" - ਸਵਾਮੀ ਯੋਗੇਸ਼ਵਰਾਨੰਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)

ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਮਾਧੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਚੱਕਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

(ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦੀ) ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਚਾਰ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਚੱਕਰ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਭਾਵੇਂ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਉਚਾਰ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਚੱਕਰ ਤਮਸਿਕਤਾ ਦੁਆਰਾ ਢਕੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਚੱਕਰ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਪਮਾ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧੂਰੀ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ ਹੈ ਅਤੇ ਖਿੜਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੱਤਵਿਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਧੂਰੀ ਖਿੜਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ("ਅਤਮਾ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ" - ਸਵਾਮੀ ਯੋਗੇਸ਼ਵਰਾਨੰਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)

ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਕੀ ਇਹ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੈ?

・ਸਫਾਈ।
・ਸ਼ਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੰਬਨ। ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ (ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ)।
・ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ: "ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਉੱਲਾ (Pranotthana)"।
・ਤਮਸ (ਅੰਧਕਾਰ) ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ। ਚੱਕਰ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਹੋਵੇ)। (ਹਾਲੇ ਚੱਕਰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ)। (ਮੈਂ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਹਾਂ)।
・ਕੁਝ ਲੋਕ ਅਧੂਰੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ (Tandra), ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ (Nidra), ਅਤੇ ਤਮਸਿਕ ਸਮਾਧੀ (Tamasik Samadhi) ਵਰਗੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।
・ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ: "ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ"।
・ਸੱਤਵ (ਸੱਚਾਈ) ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਵਾਲੀ ਸਮਾਧੀ, ਚੱਕਰ ਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹਣਾ (ਦਿਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣਾ) (ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ)।

ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਗੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਪੜਾਅ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਥੱਲ੍ਹੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ।

ਅੰਤਰਾਲ:
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ "ਪ੍ਰਾਨੋਥਨਾ" ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, "ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਸੀ। ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ ਹੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਦਾ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ। ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ, "ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ," ਸਹਿਸਰਾਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਸਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ। "ਯੋਗਾ ਦੀ ਰਾਜ਼ (ਓਯਾਮਾ ਇਚੀਓ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪੜਾਅ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ। ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਗਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।

■ ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਨੂੰ ਸਹਿਸਰਾਰਾ ਤੱਕ ਉੱਚਾ ਕਰਨਾ

(ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਲਿਖਿਆ ਸੀ) ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਨੂੰ ਸਹਿਸਰਾਰਾ ਤੱਕ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹਿਸਰਾਰਾ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਜਾਣ ਲਈ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ, ਇਹ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਜਦੋਂ ਅਜੀਨਾ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸ੍ਰੀ ਅਊਰੋਬਿੰਦੋ, ਸਵਾਮੀ ਸਿਵਾਨੰਦ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਅਜੀਨਾ ਤੋਂ ਸਹਿਸਰਾਰਾ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕਤਾ (ਯੂਨੀਅਨ) ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦੀ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਨਿਰੰਤਰ ਅਭਿਆਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਨਵੀਨ ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਇੱਕਤਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਈ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਅੰਤਿਮ ਮੁਕਤੀ (ਮੋਕਸ਼ਾ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਤਰਾ (ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)"

ਇੱਥੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਉੱਭਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਦੇ ਜਾਗਣ ਬਾਰੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ:
ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਦਾ ਜਾਗਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ। "ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਨੇ ਤੀਜੇ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ - ਚੌਥੇ ਚੱਕਰ - ਹੁਣ ਇਹ ਚੌਥੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ 2 ਇੰਚ ਦੂਰ ਹੈ" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਣਾ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਦਾ ਨਹੀਂ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਔਰੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਮ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿੰਗਾਰੀ ਅਨੁਭਵ ਦਬੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪੀਣ, ਧੂੰਆਂ, ਜਾਂ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋਗੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕੁন্ডਲਿਨੀ ਜਾਗ ਗਿਆ ਹੈ। "ਹਥ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" (ਇਹਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਵਾਕਾਂਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ)।

ਚੱਕਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਵਰਣਨ ਨੂੰ "ਚੱਕਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਹੀ ਸਹੀ" ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਯੋਗਾ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਸਨ। ਪਰ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਗਈ ਕਿਸਮ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸਹੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਹਰੇਕ ਚੱਕਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸੀ, ਹੋਂਸਾਨ ਹਾਕੂ ਸਨ, ਨੇ ਸਵਾਮੀ ਸਚਚਾਨੰਦ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ:
ਜਦੋਂ ਜਾਗਰੂਕ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਊਰਜਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਨੀਪੂਰ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੂਲਾਧਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਭਿਆਸੀ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਊਰਜਾ ਮਨੀਪੂਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੀਪੂਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਨ ਲਈ, ਅਭਿਆਸੀ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਮਨੀਪੂਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੁਂਡਲਿਨੀ ਸਿਰਫ਼ ਮੂਲਾਧਾਰ ਜਾਂ ਸਵਾਦੀਸ਼ਟਾਨ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਜਿਹਾ ਸਚਚਾਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ। "ਮਿਲਚੋ ਯੋਗਾ (ਹੋਂਸਾਨ ਹਾਕੂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)"। ਇੱਥੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਚਚਾਨੰਦ, ਹਵਾਲਾ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਿਹਾਰ ਸਕੂਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦ ਸਾਰਸਵਤੀ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉਸਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ/ਸੰਪਾਦਨ ਵਿੱਚ, ਉੱਪਰ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ Hatha Yoga Pradipika (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਨੰਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ) ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ "Kundalini Tantra" ਵੀ ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ।

■ ਛਿਤਰੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਸੁਰ

ਇੱਕ ਦਿਨ, ਮੈਂ "ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਦੀ ਆਤਮਕਥਾ" ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਵਰਣਨ ਮਿਲਿਆ:

ਭਾਰਤੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਔਕਟੇਵ ਦੇ 7 ਮੁਢਲੇ ਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਰੰਗ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਾਨੀ, "ਡੋ" ਹਰੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਕੁਜੜ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, "ਰੇ" ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਹਿਬਾਰੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, "ਮੀ" ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦਾ, ਢੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, "ਫਾ" ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਬਾਂਸਰੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, "ਸੋ" ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਛਿਤਰੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, "ਲਾ" ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਹੁੰਗਾਰ, "ਸੀ" ਸਾਰੇ ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਮੇਲ, ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼।

ਇੱਥੇ, "ਸੋ" ਦੇ "ਉਗੁਇਸੁ (ਕੋਇਲ)" ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਪਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਉਗੁਇਸੁ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੇਰਾ ਧੁਨੀ ਸੰਵੇਦਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਧੁਨਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।

■ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸੱਦਾ

"ਜਨਾਨ ਵਿਦਿਆ" ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ "ਅੰਤਮ ਸੱਚਾਈ ਵੱਲ (ਜੁਵਾਲ ਕੂਰਲ ਮਹਾਗੁਰੂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਹੇਠ ਲਿਖੀ ਰਹੱਸਮਈ ਗੱਲ ਲੱਭੀ।

ਇਹ ਹਰ ਇੱਕ ਸਾਵਧਾਨ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਦੀਆਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟਰੰਪਟ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੇਵਾ ਲਈ ਇੱਕ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ "ਜਨਾਨ ਵਿਦਿਆ" ਬਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਲੰਬੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਜੋੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ ਕਿ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼, ਟਰੰਪਟ, ਇੱਥੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਟਰੰਪਟ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਛੇਵੇਂ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ (ਕੁਝ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)।

■ ਆਤਮਿਕ ਸੁਨਿਆਈ

"ਤੁਹਾਡੀ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ ਆਤਮਿਕ ਰਚਨਾ (ਏਹਾਰਾ ਕਿਯੋਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ, ਹੇਠ ਲਿਖੀ ਗੱਲ ਸੀ।

ਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੁਨਿਆਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਥਾਂ ਦੇ ਵਿਗਾੜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਥਾਂ ਬਦਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਟ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। (ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗੈਰ-ਜ਼ਰੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਟਾਈ ਗਈ ਹੈ) ਸੁਨਿਆਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਗੋਪੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕੁਡਲਿਨੀ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ।

■ ਪ੍ਰਣਾਵਾ (Om) ਦੀ ਆਵਾਜ਼

"ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਬਕ (ਜੈਨ ਐਲਬਰ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ)" ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਉਧਰ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਅਨਾਹਤਾ (ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੌਥਾ ਕੇਂਦਰ, ਦਿਲ ਦੇ ਸਥਾਨ) ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਲਗਾਤਾਰ ਵਾਈਬ੍ਰੇਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਵਾ (Om) ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ। ਪ੍ਰਣਾਵਾ ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਹਮਾਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਿਗੂਣੀ ਇਨਸਾਨ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸੀ ਇਹ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਪੇਟ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਵੇਦਾੰਤ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ "ਮਧੁ-ਸੈ" (ਮਧੁ ਦੀ ਦੁੱਧ ਦੀ ਸਮੁੰਦਰ) 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

■ "ਖੱਬਾ" ਅਤੇ "ਜੱਬਾ" ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਖੇਪ [2019/06/03]

・「ਮੈਡਿਟੇਸ਼ਨ ਕੋ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ (ਸਵਾਮੀ ਸ਼ਿਵਾਨੰਦ)」 → ਸੱਜੇ ਕੰਨ (ਪਿਛਲੇ ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ)। "ਅਨਾਹਤਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।"
・"ਮੈਡਿਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਤਰਾ (ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਦੇਵਾਨੰਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" → ਸੱਜਾ ਕੰਨ (ਪਿਛਲੇ ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ)। "ਸਿਰਫ਼ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰੀਏ।"
・"ਹਥਾ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (Hatha Yoga Pradipika, ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਦੇਵਾਨੰਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" → ਸੱਜਾ ਕੰਨ। "ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।"
・"ਯੋਗਾ ਮੁਖੀ ਕਿਤਾਬ (ਸਾਬੋਤਾ ਤਸੂਜੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" → ਸੱਜਾ ਕੰਨ। "ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ 'ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ'।
・Hatha Yoga Pradipika (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਨੰਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੀ ਦੇਖਰੇਖ ਵਿੱਚ) → ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਖੱਬਾ ਜਾਂ ਸੱਜਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। (ਪਿਛਲੇ ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ)।
・ਸਪਿਰਚੁਅਲਿਸਟ, ਡੋਰੀਨ ਬਰਚੂ → ਖੱਬਾ ਕੰਨ (ਉਸਦੇ ਅਨੁਭਵ)।
・"ਆਊਰਾ 13 ਦੇ ਜਾਦੂ ਦੇ ਨਿਯਮ (ਕੋਮਾਈ ਬੇਕਰ-ਜੁਨਕੋ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ)" → ਇਸ ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ ਜਾਂ ਸੱਜੇ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਪਿਛਲੇ ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਜਿਵੇਂ, "ਜੋਧਰ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਿੰਗਲਾ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਇਦਾ ਹੈ" ਇਸਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਸਮਝਿਆ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ (ਮੇਰੇ) ਧਾਰਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ "ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ ਦੇ ਲੇਖਕ ਕੋਲ ਸੱਜੇ ਪਿੰਗਲਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਸੀ। ਜੇ ਖੱਬਾ ਇਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਖੱਬੇ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਧਰਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਯੋਗਾ ਅਭਿਆਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਰਦ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਮਝਣਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੋਲ ਸੱਜੇ ਪਿੰਗਲਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਖੱਬਾ ਇਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਆਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤਰਕਪੂਰਨ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ, ਖੱਬੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਖੱਬੇ ਕੰਨ" ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਖੱਬਾ ਕੰਨ ਵਧੇਰੇ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਤਾਂ (ਸ਼ਾਇਦ) ਮੈਂ ਇੰਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੀ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਧਾਰਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ "ਸੱਜੇ ਕੰਨ" ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ਾਇਦ ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ ਦੇ ਅਧਿਆਇ 4, ਛੰਦ 67 ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸਾਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਅਸਾਨਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇਗਾ। ਪਰ, ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਅਸਾਨਾ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਜੇ ਕੰਨ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਥ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ) ਵਿੱਚ "ਖੱਬਾ ਅਤੇ ਸੱਜਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ" ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਭ ਤੋਂ ਢੁਕਵਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ?

■ ਨਵੀਆਂ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ
2019 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਨਵੀਆਂ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਹ ਕਿ ਇਹ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ੱਕੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ (4096 Hz ਦੇ ਨੇੜੇ) ਦੀ "ਪੀ" ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਧੀਮੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ 1/5 ਘੱਟ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ "ਗਵਾਨ, ਗਵਾਨ, ਗਵਾਨ" ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਧੀਮੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ "ਬੜੀ ਸਿੰਗਿੰਗ ਬਾਊਲ" ਦੀ "ਨੀਵੀਂ ਆਵਾਜ਼" ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ "ਦੂਰ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼" ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ' ਪਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਨਵੀਂ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਦੂਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਯੋਗਾ ਸਟੂਡੀਓ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਮੰਨ ਲਿਆ ਹੈ। "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਮੰਤਰਾ (ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਦੇਵਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ)" ਵਿੱਚ ਵੀ, "ਛੋਟੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ" ਵਰਗੀ ਗੱਲ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਇਹ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣੇ ਹੋਰ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਧੁਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਰਿਦਮ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਵਾਜ਼ ਜਾਂ ਸੰਗੀਤ। ਇਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਟਨਲ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਦੇ ਦਬਾਅ ਜਾਂ ਧੁਨੀ ਦੇ ਗੂੰਜਣ ਵਰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਧੁਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕੁਝ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਕਿੰਝਕਿ ਹਟਿਆ ਹੋਈ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤ, ਜਿਸਮ ਜਾਂ ਐਸਟ੍ਰਲ ਬਾਡੀ ਦੀਆਂ ਢਾਂਚਾਗਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਦਮ ਹੈ। ਇਹ ਬੋਲਣ ਵੇਲੇ ਦੇ ਉਚਾਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਰਿਦਮ ਵਰਗਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਕੀ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ, ਕੁਝ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ "ਨਾਡਾ ਧੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ" ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇ? ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਅર્થ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਿਆ।

■ ਛੇ-ਕੋਨਾ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੀ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ
ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ "ਪੀ" ਧੁਨੀ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਵੱਖਰੀ ਲੱਗੀ। ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੈਂਕੜੇ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਛੇ-ਕੋਨਾ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਇੱਕਠੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਾਈਬ੍ਰੇਟ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ "ਪੀ" ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗੇਗੀ। ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਅਣਿਆਸੇ ਕਾਰਨ, ਇਸ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਚਿੱਤਰ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ "ਪੀ" ਧੁਨੀ ਸੁਣਨਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਾ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ "ਨਾਡਾ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣੋ" ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਲਾਸਿਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀਆਂ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਮੌਜੂਦਾ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਧੁਨੀਆਂ ਜਾਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ।

ਇਹ, ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ "ਨਵੀਂ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ" ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੌਜੂਦਾ ਨਾਡਾ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ।

ਇਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਬੈਲ ਦੀ ਧੁਨੀ ਜਾਂ ਕੀੜੇ ਦੀ ਧੁਨੀ ਦੇ ਇੱਕ ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕੋ ਧੁਨੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਧੁਨੀਆਂ ਇੱਕਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ "ਪੀ" ਧੁਨੀ ਵਜੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕੋ ਧੁਨੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਬੈਲ ਦੀ ਧੁਨੀ ਜਾਂ ਕੀੜੇ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਇੱਕ "ਧੁਨੀ ਵੇਵਫਾਰਮ ਐਡੀਟਿੰਗ ਟੂਲ" ਵਰਗੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਇੱਕਠੇ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਧੁਨੀ ਜਾਂ "ਪੀ" ਧੁਨੀ ਵਾਂਗ ਲੱਗੇਗੀ। ਪਰ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਹਰੇਕ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਬੈਲ ਦੀ ਧੁਨੀ ਜਾਂ ਕੀੜੇ ਦੀ ਧੁਨੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗੀ? ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਥਿਊਰੀ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਧੁਨੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ "ਪੀ" ਧੁਨੀ ਵਜੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਧਿਆਨ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਣਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੇਕ ਚੀਜ਼ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਇੱਕਠੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ "ਪੀ" ਧੁਨੀ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕਵੈਂਸੀ ਧੁਨੀ ਵਜੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਥਿਊਰੀ ਹੈ।

■ ਭਾਸ਼ਾ
ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਧੀਮੇ ਧੀਮੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਝੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਕੁਡਲਿਨੀ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਵਾਜ਼ ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਸਮਾਨ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਚੇਤ ਹੋਣ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸਲ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸਮਝਣਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਭੌਤਿਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸੰਵੇਦਨਾਤਮਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੋ ਰੁੱਖ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਇਹ ਇੱਕ ਉੱਚ ਸੁਚੇਤ ਸਥਿਤੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਨਾ ਹੀ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਸਮਝਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। (ਹਥ ਯੋਗਾ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਸਵਾਮੀ ਮੁਕਤੀਬੋਧਾਨੰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ, ਸਵਾਮੀ ਸਤਿਆਨੰਦਾ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ) ਪੰਨਾ 564)

ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਣ, "ਦਲਾਈ ਲਾਮਾ ਦੁਆਰਾ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ" ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸਦੇ ਸਮਾਨ ਗੱਲਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇੰਨੇ ਲੋਕ ਇਸ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ।

ਮੈਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਨਵੇਂ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ "ਇਸਦੇ ਸਮਾਨ ਆਵਾਜ਼ਾਂ" ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ? ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
"ਦੋ ਰੁੱਖ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ" ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ "ਹੈਕਸਾਗੋਨਲ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੀ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼" ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ, ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

■ ਸੰਗੀਤ ਵਰਗੀ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼
ਮਈ 2019 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ "ਪੀ" ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਗੀਤ ਵਰਗੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ "ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਸੰਗੀਤ (ਪਾਈਥਾਗੋਰਸ ਸਕੂਲ)" ਜਾਂ "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਬਾਂਸਰੀ (ਹਿੰਦੂਵਾਦ)" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ਾਂ "ਸੰਗੀਤ ਵਰਗੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ", ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਗੀਤ ਵਰਗੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਹੀ ਧਾਰਨਾ ਹੈ।

ਜੋ ਨਾਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ "ਪੀ" ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲੀ ਹੈ, ਪਰ ਉੱਚ-ਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸੰਕੀਨ ਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ ਰੇਂਜ ਵਿੱਚ, ਪੀਚ (pitch) ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਉੱਪਰ-ਨੀਚ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਉੱਪਰ-ਨੀਚ 'ਤੇ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ "ਪੀ" ਆਵਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਸੁਣਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ, ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਛੋਟਾ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੀਚ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਫਰਕ ਕੀ ਹੈ? ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂ ਤਾਂ, ਇਹ ਕੰਸਰਟ ਹਾਲ ਦੇ ਅਰੀਨਾ ਵਾਂਗ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੰਸਰਟ ਹਾਲ ਦੇ ਬਾਹਰ 100 ਮੀਟਰ 'ਤੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਕੰਸਰਟ ਹਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ 'ਤੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਫਰਕ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਧੁਨੀ ਕੰਸਰਟ ਹਾਲ ਦੇ ਬਾਹਰ 100 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਧੁਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ੋਰ ਵਰਗੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਨਾ ਔਖਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਧੁਨੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਇਸਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੇਰੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ ਹੈ। ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਸੰਗੀਤ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ। ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਠੋਸ ਵਿਚਾਰ ਸੀ ਕਿ ਸੰਗੀਤ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਧੁਨ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਲਾਸੀਕਲ ਹੋਵੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਸੁਆਦ ਸ਼ਾਇਦ ਥੋੜੇ ਨਰਮ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਇੰਨੀ ਸਧਾਰਨ ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਵਰਗੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ ਸੰਗੀਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਹੁਣ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਲੱਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਧਾਰਨ ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਏ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਪੱਧਰ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਕਈ ਵਾਰ ਧੁਨ ਬਦਲਦੀ ਸੀ ਜਾਂ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇਹ ਧੁਨਾਂ ਬਦਲਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਣਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ, ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ "ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ", ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ ਉਸਨੂੰ "ਇੱਕ ਥਿਰ ਧੁਨ" ਵਜੋਂ ਮੰਨਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ, ਮੈਂ ਉਸੇ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ "ਸੰਗੀਤ" ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ ਹੋਵੇ। ਜਾਂ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਤੁਲਨਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੇ ਲਿੰਕ ਵਿੱਚ 4096 Hz ਦੀ Youtube ਵੀਡੀਓ ਨਾਲ ਇਸਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਨਾਦਾ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਦਲਾਅ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।

ਇੱਥੋਂ ਤੋਂ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਸੰਗੀਤ ਵਾਂਗ ਲੱਗੇਗਾ, ਜਾਂ ਇਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ। ਅਜੇ ਵੀ ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੇ "7 ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ" ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜੋ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਛਾਣ ਸਕਿਆ ਹਾਂ, ਉਹ ਹਨ: 1. "ਉਜ਼ੂਇਸ ਦੀ ਧੁਨੀ", 2. "ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਸਿੰਬਲ", ਅਤੇ 3. "ਸ਼ੈੱਲ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੁਨ"। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਵੀਨਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫਲੂਟ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਨਵੀਂ ਧੁਨੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ "ਫਲੂਟ" ਵਰਗੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ "ਪੀ" ਧੁਨੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ 4. "ਵੀਨਾ ਦੀ ਧੁਨੀ" ਹੈ। ਵੀਨਾ, ਜਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਯੂਟਿਊਬ 'ਤੇ ਖੋਜਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਮੱਧਮ ਧੁਨੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ 5. "ਬਾਂਸ ਦੀ ਬਾਂਸੀ ਜਾਂ ਫਲੂਟ" ਦੀ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ 4. "ਵੀਨਾ ਦੀ ਧੁਨੀ" ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ 5. "ਬਾਂਸ ਦੀ ਬਾਂਸੀ, ਫਲੂਟ" ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ 5. ਫਲੂਟ ਦੀ ਧੁਨੀ ਬਾਰੇ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਕੀ ਇਸਨੂੰ 4. ਵੀਨਾ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?

ਜੇ ਇਹ ਹੁਣ 5 ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਗੇ 6. "ਟਰੰਪੇਟ ਦੀ ਧੁਨੀ" ਅਤੇ 7. "ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੀ ਗਰਜ" ਆਉਣਗੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਨ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ ਲਗਭਗ 1 ਸਾਲ ਅਤੇ 6 ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ।

2017 ਦੇ ਨਵੰਬਰ ਤੋਂ 2018 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ: 1. "ਉਜ਼ੂਇਸ ਦੀ ਧੁਨੀ", 2. "ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਸਿੰਬਲ", 3. "ਸ਼ੈੱਲ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੁਨ", ਧੁਨੀ ਦਾ ਪੱਧਰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ
2018 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ 2019 ਦੇ ਅੱਧੇ ਮਈ ਤੱਕ: 4. "ਫਲੂਟ", ਇਹ ਧੁਨੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
2019 ਦੇ ਅੱਧੇ ਮਈ ਤੋਂ: 5. "ਬਾਂਸ ਦੀ ਬਾਂਸੀ, ਫਲੂਟ"। ਸੰਵੇਦਨਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ। ਇਹ ਸੰਗੀਤ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।