ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇਹ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਡੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰੋਜ਼ਾਨਾ, ਆਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਘਰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਆਮ, ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਜਾਪਾਨੀ ਘਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਨਾ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨ ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਚਲਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਠੋਸ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਆਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਵਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਆਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸ਼ਰਤਾਂ ਜਰੂਰੀ ਹਨ, ਇੰਨੇ ਮਾਮਲੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੋਈ ਸ਼ਰਤਾਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਇਹ ਪਿਆਰ 'ਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਰ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪਿਆਰ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨਿਯਤ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਚੀ, ਵਧੀਆਂ ਆਮਦਨ ਵਾਲੀ, ਖੂਬਸੂਰਤ, ਜਾਂ ਮੋਹਕ ਹੋਣਾ, ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਉਹ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਿਯਤ ਪਿਆਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਖਤਮ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਉਲਟਾ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ "ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਕਿਉਂ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ" ਜਾਂ "ਇਸਦੇ ਬਹੁਤੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ ਪਰ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ" ਵਰਗੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵੀ (ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਹੋਣ ਜਿਹੜੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ), ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਨਿਯਤ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਖੁਸ਼ੀ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਸ਼ਰਤ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸਿਰਫ਼, ਕੁਝ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ సంబంధਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂ ਹੱਲ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।