ਇਸ ਸਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਚਾਨਕ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਲਗੀ ਕਿ, ਮੈਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਦੇ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧ్యాਨ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਸੁਚਾਰੂਤਾ ਆਉਂਦੀ ਗਈ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।



ਬੇਨਸ਼ਕ, ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦ ਜਾਂ ਵਾਕ ਹਨ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਆਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸੁਣਵਾਈ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੀਐੱਨਐੱਨ (CNN) ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੌਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਪਰ, ਮੁਢਲੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਓਹੀ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।



ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝੋ," ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦਿਮਾਗ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਕੁੱਝ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੋ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜੋ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੇ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਮੰੂਸਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਨੇਕ ਵਾਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਢੰਗ-ਤਰਕੇ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ ਉਹ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।



ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਕਿਸੇ ਕੁਦਰਤੀ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਦਿماغ ਬਿਲਕੁੱਲ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ, "ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਨਸਾਨ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ' ਕੁਦਰਤੀ' ਵਰਗੇ ਗੱਲਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਸਿਰਫ਼ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।" ਸ਼ਾਇਦ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮੈਂ ਖੁਦ ਹੀ "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ" ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੀ 'ਤੇ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ, "ਇਹ ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ।" ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ।



ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹਾ ਕਹਿਣਾ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਨਾ ਕਰੋ, ਬਲਕਿ ਇਸਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਝੋ।" ਪਰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਸੁਣਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ। ਹੋਰ ਲੋਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਸ ਲਈ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਿੱਥਲਈ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ "ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸਮਝੋ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਗ਼ਲਤ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੋਚਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਔਰਤਾਂ, ਭਾਸ਼ਾਈ ਹੁਨਰ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ "ਅਹਾ, ਇਹੀ ਗੱਲ ਹੈ" ਵਰਗੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰਾ ਭਾਸ਼ਾਈ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਹੁਨਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਰਗੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ "ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਦਿماغ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਖੋਜ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵੀ ਦੇਖੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਹੈ।



ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਤਕਨੀਕ ਜਾਂ ਢੰਗ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕ ਤਕਨੀਕ ਜਾਂ ਢੰਗ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਤਕਨੀਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਢੰਗ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਤਲਬ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਇਦ "ਜੈਨੇਟਿਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਮੰਗ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੀ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਇਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਯੋਗਤਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਜੋਂ ਸਮਝਣਾ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ "ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨ ਹੈ" ਜਿਹਾ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਦ੍ਰਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਨਿੱਜੀ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ "ਜੈਨੇਟਿਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ" ਕਹਿਣਾ ਵਧੇਰੇ ਢੁਕਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।



ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਅਚਾਨਕ ਹੀ, ਮੈਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ, "ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ, ਮੈਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਗਿਆ।



ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਮੱਧ ਸਕੂਲ ਜਾਂ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਉਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਦਾ ਕਿੰਨਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਮੱਧ ਸਕੂਲੀ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਸਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਖੁਦ 10 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, TOIEC 'ਚ ਵਾਜਬ ਸਕੋਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੇ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਸੀ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਾਰ, ਜਪਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਖਲ ਦੇਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਢੁਕਵੇਂ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ। ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀ ਮੁਢਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਬਹੁਤੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।



ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿੱਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੋਲਣਾ, ਲਿਖਣਾ ਅਤੇ ਸੁਣਨਾ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜਾ ਵਧਿਆ ਹੈ। ਉਦੋਂ, ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਸੀਮਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਾ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਹੈ। ਪਰ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹਾਂ।



ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਧਰ ਇੰਨਾ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ," ਪਰ ਦੂਜੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ "ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਰੋਕਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੇ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝਣ ਲੱਗਿਆ।" ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ "ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਦਿੱਗਰੀ" ਵਰਗੀ ਚੀਜ਼ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਇਹ ਦਿੱਗਰੀ ਲਗਭੱਗ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤਬਦੀਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਪਾਨੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਢਲੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਤਬਦੀਲੀ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਰਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਬੁਨਿਆਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।



ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉੱਥੇ ਕਈ ਵਾਰ ਜਾਪਾਨੀ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਜਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਪਾਨੀ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਦੂਜੇ ਧਿਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹੀ-ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਵਧੀਆ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।



ਇਹ ਬਦਲਾਅ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਮੰਨ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਧਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਾਪਰਿਆ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿੱਚਲੀ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਫ੍ਰੰਟਲ ਲੋਬ (ਮੱਥੇ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ) ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸਿਰ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਧਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਿਆ ਗਿਆ।



ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਯੂਟਿਊਬ 'ਤੇ ਸੀਐੱਨ (CNN) ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਕਾਫ਼ੀ ਕੁਝ ਸਮਝ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਕੁਝ ਸ਼ਬਦਾਂ ਜਾਂ ਵਾਕ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸੀਐੱਨ (CNN) ਨੂੰ 10 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਮਝਣਾ ਸੰਭਵ ਸੀ, ਪਰ ਉਦੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਜਾਪਾਨੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਕੇ ਸਮਝਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਹੁਣ, ਜਾਪਾਨੀ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੀ (ਕੁੱਝ ਹੱਦ ਤੱਕ) ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ।



ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, "ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਨਾ ਕਰੋ, ਬਲਕਿ ਸਮੁੱਚੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਅਨਮਾਨ ਲਗਾਓ।" ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਵਾਕ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਜਾਪਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਪਰ, ਮੈਂ CNN ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਇਆ। CNN ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਲੇ ਵੀ ਕੁਝ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਸਮੁੱਚੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਝ ਸਕਿਆ ਹਾਂ।



ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰਲੀ ਥਾਂ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਆਊਰਾ ਦੇ ਫੈਲਾਉਣ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਣ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਸਮਾਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਸ਼ਾਈ ਯੋਗਤਾ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀ ਯੋਗਤਾ) ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਤਰਸਤਿਕ ਗੱਲ ਜਾਪਦੀ ਹੈ।



ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੱਧ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ, "ਸ਼ਾਂਤ ਵਾਤਾਵਰਣ" ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਾਪਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘਰੇਲੂ ਹਿੰਸਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਹਿਭਾਗੀ ਦੁਆਰਾ ਗੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਜਾਂ ਕਲਾਸਮੇਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲੀਅੰਗ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੋਢਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਯੋਗ ਸਮੱਰਥਾਵਾਂ ਵਿਕਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ। ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦਿماغ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਰਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਲਾਕ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਯੋਗ ਸਮੱਰਥਾਵਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।