ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਅੱਜ ਦੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਰਗੀਆਂ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਖਰੀ ਸੀ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਸਾਬਕਾ ਫੂਡੋ (ਸ਼ਾਸਕ) ਹੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਤੱਟ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਸਹਿਯੋਗ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨੁਮਾਇੰਦੇ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਮੁਖੀ ਵਰਗੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸਨ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਕਿ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰਾ ਸੀ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ "ਵਾਅਦਾ" ਦਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਰ ਕੋਈ ਉਸ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ 'ਤੇ ਵੋਟ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਅੱਜ ਦੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਨੀਤੀ (ਮੈਨੀਫੈਸਟੋ) ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਵੋਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਵੋਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ "ਵਿਅਕਤੀ" ਲਈ, ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਸ਼ਵਾਸ 'ਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਨਾ ਗਏ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਚੁਣਿਆ ਜਾਣ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਜੋ ਮੰਗੇ ਉਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਅੱਜ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ।

ਸਹਿਯੋਗ ਖੇਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ "ਵਾਦੇ" 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ। ਵੋਟਿੰਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, "ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਕਰੇਗਾ" ਜਿਹਾ ਇੱਕ ਘੋਸ਼ਣਾ ਪੱਤਰ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਰੇਕ ਨਿਵਾਸੀ ਉਸ "ਵਾਦੇ" 'ਤੇ ਵੋਟ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ, ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਸਨ, "ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ" ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਲਈ (4 ਸਾਲ, ਆਦਿ) ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ "ਵਾਦੇ" ਦੀ ਸੀਮਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ ਇਹ ਵੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ, ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਆਫ਼ਤਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਆਪੜ੍ਹ-ਚਾਪੜ੍ਹ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ।

ਇਸ ਲਈ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਸਹਿਯੋਗ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਘਰ ਦੇ ਫੂਡੋ (ਸ਼ਾਸਕ) ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਝੰਜਟ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।

ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਸੀ ਕਿ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸucesਾਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇਹ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਤੱਟ 'ਤੇ ਫੈਲਿਆ ਸਹਿਯੋਗ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਖੇਤਰ, ਜਪਾਨ, ਤੋਂ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਣਾਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 4 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੀਮਤ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।

ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀਮਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਫੂਡੋ (ਸ਼ਾਸਕ) ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।

ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ, ਜਾਂ ਸ਼ਬਦ ਸੀ। ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜਾਂ ਸ਼ਬਦ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਮ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਓਮ (ਜਾਂ ਅਮੇਨ) ਵਰਗੇ ਇੱਕ ਸਰਬੋੱਚੇ ਸ਼ਬਦ-ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ-ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, "ਓਮ" ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ "ਓਮ" ਦਾ ਮਤਲਬ ਬ੍ਰਹਮਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੱਤ-ਚਿੱਤ-ਅਨੰਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਕਾਫ਼ੀ ਮਿਲਦਾ-ਜੁਲਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ-ਸ਼ਬਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਜ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਧਿਕਾਰਾਂ 'ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਸੀਮਾਵਾਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣ ਲਈ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੂੰ "ਵਾਅਦਿਆਂ" 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਧੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਜਪਾਨ ਦੇ ਫੂਡੋ (ਸ਼ਾਸਕ) ਤੋਂ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਹਰੇਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ "ਕਿਊਕੋਈਕਨ" (ਸਾਂਝੀ ਖੇਤਰ) ਦੇ ਖੇਤਰੀ ਆਗੂ ਵੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲਈ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਣ ਸਕਦੇ ਸਨ।

ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਧੇਰਾ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਪੂਰਬੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਆਬਾਦੀ ਕਾਰਨ, ਜਪਾਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅੰਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਪਾਨ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਗਿਆਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਜਪਾਨ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਨੀਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ," ਅਤੇ ਜਪਾਨ ਦੇ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਾਂ ਕਿਹਾ, "ਜਪਾਨ ਨੂੰ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਗਿਆਨ ਹੈ," ਅਤੇ "ਕੀ ਅਸੀਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?" ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜਪਾਨ ਨੇ ਚਿੰਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਜਪਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਠੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ "ਕਿਊਕੋਈਕਨ" ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲਈ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਣਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਵਾਂਗੇ।" ਇਸ ਨਾਲ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗਿਆ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, "ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ "ਕਿਊਕੋਈਕਨ" ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਵਾਂਗੇ," ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਮੱਸਿਆ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਹੱਲ ਹੋ ਗਈ।

ਇਸ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ, ਵੋਟਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਪੂਰਬੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉੱਥੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੋਟ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ, ਪਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਪਾਨ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਮੁਰਾਈ (ਵਾਰਿਅਰ) ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸੀ ਜੋ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਸੀ। ਇਹ ਜਪਾਨ ਲਈ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਘਟਨਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਪਾਨ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ "ਕਿਊਕੋਈਕਨ" ਵਿੱਚ ਜਪਾਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਇਸ ਚੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘੱਟ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਅੱਜ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਹੈ।

ਜਪਾਨ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਥਾਨ ਵਰਗਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਭੁੱਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਮੁਰਾਈਆਂ ਦੇ ਘਰ ਅਜੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਦਿੱਖ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਾਸੇ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਓਸ਼ੇਨੀਆ, ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ "ਰिसोਸ (ਸੰਪਤੀ) ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਣ" ਅਤੇ "ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ" ਵਰਗੀਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ "ਕਿਊਕੋਈਕਨ" ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਾਂਝਾ ਹੋਣ ਵਰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਇੱਕਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਦਰਸ਼ੀ ਸਥਾਨ ਸੀ।

ਉਸ ਟਾਈਮਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਵੋਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਿਸਟਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਿਸਟਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਮਕਾਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਨਿਵਾਸੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸਿਸਟਮ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਨਿਵਾਸੀ ਵੋਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਵੋਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਖੁਦ ਪਹਿਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਣ ਕੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣਾ ਵੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਨਿਵਾਸੀ ਵੋਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਕੁਝ ਝਾਸੜਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਗਭਗ 3, ਵਿੱਚ ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

"ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ" ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਨਿਵਾਸੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ, ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਵੋਟਾਂ ਪਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਨਿਵਾਸੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹਨਾਂ ਨਿਵਾਸੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ ਕੋਲ "ਮੰਗ" ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿਸਟਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਮੰਗ 'ਤੇ ਝਾਸੜ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੇ ਘਰ, ਅਜ਼ੁਚੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ "ਜੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਬਣਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਸੁਧਾਰਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਪੁਲ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ" ਵਰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ, ਕਿ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਝਾਸੜ ਤੋਂ "ਮੰਗ" ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਅੱਗੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੁਝ ਝਾਸੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਰਨ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ "ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ!" ਵਰਗੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਆਏ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਜਪਾਨ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਉਤਸਾਹ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ। ਝੁੰਟ ਨਾ ਮਾਰੋ। ਪਹਿਲਾਂ 3 ਝਾਸੜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ," ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਲਗਭਗ 3 ਸਾਲ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੋਰ ਝਾਸੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫੈਲ ਗਿਆ।

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਿਸਟਮ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਝਾਸੜ ਤੋਂ "ਮੰਗ" ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਕੁਝ ਝਾਸੜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ "ਅਸੀਂ ਸਮਝ ਗਏ," ਪਰ ਕੁਝ ਝਾਸੜ ਦੇ ਮੁਖੀ "ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ?" ਕਹਿ ਕੇ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਜੇ ਝਾਸੜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹੱਥ ਜੋੜਦੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਨਿਵਾਸੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ "ਮੰਗ" ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਉਸ ਝਾਸੜ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜੋ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਨਕਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਮੰਗ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਵਾਜਬ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਵਾਜਬ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਝਾਸੜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇ, ਨਿਵਾਸੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸਿੱਧੇ ਝਾਸੜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜੇ ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜਦੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਝਾਸੜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਲੈਂਦੇ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਝਾਸੜ ਦੇ ਮੁਖੀ "ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ..." ਕਹਿ ਕੇ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਕਿ "ਇਹ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।"

ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਲਗਭਗ ਇਸ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਧਨਪਤੀਆਂ ਨੇ ਝਿਜਕ ਨਾਲ ਹੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਓਰੀਦਾ ਸ਼ਿਨੋਬੁ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹੁਕਮ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਸੁਣੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਧਨਪਤੀ ਸਨ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗੀ, ਤਾਂ ਧਨਪਤੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਅਤੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲੀ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਪਰ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੋਟਿੰਗ ਦੋ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ।

ਵੋਟਿੰਗ
- ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ ਵੋਟਿੰਗ
- ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ ਵੋਟਿੰਗ

ਉਮੀਦਵਾਰੀ
- ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਵਾਸੀ ਨਿਵਾਸੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਉਮੀਦਵਾਰੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ
- ਸਿਰਫ਼ ਧਨਪਤੀ ਜਾਂ ਖੇਤਰੀ ਸ਼ਾਸਕ (ਉਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਸਮਾਨ) ਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਉਮੀਦਵਾਰੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ

ਵਾਅਦੇ
- ਨਿਵਾਸੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ (ਉਮੀਦਵਾਰ) ਆਪਣੀ ਉਮੀਦਵਾਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ
- ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ (ਉਮੀਦਵਾਰ) ਆਪਣੀ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸ 'ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਤਬਾਹੀਆਂ ਜਾਂ ਜੰਗਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅਚਾਨਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਨਿਵਾਸੀ ਵੋਟਿੰਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਓਰੀਦਾ ਸ਼ਿਨੋਬੁ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਕਮਿਊਨ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਥਿਰ ਹੋ ਗਈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ, ਨਾਮਮਾਤਰ, ਧਨਪਤੀ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਸਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਕੋਲ ਕਾਫ਼ੀ ਅਧਿਕਾਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਮੂਲ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਧਨਪਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਇਹ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਅਬਸੋਲਿਊਟ ਰਾਜ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਨਾਮਮਾਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਸਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਰਾਏ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉੱਪਰ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਨਾਮਮਾਤਰ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਅਧਿਕਾਰ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਹ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਜਿੱਥੇ ਅਧਿਕਾਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕੋਲ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਅਸਿਹਤਮੰਦ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਹ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਅਣਥੱਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆ ਜਿੱਥੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨਪਤੀ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੈ।

ਕਮਿਊਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ "ਵਾਦੇ" 'ਤੇ ਵੋਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਮਾਇਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰੇਕ ਧਨਪਤੀ ਜਾਂ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਧਨਪਤੀ ਜਾਂ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਰ ਸੰਸਦ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਏ ਵੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਅੱਜ ਦੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕੋਲ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਦ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜ ਦੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕੋਲ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਮਿਊਨ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀਮਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਵੋਟਿੰਗ ਵਿੱਚ "ਵਾਦੇ" ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਰਜਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਨਮਾਨ ਵਾਲੀ ਅਹੁਦੇ ਸੀ।

ਇੱਕ ਪਾਸੇ, ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਾਂ 'ਤੇ ਇੰਨੇ ਕੱੜੇ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣੇ ਦਾ ਕੰਮ ਆਜ਼ਾਦ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧੀ, ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਪਾਨ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਹਾਰ ਮੰਨੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਪਾਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸਾਪੇਸ਼ੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਗਈ। ਜਪਾਨ, ਜਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਲੋਕ ਧਨਵਾਪੂਰਨ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਜਪਾਨੀ ਲੋਕ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਪੂਰਨ ਸਥਾਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਭੁੱਖਮਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣਾ ਚਾਵਲ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਪਾਨ ਦੀ ਭੁੱਖਮਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਧਨਵਾਪੂਰਤਾ ਜਪਾਨ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਗਭਗ 100 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੇ ਗਏ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਕੁਝ ਪੁਰਾਣਾ ਚਾਵਲ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਉੱਥੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਇਹ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਕੀ ਇਸਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦੇਈਏ? ਇਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ," ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਭੁੱਖਮਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਜਪਾਨ ਭੇਜਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੂਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਕੀ ਅਸੀਂ ਇਸ ਜੂਨ ਵਾਲੇ ਚਾਵਲ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਰਵਾਵਾਂਗੇ?" ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਾਵਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਜੂਨ ਵਾਲੇ ਚਾਵਲ ਨੂੰ "ਠੀਕ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ," ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਥੋੜੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਜਪਾਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੂਨਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ 2-3 ਵਾਰ ਹੋਈਆਂ।

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਪਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਚਾਵਲ ਭੇਜਣ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ। ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ," ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਜੋ ਚਾਵਲ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੂਨ ਸੀ, ਪਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਜੂਨ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ ਚਾਵਲ ਹੀ ਖਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਜੀਬ ਹੈ," ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਪਾਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਕਿੰਨਾ ਧਨਵਾਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਜਪਾਨ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।

ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਤੋਂ ਯਾਤਰੀ ਜਪਾਨ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਜਪਾਨੀ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਗਊ ਦੇ ਸ਼ੇਡ ਵਰਗਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਕਮਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ," ਪਰ ਉਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਥੰਮੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਯਾਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕੀ ਜਪਾਨ ਦੇ ਲੋਕ ਇੰਨੇ ਥੱਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ? ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਇੰਡੀਅਨ ਸੇਵਾਕਾਰ ਵੀ ਇੰਨੇ ਥੱਲੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।" ਹੋਟਲ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ?" ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਸੇਵਾਕਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਡੀਅਨ ਲੋਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫ਼ਸਲਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਗਦੀਆਂ ਹਨ।" ਇਸ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੋਟਲ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁਣ ਰਹੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਦੀ ਧਨਵਾਪੂਰਤਾ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੁੱਖਮਰੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਜਪਾਨ ਦੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰੁਝਾਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ 100 ਸਾਲ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਠੱਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ, ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਚੀਨ ਦੇ ਕੁੱਲ ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕੀ ਮੇਰਾ ਦੇਸ਼ (ਚੀਨ) ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?"

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਨੀਤੀ ਵਜੋਂ, "ਚੀਨ ਦੇ ਕੁੱਲ ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਖਲ ਨਹੀਂ," ਅਤੇ "ਚੀਨ ਦੇ ਕੁੱਲ ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਕਰੋ, ਪਰ ਜ਼ਮੀਨ ਖਰੀਦਣ ਵਰਗੀਆਂ ਮਾਈਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੀਤੀਆਂ ਨਹੀਂ," ਇਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਧਾਰਨਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਓਸ਼ੇਨੀਆ ਦੇ ਟਾਪੂ ਰਾਜਾਂ ਵਰਗੇ ਅਮੀਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਸਰੋਤ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਜਪਾਨ ਲਈ, ਚੀਨ ਦਾ ਕੁੱਲ ਮੁੱਲ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਜ਼ਮੀਨ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਜਪਾਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਚੀਨ ਦੇ ਕੁੱਲ ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਚਾਨਕ, ਚੀਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਇਸ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ "ਹਾਂ? ਚੀਨ? ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਪਰ, ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ?" ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਆਸਾਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕੋਲ ਸੀਮਤ ਅਧਿਕਾਰ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਨੀਤੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਾਂਗੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ 4 ਸਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।"

ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਦਿਆਂ, ਚੀਨ ਨੇ ਇੰਨਾ ਹੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਨੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੀ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ "ਚੀਨ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮਰਥਨ" ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੀਨ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲਕੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ।

ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਚੀਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਸਬੰਧ ਰਹੇ, ਕੋਈ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਜਪਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਪਾਨ ਦੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੂਲ ਜਪਾਨੀ ਲੋਕ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਜਪਾਨ ਦੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕਤਾ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਚੀਨ ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੀਨੀ ਲੋਕ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਦਲਾਅ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਸੀ।

ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਪਾਨੀ ਲੋਕ ਜਪਾਨ ਦੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾਹੌਲ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਬਰਕਰਾਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ।

ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸੁੱਖ-ਸੁਖ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਕੋਮੇਈਕੈਨ (Komeikaen) ਬਹੁਤ ਵਧੇਰੇ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।

ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਅਮਰੀਕਨ ਇੰਡੀਅਨ ਦੇ ਅਗਲੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਕਰੀਬ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਜਾਪਾਨ ਬਾਰੇ ਕਾਫ਼ੀ ਕੁਝ ਜਾਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਥਾਨਕ ਰਿਵਾਜ਼ਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਅਗਲੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨੂੰ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਮੁਖੀ ਬਣ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਹੋਰ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਾਲਾਤਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਗਿਓਨ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਇੰਡੀਅਨ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਔਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕਈ ਖੂਬਸੂਰਤ ਗਿਓਨ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸਟੇਟਸ ਸੀ। ਹਰ ਵਾਰ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਗੱਲਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਛੁਪਕੇ ਹੀ ਰਹਿ ਰਹੇ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ "ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਪੁੱਛਣੀ ਹੈ..." ਵਰਗੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਸਨ, "ਕੀ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਪਾਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਜਾਪਾਨੀ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ?" ਉਸ ਉੱਤੇ, ਨੌਜਵਾਨ "ਹਾਂ" ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, "ਹਾਂ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਜਾਪਾਨੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੱਖਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀ।" ਇਸ 'ਤੇ, ਕਈ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਮੁਖੀ "ਓਹੋਹੋਹੋ..." ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਪਛਤਾਵਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, "ਇਹ ਤਾਂ ਹੋਣਾ ਹੀ ਸੀ..." ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਅਸਮਾਨਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਬੀਲੇ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ, "ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ... ਜਾਪਾਨੀ ਔਰਤਾਂ..." ਉਸਨੇ ਜਾਪਾਨੀ ਔਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇੰਡੀਅਨ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਪਾਨੀ ਔਰਤਾਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਟੇਟਸ ਸੀ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਕਸਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ, ਅਮਰੀਕਨ ਇੰਡੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਮਝਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਤਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ।

ਜਦੋਂ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਜੀਵਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਗ੍ਰੈਂਡ ਕੈਨੀਅਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੱਛਮ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇੰਡੀਅਨ ਸਨ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਗੋਰੇ ਲੋਕ ਵੀ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰ, ਇਸ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 100 ਸਾਲ ਬਾਅਦ, "ਅਮਰੀਕਨ ਇੰਡੀਅਨ ਦੀਆਂ ਮੂਲ ਧਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ" ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਹੇਠ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਤੋਂ ਕੇਂਦਰ ਵੱਲ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਹਮਲਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਅਪਲਾਚੀਅਨ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਇੰਡੀਅਨ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਅਪਲਾਚੀਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਥਿਰ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਯੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਪਾਨੀ ਲੋਕ ਆ ਵਸੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਮਰੀਕਨ ਇੰਡੀਅਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰਿਹਾ। ਜਾਪਾਨੀ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਇੰਡੀਅਨ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਅਲ ਵਰਗੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਉਗਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਰ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਇੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਖਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ 'ਤੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਸਨ ਜੋ ਬਹੁਤਾ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਜੀ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ 100 ਸਾਲ ਸੀ। ਜਾਪਾਨ ਤੋਂ ਆਏ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਲਗਭਗ 100 ਸਾਲ ਤੱਕ ਆਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ 100 ਸਾਲ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਜਾਪਾਨ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਸੀ।

ਕੋਊਏਈ ਕੇਨ (Kyōei-ken) ਦੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ, ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਕੋਊਏਈ ਕੇਨ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਆਦਰਸ਼ਕ ਵੰਡ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਆਦਰਸ਼ਕ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਨੇੜਿਓਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਵੰਡ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਸਮਾਂਰੇਖਾ ਵਿੱਚ, ਕੋਊਏਈ ਕੇਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹਾਲਤਾਂ ਸਨ।

ਅਜੇ ਵੀ, ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਗੁਲਾਮੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਨਸਾਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤਨਖਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਧਾਗੇ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਾਲਤ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।

ਅਮਰੀਕਾ ਇੱਕ ਸੰਤਤ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਸਮਾਂਰੇਖਾ ਵਿੱਚ, ਅਪਲਾਚੀਆ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਕੋਊਏਈ ਕੇਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਯੂਰਪੀਅਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅਪਲਾਚੀਆ ਪਹਾੜ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸੀਮਾਬੰਦੀ ਸਨ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੋਊਏਈ ਕੇਨ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਇਸ ਲਈ, ਨਿੱਜੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੇ ਗੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਗੁਲਾਮ ਭੱਜ ਗਏ।

ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਤੋਂ ਗੁਲਾਮ ਕੋਊਏਈ ਕੇਨ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ, ਪਰ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਭੱਜੇ ਸਨ, ਉਹ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੇ ਜੀਵਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੋਊਏਈ ਕੇਨ ਨੇ ਭੱਜੇ ਹੋਏ ਗੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ ਛੁਪਾਇਆ, ਪਰ ਧੀਰ-ਧੀਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡਿਪਲੋਮੈਟਿਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ "ਗੁਲਾਮ ਕੋਊਏਈ ਕੇਨ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ" ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣਾ ਪਿਆ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਜੰਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਜਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਮੰਨ ਲਏ, ਗੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਨੈਤਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਲਤ ਸੀ।

ਇਸ ਲਈ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ:

"ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਗੁਲਾਮ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਸਨ, ਇੱਕ ਮਾਲਕੀ ਦੀ ਚੀਜ਼। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੋਊਏਈ ਕੇਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਗੁਲਾਮ ਬਣਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਊਏਈ ਕੇਨ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਊਏਈ ਕੇਨ ਦੀ ਅਥਾਰਟੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ।"

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮੰਗ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਇਸ ਲਈ, ਯੂਰਪੀਅਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, "ਦੇਖੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਵੇਗਾ" ਜਿਹੇ ਧਮਕੀ ਭਰੇ ਡਿਪਲੋਮੈਟਿਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਭੇਜੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਪਾਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ, ਪਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਮਕੀਆਂ ਕਾਰਨ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੁੂੰਧਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੜਬੜ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।

ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਓਰੀਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਸੀਂ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੋਟੋਸੀ ਦੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖਾਣ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਯੂਰਪੀਅਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਕੋਲ ਪੈਸੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਹ ਇੰਨੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਹੱਥ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿ ਪੇਰੂ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਖੁਫੀਆ ਮਿਸ਼ਨ ਭੇਜਿਆ, ਪੋਟੋਸੀ ਤੱਕ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਂਚਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਭੇਜ ਕੇ ਪੋਟੋਸੀ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ।

ਇਸ ਨਾਲ, ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਸੈਮਾਨ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਦਾ ਵਹਾਅ ਠੱਹਿਰਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੰਨੇ ਦੂਰ, ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਤੱਕ ਵੀ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਾਡੇ ਸੈਮਾਨ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਸਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।

ਮੁਢਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਵਧੀਆ ਲੋਕ ਹਨ। ਪਰ ਹੁਣ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਵੇਂ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ। ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਧਰਮ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਹੁਣ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਨਵੇਂ ਸ਼ਾਸਕ ਕਾਫ਼ੀ ਆਜ਼ਾਦ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇਸ ਵਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਖੇਤਰ ਘੱਟ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਵੇਂ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਨੁਕੂਲ ਮੌਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ, ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੱਥ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵੱਖਰੇ ਨਤੀਜੇ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਪਰ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਜਿਉਂਦੀ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਿਉਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।

ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਨਵੇਂ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਨਵੇਂ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬ ਨਾਲ ਉਡਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਨਵੇਂ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਧਰਮ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਧਰਮ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਦੀਵੀਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਲਈ, ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਆਉਣਾ ਠੀਕ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹੀ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਕੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਨਮਾਨ, ਨੈਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਡੰਬਨਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੇਂ ਸ਼ਾਸਕ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਡਾਉਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੀਵਨ, ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਸੁਹਾਲਤ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ, ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੋਚੇ ਗਏ ਕਤਲਗਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਟਿਕਾਊ ਹੋਣ ਲਈ ਜਨਸੰਖਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਘੱਟ ਦੁੱਖ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਸਨੂੰ ਪਛਤਾਉਣ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਸਕ ਧਰਤੀ ਦੇ ਟਿਕਾਊ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਬਹੁਤ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹਨ, ਪਰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਨਸੰਖਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ, ਸਗੋਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਾਸਕ ਜਨਸੰਖਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਪੁਰਾਣੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇਤਾ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਜਨਸੰਖਿਆ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਵਧਦੀ ਰਹੇਗੀ, ਤਾਂ ਸਰੋਤ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਜੰਗ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਕੋਲੋਚਾਨ ਵਾਕਵਾਕ" ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਘੱਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਨੂੰ 20% ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਜਨਸੰਖਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਚਾਰਵਾਨ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਤਰੀਕੇ ਹਨ, ਕੀ ਨਹੀਂ? ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮੁੱਲ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਮੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਅਪਵਾਦ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਸਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਹਾਲੇ ਵੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਭੂਮੀਭਾਗ ਉਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜਨਸੰਖਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਾਸੇ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਨਵੇਂ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਪਰ, ਸ਼ਾਸਕ ਵੀ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਜੇ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਵਰਤਮਾਨ "ਲਾਈਨ" (ਸੰਸਾਰ) ਨੂੰ ਦੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਟਿਕਾਊ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਕੁਝ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਿਉਂ ਪਰਮਾਣੂ ਯੁੱਧ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੂਮੀਭਾਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਡ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਸਕ ਵੀ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨਵੇਂ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਈ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਸਕ ਵੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਜਨੇਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਮ ਲੋਕ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮਾਣੂ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੂਮੀਭਾਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਡ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਨਜ਼ਰ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਵੇਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਆਗੂਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਪੁਰਾਣੇ ਆਗੂ ਵੀ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਜੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅਸਲ ਧੱਕਾ-ਮੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ "ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਆਗੂ" ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝੋਗੇ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, "ਸਾਂਝੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਖੇਤਰ" ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਸੰਸਾਰ (ਟਾਈਮਲਾਈਨ) ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੈਸਿਫਿਕ ਕੋਸਟ ਖੇਤਰ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਟਿਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਕ ਕਦੇ ਵੀ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਕ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ "ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ" ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋਣ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਧੇਰੇ ਗ਼ੈਰ-ਸਥਿਰ ਹਾਲਤ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਓ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ, "ਹੋਕੁਟੋ ਕੀ ਮੈਂ" ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਸਕ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੀ ਗ਼ੈਰ-ਸਥਿਰ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਪਰ ਉਹ ਠੋਗ ਰਹੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਵਿਕਸਤ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੇਤਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ਼ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ ਪੱਧਰ (ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦਾ ਪੱਧਰ) ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਲੋਕ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਨੇਤਾ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਸਦਾ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦਾ ਪੱਧਰ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਨੇਤਾ ਨੂੰ "ਸ਼ਾਸਕ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਕ ਕਦੇ ਵੀ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੇ ਪੱਧਰ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਪਰਤ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੇਤਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਇੱਛਾਸ਼ੀਲ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਔਸਤ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਈ ਵਾਰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਣ। ਇਸ ਲਈ, ਨੇਤਾ ਕਿਵੇਂ ਹਨ, ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦਾ ਪੱਧਰ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਔਸਤਨ, ਇਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਨੇਤਾ ਅਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੇਵਤਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ, ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵੀ, ਕਾਫ਼ੀ ਆਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ, ਇਹ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦਾ ਪੱਧਰ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਨੇਤਾ ਜਾਂ ਰਾਜਾ, ਹਰੇਕ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ ਆਮ ਲੋਕ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ "ਇਛਾਵਾਂ ਦਾ ਸਵਰੂਪ" ਵਾਂਗ ਗਲਤ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਥੱਕ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਦੋਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਨੇਤਾਵਾਂ ਵੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਛੁਪੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਬਦਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮੌਜੂਦਾ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਗੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਦੁਨੀਆਂ ਬਣੇਗੀ, ਪਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਜੀਬ ਗੱਲਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਿਸਨੂੰ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਗਿਲੋਟਿਨ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਹੱਸਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਾਸਕ ਦੁਸ਼ਟ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਜੀਵਨ ਖੇਡ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪੱਧਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਹਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ "ਉਹਨਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ" 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਹ "ਉਹਨਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ" ਅਕਸਰ ਬਹੁਤ ਸਮਾਰਟ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੋਚੀ ਗਈ ਕਥਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਬਾਰੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਪਰਵਾਹ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਆਮ ਲੋਕ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਜਿਹੀ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।

ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉੱਚ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪੱਧਰ ਵਾਲੇ ਨੇਤਾ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰੋ। ਇਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਰਾਜਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਵਿਕਲਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਂਝੇ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੀ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਝਾਂਸੀ ਜਾਂ ਉਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹੀ ਸਾਂਝੇ ਰਾਜ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਲਈ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਣ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਨਿਊ ਏਜ ਦੇ ਰੁਝਾਨ ਵਿੱਚ, "ਹੁਣ ਤੋਂ, ਸ਼ਾਸਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਜ਼ਾਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੀਵੇਗਾ" ਅਜਿਹਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਉਭਰ ਰਹੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ "ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ" ਜਾਂ "ਸ਼ਾਸਕ-ਰਹਿਤ ਸੰਸਾਰ" ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਕੇ ਮੌਜੂਦਾ ਤਾਕਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਕੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਠਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੱਚ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਇਸਨੂੰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਹੁਤ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸਨ।

ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅਸਲ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਗਲਤ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਫੈਲ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗਲਤ ਧਾਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਜ਼ਾਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਉਭਰ ਰਹੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਅਸਲ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਦਾ ਅਰਥ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਬਣ ਗਈ। ਨਵੇਂ ਉਭਰ ਰਹੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਮੌਜੂਦਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਪਰ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝ ਲਿਆ।

ਇਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭੁਲੇਖੇ ਪੈ ਗਏ, ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵੀ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਦੇ ਉਲਟ ਇੱਕ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲੀਹ ਲਗਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਝਾਂਸਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੰਨਾ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।

ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਦਾ ਟੀਚਾ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਚੇਤਨਾ ਅਤੇ ਸਮੂਹਿਕ ਚੇਤਨਾ ਦੁਆਰਾ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਵਿੱਚ "ਸ਼ਾਸਕ-ਰਹਿਤ ਸੰਸਾਰ" ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਸਮੂਹਿਕ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਛਾ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇੱਛਾ ਛੋਟੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੂਹਿਕ ਚੇਤਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਛਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਇਸਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਲਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਸਲ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਨੂੰ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਥੋੜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਵੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਮਝੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲੀ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੇ ਦਾਵਿਆਂ ਅਤੇ ਗਲਤਫਹਿਮੀਆਂ ਵਾਲੀ ਝੂਠੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਵਾਦ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ 'ਤੇ "ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ" ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਝਾੜੂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਆਜ਼ਾਦੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਸਕ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸੁਵਿਧਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਅਸਲੀ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਝਾੜੂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਅਸਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਫਸ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਝਾੜੂ ਵਿੱਚ ਫਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਲੰਕਾਰਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਦੁਨੀਆ "ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਖੇਡ" ਜਾਂ "ਮੌਤ ਦਾ ਖੇਡ" ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਖੇਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਬੇਅੰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕਦੇ।

ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਝਾੜੂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਝਾੜੂ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਲਤਫਹਿਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਆਜ਼ਾਦੀ", ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਗਲਤਫਹਿਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚੀ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਹਨ।

ਅੱਜ ਵੀ, ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ (ਰਾਜਨੇਤਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਸਲ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ) ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਦਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਹੁਣ, ਯੁੱਗ ਬਦਲਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਸ਼ ਬਦਲਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਹੁਤਾ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ ਹੈ।

ਅੱਜ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਵੀ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤਾ ਸੰਪਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਪਰਕ ਸੀਮਤ ਅਤੇ ਚੋਣਵੇਂ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੀ ਰਹੇ ਹਨ।

ਭਾਵੇਂ ਅੱਜ ਦੇ ਲੋਕ " ਲੋਕਤੰਤਰ" ਬਾਰੇ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਗਲਤ ਧਾਰਨਾ ਰੱਖਣ, ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ ਹਨ।

" ਲੋਕਤੰਤਰ" ਇੱਕ ਝੂਠ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ, ਲੋਕ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਦੁਆਰਾ ਕੁਝ ਧਿਆਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣ ਦੇਣਾ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲਈ ਕੁਝ ਉਪਾਅ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਿਲਚਸਪੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਮ ਲੋਕ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਅਸਲਾਈ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉਹ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਤੱਥ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।

ਜੇ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ, ਇੱਕ ਗੱਲ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੀਡੀਆ ਦੁਆਰਾ ਉਕਸਾਏ ਜਾਣ ਜਾਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਧੱਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਆਪਣੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਅਤੇ ਨੀਤੀਆਂ ਬਦਲ ਕੇ ਚੰਗਿਆਈ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

" ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ" ਜਾਂ "ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਣ" ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

" ਲੋਕਤੰਤਰ" ਦੀ ਇਸ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਦੇ ਬਜਾਏ, ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਵਧੇਰੇ ਤృప్తిਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜੀ ਸਥਿਤੀ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਤਜਰਬਾ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਲਤੀਆਂ ਨਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਮ ਜੀਵਨ ਜਿਓ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਆਮ ਉਮਰ ਪੂਰਾ ਕਰੇ। ਇਹ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੋਕਤੰਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਹ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਜੋਕੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਗਲਤ ਨੀਤੀਆਂ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਈਏ ਅਤੇ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਗਲਤ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣਨਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤਾ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਸਦੇ ਕੁਝ ਅਪਵਾਦ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤਾ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।

ਇਹ ਸਥਿਤੀ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਸਥਿਤੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਮਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਫੈਸਲੇ ਲਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਹੁਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਲੋਕਤੰਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਗਰਿਕ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਸ਼ਾਸਕ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ।

ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਾਗਰਿਕ ਸੱਤਾ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, "ਲੋਕਤੰਰ" ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਕੁਝ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੀ ਥਾਂ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ "ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ" ਕੁਝ ਨਾਗਰਿਕ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਸੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਝੂਠ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ, ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਉੱਥੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅਜਿਹੇ ਰਾਜਨੇਤਾ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਪਰ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਅਪਵਾਦ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੁਝ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਫਰਕ ਹੈ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਵੇਂ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਕੁਝ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਬਹੁਤ ਅਕਸਰ ਇੱਛਾਵਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਜ਼ਾਦ ਸਨ।
ਹੁਣ, ਕੁਝ ਨਾਗਰਿਕ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੁੱਟ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਈ ਰਾਜਨੀਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਵਧੇਰੇ ਸੁਖਦ ਹੈ?

ਬੇਸ਼ੱਕ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਬਹੁਤ ਇੱਛਾਸ਼ੀ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਵਰਤਮਾਨ ਰਾਜਨੇਤਾਵਾਂ ਵਰਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲਗਭਗ 80% ਜਾਂ 90% ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਲਗਭਗ 80% ਤੋਂ 90% ਲੋਕ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ 20% ਨਹੀਂ। ਪਰ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਜੇਕਰ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਗੱਲ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕੀਤੀ, ਕੁਝ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਧੱਕ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ।

ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲਈ ਲੰਬੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਨੇਤਾ ਜਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ।

ਗਰੁੱਪ ਸੋਲ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਟਰੈਕ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ, ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਸਕ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੌਣ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤਾ ਨਹੀਂ ਬਦਲੀ ਹੈ।

ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਹਿਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਦੁਨੀਆਂ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇਹ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਦੁਨੀਆਂ ਸੀ। ਸ਼ਾਸਕ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਲੋਕ ਹੋਸ਼ਮੰਦ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕੁਝ ਲੋਕ "ਅਣਦੇਖੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ" ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਥਿਊਰੀਆਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਾਸਨ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ, ਸ਼ਾਸਕ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕਹਿਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਅਣਦੇਖਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਿਆਂ, ਇਹ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਬਾਰੇ ਗਲਤ ਧਾਰਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਧਾਰਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਅਣਦੇਖਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਬੇਕਾਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਲੋਕ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਬਦਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਹਿਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਲੋਕ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਪਰ ਸ਼ਾਸਕ ਕਦੇ-ਕਦਾਨਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਅੱਜ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅੱਜ ਲੋਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹਨ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਲੋਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਰੋਮਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਸਕ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਰੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਠੇਕੇ ਜਾਂ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ।

ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ, ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕ ਕਈ ਵਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਉਲਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਨਾਗਰਿਕ ਆਪਣੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਵੀ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਰੋਮਨ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਾਸਕ ਕੌਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਹੁਣ, ਇਹ ਅਕਸਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਗਰੁੱਪ ਸਾਉਲ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਰੋਮਨ ਸਮਰਾਟ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਏਡੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 'ਓ-ਡਾਟੋਸਾਮਾ' (ਸ਼ਾਸਕ) ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ 'ਓ-ਡਾਟੋਸਾਮਾ' ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਗਰੁੱਪ ਸਾਉਲ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ 'ਮਿਤੋ ਕੂਮੋਨ' ਵਾਂਗ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਪਰ, 'ਓ-ਡਾਟੋਸਾਮਾ' ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਦਾ ਸੀ।

ਸ਼ਾਸਕ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਮਸੀਹਾ ਆਵੇਗਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਵੇਗਾ।

ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਲੀ ਊਰਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੋਟੀ-ਛੋਟੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮੀ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਵਾਂਗ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਦਾਲਤਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਇੱਕ ਮਸੀਹੇ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਭਾਵੇਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਬਜਟ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਧਨ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਗੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਸੀਹੇ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਉਮੀਦ ਦੇਣਾ ਖਤਰਨਾਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਇਹ ਜਾਣਨ ਜਾਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਅਸਲ ਮਸੀਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਧੱਕਾ-ਮਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਲਈ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣਾ ਜੋਖਮ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਜੋ ਕਿ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਜਨਮ ਲਏ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਜਿਹੇ ਮੌਜੂਦਾ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇ। ਅਜਿਹੇ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਧਰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬੁਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਆੜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਨ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਘੱਟ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੋਰ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਆੜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਅਸਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਸਿਰਫ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।

ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਇਸ ਲਈ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂਕਿ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ।

ਇਸ ਵਾਰ ਦਾ ਟਾਈਮਲਾਈਨ ਕਿਵੇਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਰੀ ਰਹੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇਕਰ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਹੋਰ ਟਾਈਮਲਾਈਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਜਾਰੀ ਰਹੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਦੂਰੋਂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋਣਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਜਾਗਦੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।

ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਰਾਹਬੱਲ (ਮਸੀਹਾ) ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨਾਂ ਦਾ ਰਾਹਬੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਹਬੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਬਚਾਅ ਦੋਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਜਾਗਣ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਆਮ ਲੋਕ ਜਾਗੇ, ਜੇਕਰ ਸ਼ਾਸਕ ਜਾਗੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਭਵਿੱਖ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਭਵਿੱਖ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਂਦੀਪ ਉੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਭਵਿੱਖ ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਵਾ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਠੇਸੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਵਿਕਲਪ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ (ਜੋ ਕਿ ਇਸਦੇ ਆਪਣੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ), ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇੰਨੇ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਾਲਾਤ ਹੋਰ ਵੀ ਬੁਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਰਤਮਾਨ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਜੋ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਜੋ ਕਾਲੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਔਰਾ ਗੰਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੁਆਰਾ "ਗੰਦਾ ਔਰਾ" ਜਾਂ "ਗੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ" ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਪਤਿਤ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਔਰੇ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਹੋਣ ਦੇਣ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਜਾਗਣ ਦੇ ਟੀਚੇ ਨਾਲ ਦਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਪਤਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਟੀਚਾ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਜਿੰਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਣਗੇ, ਹਰੇਕ 'ਤੇ ਓਨਾ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਥੱਲ੍ਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਥੋੜ੍ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਰਕੇ ਉੱਭਰਦੀ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਅਜਿਹੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਕਾਮਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੇ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਤਬਦੀਲੀ ਆਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਹ ਪਿਆਰ ਵੱਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਜਜ਼ਬਾਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਬਚ ਜਾਵੇਗੀ।

ਜੇ ਆਮ ਲੋਕ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਇਆ ਜਾਣਾ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਵੀ ਆਪਣੀ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਕਾਮਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜੋ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।

ਉਸ ਸਾਂਝੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਹੋਂਦ, ਜਪਾਨ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਅਹਿਮ ਲੱਛਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਰਤਮਾਨ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲੋਕ ਓਨੇ ਹੀ ਧਨੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਸਰੋਤ ਜਾਂ ਖਣਜ ਸਰੋਤ, ਜਾਂ ਫਸਲਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਥੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਜਿੰਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਰੋਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਓਨੇ ਹੀ ਧਨੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਧਨੀ ਹੋਣਾ ਕਿੰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਜੀਉਣ ਲਈ ਪੈਸੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਧਨੀ ਹੋਣ ਦਾ ਕੁਝ ਅਹਿਮ ਲੱਛਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ ਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।

ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਸੰਪਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਿੰਨੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉੰਨੀ ਹੀ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਆਰਥਿਕ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸਮਾਜ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਰਥਿਕਤਾ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਾਸੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਸਰੋਤਾਂ ਅਤੇ ਖਣਜ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਾਂਗ ਹੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਅਤੇ ਖਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ) ਸਾਂਝਾ ਖੇਤਰ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਈਰਖਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਵੇ, ਸਿਰਫ਼ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਾਤਰਾ ਹੀ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਰੋਤ ਲਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਸਰੋਤ ਘੱਟ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਜਾਂ ਖਣਜਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆ ਕੇ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਖਾਣਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।

ਸਾਂਝਾ ਖੇਤਰ ਇੱਕ ਚੱਕਰਦਾਰ ਸਮਾਜ ਸੀ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਸਿਧਾਂਤ ਸੀ ਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ (ਖਣਜ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਉਤਪਾਦਾਂ ਅਤੇ ਫਸਲਾਂ) ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਲੋਕ ਭੁੱਖੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਹਿਜਤਾ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੰਸਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਹਮਦਰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਜਿਹੇ ਆਦਰਸ਼ ਸਮਾਜ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਈਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਇੱਕ ਤਣਾਅ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਸਨ ਕਿ "ਅਸੀਂ ਇੰਨੇ ਦੁੱਖ क्यों ਝੱਲ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਂਝਾ ਖੇਤਰ ਇੰਨਾ ਧਨੀ क्यों ਹੈ", ਇਸ ਲਈ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਧਾਰਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ "ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਦੇਸ਼" ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ "ਹਾਲੇ ਵੀ ਗੁਲਾਮਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ", ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਸੀ।

ਚੱਲਣ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੂਕਾਓ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ, ਸਾਂਝੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਸਿਸਟਮ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵਜੋਂ, ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਟੀਚੇ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਸਾਂਝੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਇਹ ਸਿਸਟਮ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਸਟਮ ਅੱਜ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸਦਾ ਮੁੱਢ ਜਪਾਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣ ਵਾਂਗ ਲਗਭਗ 4 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ 'ਤੇ ਲੀਡਰ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਓਸ਼ੇਨੀਆ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਨੀਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਭੋਜਨ ਦੀ ਘਾਟ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਮੁਆਫੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਿੱਚ ਟਰਾਂਸਫਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਕ ਵਾਜਿਬ ਤਨਖਾਹ 'ਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵਜੋਂ ਰੱਖ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਂਝੀ ਜਾਇਦਾਦ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਓਸ਼ੇਨੀਆ ਦੇ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਇਸਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਟੀਚੇ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਜਨਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੁਕਾਓ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਜਨਸੰਖਿਆ 'ਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਆਈ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੋਣ 'ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ ਸਕਣ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੋਣ 'ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਰਿਹਾਇਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ।

ਜਨਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਖਾਦ ਉਤਪਾਦਨ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਔਟੋਮੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਅਤੇ ਮੱਧ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਥੈਲੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਢੁਕਵੇਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਸਮਾਜ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ।

ਉਸ ਆਦਰਸ਼ ਸਮੇਂ ਨੂੰ, ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਯੂਰਪ ਲਈ, ਅਜਿਹਾ ਸਿਸਟਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਦਿਲਚਸਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਗੱਲ, ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਇਹ "ਦਿਲਚਸਪ" ਸ਼ਬਦ ਸ਼ੋਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਦਿਲਚਸਪ" ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਪਤਾ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਸ਼ੋਸ਼ਕ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ "ਦਿਲਚਸਪ" ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜੇਕਰ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਅਰਥ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਝੂਠਾ ਢੰਗ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਕ ਇਰਾਦਗੀ ਠੱਗ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ੋਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸੰਕੇਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਆਦਰਸ਼ਕ ਸਮਾਜ "ਮਜ਼ੇਦਾਰ" ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ "ਖੁਸ਼ਹਾਲ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਰਮ ਦੁਨੀਆਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਫਰਕ ਹੈ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਸਮਾਜ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸਮਾਜ? ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲੂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਫਰਕ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਹੁਣ ਗੱਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਇੰਡੀਅਨ ਦੇ ਅਗਲੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਜਾਪਾਨ ਬੁਲਾਉਣ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਜਾਪਾਨੀ ਲੋਕ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਉੱਭਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਇੰਡੀਅਨਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਤੱਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰ, ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਅਮਰੀਕੀ ਇੰਡੀਅਨ ਕਬੀਲਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਚੋਣ ਕਰਨੀ ਪਈ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਜਾਪਾਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਦਰਅਮਲ, ਜਦੋਂ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸਨੇ ਰੋਮ ਦੇ ਪਾਪਾ ਨਾਲ ਪੱਤਰਾਂ ਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੂੰ ਰੋਮ ਦੇ ਪਾਪਾ ਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗ੍ਰੈਂਡ ਕੈਨੀਅਨ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈਣ ਲਈ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਰੋਮ ਦੇ ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹਾ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਪਾਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ, ਜਦੋਂ ਰੋਮ ਦੇ ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਅਸਲ ਹਾਲਾਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਗਏ ਹੋ?" ਇਸ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਰਿਸ਼ਤੇ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਰੋਮ ਦੇ ਪਾਪਾ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਲਾਨ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ "ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਜਾਪਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਨਾ ਹੋਵੋ।" ਇਸ ਲਈ, ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਫੈਲ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਜਾਪਾਨ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਸ ਰੋਮ ਦੇ ਪਾਪਾ ਨਾਲ ਖਰਾਬ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਨੂੰ ਪੱਕੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਇੰਡੀਅਨ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਠੇਕੇਦਾਰ ਨੂੰ ਜਾਪਾਨ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਚਿੱਟੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਚਿੱਟੇ ਲੋਕ ਅਪਲਾਚੀਆ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਕਿ ਹੋਰ ਚਿੱਟੇ ਲੋਕ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰਨ।

ਇਸ ਲਈ, ਅਮਰੀਕੀ ਇੰਡੀਅਨ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦੂਰ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਠੇਕੇਦਾਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਦੂਜੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।

ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਦੂਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਅਗਲੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਵਾਲਾ ਲੋਕ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਥੋੜਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇੰਨੇ ਦੂਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ ਕਿਉਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਿ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜਪਾਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪੁਲ ਬਣੇ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ "ਫੁਹ" ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ "ਇਹ ਆਦਮੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।"

ਇਹ ਕੁਝ ਦਿਨ ਚੱਲੇ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੋਮਸਿੱਕ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਰ ਦੇ ਕਿਓਟੋ, ਗਿਓਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਸੁਆਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਆਮ ਸੀ।

ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਅਗਲਾ ਮੁਖੀ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ। ਇਹ ਗਿਓਨ ਦੀ ਔਰਤ ਬਹੁਤ ਆਕਰਸ਼ਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਔਰਤ ਕੀ ਹੈ?" ਪਰ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਆਕਰਸ਼ਕਤਾ ਦਿਖਾਈ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਦਿਖਾਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਉਸਦੀ ਸੁਖ comfort ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਤ ਉਸਨੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਮੰਗਿਆ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣਾ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਪਾਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ, ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਰਹੇ ਹਨ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਹੋਮਸਿੱਕ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਮਾਤਰਾ ਮੰਗੀ ਕਿ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਨੇੜਲੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਗਿਓਨ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਵਿਦਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, "ਇਹ ਔਰਤ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੀ ਹੈ," ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਕੀ?" ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇੰਨਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਇਸ ਸਮੇਂ, ਅਜਿਹੀ ਰਾਤ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਾਬਤ ਹੋਈ। ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਦੇ ਇੰਡੀਅਨ ਸਮਾਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪੁਲ ਬਣ ਗਿਆ।

ਉਹ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਲਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਹਾਜ਼ੀ ਮਾਰਗ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਕਾਰਨ ਵਰਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਵਸੰਤ ਤੋਂ ਪਤਝੜ ਤੱਕ ਹੀ ਉਪਲਬਧ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਸੰਤ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਵਸੰਤ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤੱਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਉਸ ਟਾਈਮਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ, ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਜਾਪਾਨ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਗਿਆਨ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜਨ। ਇਸ ਲਈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਕਈ ਵਾਰ, ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਸਤੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੁਸਤੀਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਦੀ ਕਲਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੂੰ ਕੁਸਤੀ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ "ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ!!!" ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਜੇਤੂ ਨੂੰ ਤਾਰੀਫ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸੀ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਵੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੁਸਤੀਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੇਤੂ ਦਾ ਨਾਮ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਜੋਂ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੋਗੇ?"

ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚੁਣੌਤੀ ਵਜੋਂ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕੱਪੜਾ ਬਦਲਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕੁਸਤੀ ਵਾਲਾ ਕੱਪੜਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਜੋਂ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੁਸਤੀਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨਾਲ ਲੜਾਇਆ ਗਿਆ। ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਰਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ," ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।

ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਲੋਕ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਲੜੇਗਾ। ਅਚਾਨਕ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਕੜ ਲਗਾਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਕੁਸਤੀਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ।

ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ਸਨ, ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ "ਵਾਹ ਵਾਹ!!!" ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।

ਇਸ ਧਰਮਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਤਣਾਅ ਵੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਕੋਲ ਕੁਸਤੀ ਦੇ ਹੁਨਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਫਰਕ ਦਿਖਾਇਆ।

ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਰਕਤ, ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ। ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ। ਇਹ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਆਮ ਜਾਪਾਨੀ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ।

ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਕੁਸਤੀਪੇਸ਼ੇਵਰ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘਬਰਾਹਟ ਹੋਈ। ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੇ ਜੇਤੂ ਕੁਸਤੀਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚੁਣੌਤੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੋਗੇ?" ਪਰ ਜੇਤੂ ਕੁਸਤੀਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ," ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਠੀਕ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ! ਹੁਣ ਇਹ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।" ਉਸਨੇ ਜੇਤੂ ਕੁਸਤੀਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭਾਵਨਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਅਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਉਹ ਇੱਕ ਅసాਧਾਰਨ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।"

ਇਸ ਤੱਕ, ਕਈ ਵਾਰ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ ਕਿ "ਹਰ ਕੋਈ ਬਚੇਗਾ।"

ਮੈਂ ਯੂਰਪ ਨੂੰ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਬੰਬ ਨਾਲ ਉਡਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਲਿਆਂਦਾ। ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ (ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੂਰਾ ਭੂਮੀਭਾਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ) ਨੂੰ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਬੰਬ ਨਾਲ ਉਡਣ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸਦੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਲਿਆਂਦਾ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਟੁੱਟਣ ਅਤੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਉਡਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸਦੇ ਲਈ, ਕਈ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਲਿਆਂਦਾ। ਕਾਫ਼ੀ ਵਾਰ, ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਖੇਤਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀ-ਛੋਟੀ ਗੱਲਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਬੰਬਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਕ ਕਨਟਿਨੈਂਟ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਨਟਿਨੈਂਟ ਉਡਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ, ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਖੇਤਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਯੂਰਪ ਨੂੰ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਜਪਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਕਨਟਿਨੈਂਟ ਨੂੰ ਉਡਣ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਹੁਣ ਤੱਕ ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ "ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਰ ਵਾਰ ਧਰਤੀ ਉਡਦੀ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਦੀ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਉਣ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ।"

ਇਸ ਤੱਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ "ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇੱਕਠੇ ਬਚਾਉਣਾ" ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਿਧਾਂਤ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋਵੇ ਜੋ ਇੱਕ ਦੈਂਤ ਵਾਂਗਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਰਾਬ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਪਰ, ਹੁਣ, "ਭਾਵੇਂ ਧਰਤੀ ਜਾਰੀ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਪਾਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਯੂਰਪ ਦੇ ਮੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵਦੇ ਰਹਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਇਨੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।"

ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਰੱਦ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਨੂੰ "ਫ੍ਰੀਜ਼" ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ, ਯੂਰਪ ਨੂੰ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਬੰਬ ਨਾਲ ਉਡਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਜਲਵਾਯੂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਹੋਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ, "ਇਸ ਪਹਿਲੀ, ਯੂਰਪ ਨੂੰ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ" ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ "ਫ੍ਰੀਜ਼" ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧੂਰੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਸਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਯੂਰਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਦੇਵਤੇ "ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਕਰਮ ਹੈ" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ 'ਤੇ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਪਛਤਾਵਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਪਰ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੇਜ਼ਬਾਸ਼ ਸੀ ਜੋ ਕਿਧਰੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਟੀਮ-ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਭੂ-ਭਾਗਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਨ ਦੀ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਜਪਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਚੀਜ਼, ਮਨ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਯੂਰਪ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਟੀਮ-ਲਾਈਨ, ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਹੱਦ ਤੱਕ ਵਧੀਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਟੀਮ-ਲਾਈਨ ਨੂੰ "ਫ੍ਰੀਜ਼" ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਟੀਮ-ਲਾਈਨ (ਜੋ ਕਿ ਹੁਣ ਵੀ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਹੋਈ ਹੋਈ ਹੈ) ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇਸ ਨਾਲ, ਹੁਣ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ "ਜਾਗਰੂਕਤਾ" ਉੱਥੇ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਯੂਰਪ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਟੀਮ-ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਣਗੇ। ਉਸ ਟੀਮ-ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੇ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਕਮਨਵੈਲਥ" 'ਤੇ ਯੁੱਧ ਛੇੜਨਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹਾਲਾਤ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪਰ "ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਟੀਮ-ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਅਜ਼ਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।

ਪਰ, ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਕਲਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਵੀ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਵਿਕਲਪ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।

ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਮਾਂਰੇਖਾ ਵਿੱਚ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੰਨ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਕਿ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਇਹ ਠੰਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ, ਉਸ ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ, ਅਜੋਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਾਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਦਰਸ਼ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਉਸ ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੈਸੇ ਸਨ, ਪਰ ਪੈਸੇ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਦੁਨੀਆਂ ਸੀ। ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖ-ਰੱਖਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਗਰੀਬੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ, ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ, ਸ਼ਾਸਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ।

ਅਜੇ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ ਕਿਸੇ ਸਰੋਤ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਲੁੱਟਣ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸਾਂਝਾ ਖੇਤਰ, ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਸਿਰਫ਼ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਾਤਰਾ ਹੀ ਵੰਡਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।

ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਨੀਆਂ ਅਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ਾਸਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਗੱਲ ਸੀ।

ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਜਾਪਾਨ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਲਗਭਗ ਯਕੀਨੀ ਸੀ ਕਿ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਾਪਾਨ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਨਾਲ ਜਾਪਾਨ ਦੀ ਆੜ ਹੇਠ ਆੜੇ ਟੱਪਣਾ, ਉਸਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨਾ, ਉਸਨੂੰ ਘੋਰ ਕਰਨਾ, ਉਸਨੂੰ ਲੁੱਟਣਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਖਰੀਦਣੀ, ਇਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਗੱਲਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸਦੇ ਸ਼ੁਕਰੀਆਦਾਰ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਹੁਣ ਤੱਕ, ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਟਿਕਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਧੀਰਜ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਧੀਰਜ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਟਿਕ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਾਂਗ, ਜਾਪਾਨ ਤੋਂ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ। ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਪਾਨ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ (ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਸੀ), ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਦੇ ਲਈ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇસੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸੇ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇਸേ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇస్േ ਦੇ તੌਰ 'ਤੇ, ਇ

ਹੁਣੇ ਲਈ, ਜਾਪਾਨ ਹਾਲੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਜਾਪਾਨੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਖਰਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਜੋ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਕਾਫ਼ੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਹਾਂਦੀਪ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇਖੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੌਤ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਔਖੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਕਮੀ ਕਰਕੇ ਬੇਹੂਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ, ਗੰਭੀਰਤਾ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅੰਦਰ ਉੱਠੋਗੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਵੋਗੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਰਹੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮਰ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਇਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਚਾਬੀ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਈਗੋ ਹੁਣ ਲਈ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਧਰਤੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਈਗੋ ਕਾਫ਼ੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੱਲਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਜੋ ਵੰਡ-ਵੱਡ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਧਰਤੀ ਜਿਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਹਿਣ ਦਾ ਕੋਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰਕ ਹੈ ਕਿ ਵੰਡ-ਵੱਡ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਨਤੀਜਾ ਹੈ।

ਪਰ ਧੀਮੇ ਧੀਮੇ, ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਵਧਣ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੰਨਾ ਕੁਝ ਕੁਰਬਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਵਰਗੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਧੰਨਵਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਕੋਈ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸੇ ਹੀ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਭੌਤਿਕਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੈਸੇ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਪੈਸੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਖਾਲੀ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਛਾਪ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੈਸੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਖਾਲੀ ਬੈਠਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੀ ਮੰਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਛਾਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਹਰ ਕੋਈ ਪੈਸੇ ਛਾਪ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਬੇਤੁਕੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਸ 'ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਢੁਕਵੇਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੈਸੇ ਛਾਪਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਖਾਲੀ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਨਾਗਰਿਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਮੁਫ਼ਤ ਹੈ।

ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਲਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਮਾਨਸਿਕ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੈਸੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਮਾਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਰਾਜਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਰੂਹਾਨੀ ਸੰਸਾਰ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸਦੇ ਲਈ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ।

ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਗਰਿਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਖਾਲੀ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਰੁਪਿਆ ਛਾਪ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਹ "ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੁਦਰਾ" ਦੀ ਧਾਰਨਾ "ਸਾਂਝੀ ਖੇਤਰ" ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ "ਸਾਂਝੀ ਖੇਤਰ" ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, "ਸਾਂਝੀ ਖੇਤਰ" ਵਿੱਚ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਅਜੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੈਸੇ ਛਾਪੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ "ਕੋਰੋਨਾ ਸਹਾਇਤਾ" ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੈਸੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪੈਸੇ ਹੋਰ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਗੇ, ਅਤੇ ਕੰਮ ਹਰ ਕਿਸੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗਾ।

ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਜ਼ਮੀਨ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੇਚਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਪਾਰਕਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹੈ। "ਸਾਂਝੀ ਖੇਤਰ" ਵਿੱਚ, ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੇਚਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਵਜੋਂ ਰੱਖਣਾ, ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪੈਸੇ ਲੈਣਾ, ਇਹ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸਥਿਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜ਼ਮੀਨ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੇਚਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਵੇਚਣਾ ਪੈਣਾ, ਇਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਮਲਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵੇਚੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀਮੀ ਹਮਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 100 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਦੇ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਪੜਾਅ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੇਚਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹਨ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨ)। ਇਹ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਪੜਾਅ ਹੈ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਰੀਬ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਲੜੀ ਬਣੇਗੀ। ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਕਾਗਜ਼ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ 'ਤੇ ਹੱਸਣਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।

ਸਿਰਫ਼ ਕਾਗਜ਼ ਨਾਲ ਬਣੇ ਪੈਸੇ ਨਾਲ, ਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਦੁਖ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮਲੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪਾਠਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਕਬੂਜ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੁਲਾਮ ਦੇਸ਼ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।" ਅਜੇ ਵੀ ਹੁਣ ਇਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੁਲਾਮਾਂ ਵਾਂਗ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ (ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ), ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਭਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਰੂਹਾਨੀ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਹਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।

ਜ਼ਮਾਨਾ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੰਦੀ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਕੋਰੋਚਾਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਾਰਮਾਸਿਊਟਿਕਲ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਕਮਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ, ਇੰਨਾ ਹੀ ਧੰਨ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜੂਟਣ ਲਈ ਪਰਮਾਣੂ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।

ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਰੀਬ ਹੋ ਅਤੇ ਔਖੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣਾ ਹੀ ਕੁੱਝ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਰਮਾਣੂ ਯੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣਾ ਹੀ ਕੁੱਝ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਝਾੜੂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਕਮਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣਾ ਹੀ ਕੁੱਝ ਹੈ।

ਪਿਛਲੇ ਵੇਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਪਰਮਾਣੂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਡ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਖਾਤਮਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਲਗਭਗ 30 ਵਾਰ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ 1900 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਲਗਭਗ 60% ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, 10% ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਖੰਡਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ 30% ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੀਪ ਉਡ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਵਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਇੰਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਆਧੁਨਿਕ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਖੇਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ।

ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੀਦ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਤੱਕ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ, ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਤੱਟੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਖੇਤਰ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਸਮਾਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕਠੇ "ਫ੍ਰੀਜ਼" ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਪ੍ਰਸ਼ੀਦ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਲੈ ਲਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਪਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਜਪਾਨ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਟਾਪੂਆਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਰਹੇਗਾ ਅਤੇ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਰਹੇਗਾ। ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਜਪਾਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾਵਾਂ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ, ਆਧੁਨਿਕ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਡਾਉਣਗੇ ਨਹੀਂ।

ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ? ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਜਪਾਨ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਕੁੱਝ ਛੋਟੇ ਦੇਸ਼ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭੂਟਾਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਧੁਮਾ ਕੇ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਓਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਪ੍ਰਸ਼ੀਦ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, "ਪੈਸੇ" ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀ ਸਮਝ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪੈਸੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਰ ਕੋਈ ਇਸਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪੈਸਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਖੇਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਭਰੇ ਯੂਰਪੀ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਦੇਸ਼, ਜੋ ਕਿ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਹਨ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਣੂ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਡਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਸ਼ੀਦ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਦਾ ਸੁਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮਾਂ ਹੈ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਜਪਾਨ ਨੇ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਤੱਟ ਵਾਲੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਝਾੜੂ ਨੀਤੀ ਅਪਣਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜਿਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, "ਜੇ ਧਰਤੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ..." ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਪਾਨ ਨੇ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ, ਇੰਨਾ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਜਪਾਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਿਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰਨ ਚੁੱਪ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਰੁੱਧ, ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬੇ-ਖਬਰ ਹੋ ਕੇ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਪਾਉਣ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਖਰੀਦਣ ਵਰਗੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਜਪਾਨ 'ਤੇ ਚੱਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਜੇ ਜਪਾਨ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ। ਫਿਰ ਵੀ, ਇੰਨੇ ਬੇ-ਲੋਚ ਅਤੇ ਬੇ-ਸ਼ਰਮੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹਨ।

ਪੈਸਿਫਿਕ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਲਗਭਗ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਜਪਾਨ ਸੀ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਅੱਧੀ ਆਬਾਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਅੱਧੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਜਪਾਨ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਪੈਸਿਫਿਕ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਖੇਤਰ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਖਾਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਭੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੋਈ ਗਰੀਬੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਰਾਬਰ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ ਸਨ। ਪਰ, ਇਸਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਜੰਗਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੈਸਿਫਿਕ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੇ ਜਪਾਨ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪਰ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਮੀਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਾਰਿਸਾਂ ਤੱਕ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਖਾਣਾ ਵੀ ਸਾਂਝਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਭੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਪਾਨ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਸੀ।

ਜਪਾਨ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਤਾਕਤਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਪੈਸਾ ਦੇ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸਨ। ਜੰਗਾਂ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵੀ ਖੰਡਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪੈਸਿਫਿਕ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ, ਦੁਨੀਆ 'ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹਣ ਵਾਲੇ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਭੂਮੀਭਾਗ ਖੰਡਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਫਿਰ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੰਡਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਨਸਲ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਕਈ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਵੱਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।

ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਇੱਕ ਅੰਤ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਓਰੀਦਾ ਨੋਬੁਨਾਗਾ, ਜਿਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ (ਉਹ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ), ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।

ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੋ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਜਿਉਂਦੀ ਰਹੇ। ਜੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਸਕ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੰਡਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਅਜਿਹਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।

ਜੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਖੰਡਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚਲਣਾ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬੁਰਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹੀ ਹੁਣ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ।

ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਾਲਾਤ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖ਼ਾਤਮੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਜੀਵਨ ਜਿਓ, ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਭਿਆਸ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਹੀ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।

ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਦਖਲ ਹੋਵੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ "ਇਨਰਸ਼ੀਆ" ਕਾਰਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਹੀ ਪਿਆਰ ਵੱਲ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਹੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਦੂਰ ਤੋਂ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇਕਰ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਦੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਬਿਹਤਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।

ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ "ਸਹਿ-ਅਸਤੀ" ਦਾ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਇੱਕ "ਫ੍ਰੀਜ਼" ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਪਿੱਛੇ ਜਾ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ "ਫ੍ਰੀਜ਼" ਹੋ ਗਈ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਇਸ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ "ਸਹਿ-ਅਸਤੀ" ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ "ਫ੍ਰੀਜ਼" ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਹਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਰਾਬ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਸ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ "ਸਹਿ-ਅਸਤੀ" ਦੇ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਧਰਤੀ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਕ ਵਰਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਜਵਾਬ ਅਜੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਇਹਨਾਂ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਦੇ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚਲੀ ਗੱਲਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਵਰਗੀਆਂ ਹੀ ਲੰਬੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ, 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਦੇ ਬਾਹਰਲੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਆੜ ਹੇਠ ਆੜ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਆੜ ਹੇਠ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆੜ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਨਸਿਕ ਅੰਤਰ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਊਕਲੀਅਰ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਵਿੱਚ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਬਕਾ ਗੁਲਾਮਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਬਾਹਰਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਆੜ ਹੇਠ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਗੁਲਾਮਾਂ ਦੀ ਸਪਲਾਈ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਸਾਬਕਾ ਗੁਲਾਮਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਿਰਭਰਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਆੜ ਹੇਠ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਸੀ।

ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ, 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਣਾ ਪੈਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸਮਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਪਰ, ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਆੜ ਹੇਠ, ਕੋਈ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਤੋੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਗੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਕੇ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਾਬਕਾ ਗੁਲਾਮਾਂ ਦੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਜੇ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਗੁਲਾਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਦੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਦੇ ਬਾਹਰਲੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਅਤੇ 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਦੇ ਬਾਹਰੋਂ ਦੇਖਣ 'ਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਸਵਰਗ। ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ, 'ਸਾਂਝੇ ਖੇਤਰ' ਦੇ ਲੋਕ ਨਿਰੰਤਰ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਗੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜਾਂ ਫਿਰ, ਆੜ ਹੇਠ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਇਹ ਗੱਲ ਇਸ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਇਸੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਪਰ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਜੇਕਰ 'ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ' ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਵਧੀਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਦੂਰੋਂ ਹੀ "ਇਹ ਇੱਕ ਖ਼ਰਾਬ ਦੇਸ਼ ਹੈ" ਅਜਿਹਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਜੀਵਿਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਹੀ, ਦੂਰੋਂ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਂਦੀਪ ਜਾਂ ਯੂਰਪ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਦਤਰ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਵੀ ਹੈ। ਪਰ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਆਦਰਸ਼ ਸੰਪੂਰਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਭੂਮਿਕਾ, ਜੋ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਇਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।

ਕਈ ਵਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ, ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 20 ਵਾਰ ਜਾਂ, ਜੇਕਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ 30 ਵਾਰ ਤੱਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਮਹਾਂਦੀਪ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਦੇ ਰਹਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।

ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਲਈ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ। ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਅਕਸਰ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਕਸਰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਾਈਚਾਰਾ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਅਲੱਗ ਰਿਹਾਅ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ, ਕੁਝ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦਾ ਕਾਰਜ ਨਿਭਾਉਣ।

ਇਹ ਸਭ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਜੋਖਮ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਡਾਰਕ ਫਾਲ" ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਊਰਜਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਿਤ ਹੋਣਾ, ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਜੋਖਮਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੋਖਮਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਇਸ ਸਮਾਂਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਖਦ ਭਾਈਚਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਕਈ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ ਸੰਪੂਰਨ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਿੱਖਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜਿਉਂਦੀ ਰਹੇਗੀ।