＜ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪਨਾ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲਓ।＞

ਅੱਗੇ, ਇਹ ਸੋਚਣ ਲਈ ਕਿ ਭੂਮੀ ਕਿਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ "ਛੱਡਣ" ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ, ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਆਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ "ਛੱਡਣਾ" ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਵੰਡ ਦੀ ਦਵੰਧਵਾਦ (ਅਸਲੀਅਤ ਦੀ ਘਾਟ) ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।

"ਛੱਡਣਾ" ਨਤੀਜਾ

• "ਛੱਡਣਾ" ਇੱਕ "ਨਤੀਜਾ" ਹੈ।
• ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਗਲਤ ਸਮਝ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
• ਇਹ "ਛੱਡਣਾ → ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ" ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸਦੇ ਉਲਟ "ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ → ਛੱਡਣਾ" ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਹੈ।

"ਅਨੁਸਰਣਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ" ਅਜੇ ਵੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ "ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਛੱਡਣਾ" ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਦਵੰਧਵਾਦ ਦੀ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਫਸਣ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਟਰਾਉਮਾ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ "ਨਿਵਾਰਨ" "ਛੱਡਣ" ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਧਾਰਨਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਗਲਤ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ "ਛੱਡ" ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵੰਡ ਦਵੰਧਵਾਦ ਹੈ। ਦਵੰਧਵਾਦ ਅਸਲੀਅਤ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਅਜਿਹੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਅਤੇ ਸਮਝਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸਲੀਅਤ ਦੀ ਘਾਟ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ" ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਜਾਂ "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ" ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਅਸਲੀਅਤ ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕੁਝ ਲੋਕ "ਛੱਡਣਾ → ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ → ਅਸਲੀਅਤ ਦੀ ਘਾਟ" ਦੀ ਗਲਤ ਸਮਝ ਅਤੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਵੰਧਵਾਦ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਹੈ। "ਛੱਡਣਾ" ਇੱਕ "ਨਤੀਜਾ" ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ "ਛੱਡਣਾ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ। "ਛੱਡਣਾ" ਕੋਈ "ਕਾਰਵਾਈ" ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਅਧਿਆਤਮਕਤਾ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ "ਛੱਡ" ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਗਲਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ "ਛੱਡਣ" ਦੀ ਆੜ ਹੇਠ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੀਚ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਹੇਠਾਂ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇਸਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਇਹ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ "ਅੰਤਰ" ਨੂੰ ਨਕਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਕਾਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਵੰਡ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਐਗੋ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ "ਛੱਡਣ" ਤੋਂ ਨਾਕਾਮ (ਜਿਹਾ) ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਐਗੋ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ "ਮੈਂ ਉੱਚੇ ਹਾਂ!" ਜਿਹਾ ਕਹਿ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ "ਤੁਸੀਂ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਰਹੇ!" ਵਰਗੇ ਝਾੜੂ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਤਮਕਤਾ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਸ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਠਹਿਰਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ," ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਸੋਚਣੀ ਵੀ ਈਹੋਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਗਏ ਇੱਕ ਚਲਾਕ ਸਵੈ-ਸੰਮਤੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। "ਛੱਡ ਦੇਣਾ" ਇੱਕ ਡੌਗਮਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਅਵਸਥਾ (ਜ਼ੋਨ) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ।

"ਛੱਡ ਦੇਣਾ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਇਸ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ" ਜਾਂ "ਇਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦਿਓ"। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਉੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਕ੍ਰਮ ਗਲਤ ਹੈ।

ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ, "ਮੈਂ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ!" ਇਹ ਈਹੋਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਧੋਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੂਹਾਨੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਲੋਕ "ਮੈਂ ਛੱਡ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲ ਹਾਂ!" ਵਰਗੀ ਗਲਤਫਹਿਮੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਮਝਣ ਦਾ ਢੰਗ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੋਚਣ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਰੂਹਾਨੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਕਵੇਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦੇ ਹਨ।

ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਔਰਾ ਜਾਂ ਚੱਕਰ ਦੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਉਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਛੱਡ ਦੇਣਾ" ਦਾ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਚੱਕਰ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੱਕਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੜਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਵੀ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਪੱਧਰ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਵੀ ਹਲਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ "ਛੱਡ ਦੇਣਾ" ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ "ਛੱਡ ਦੇਣਾ" ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਨਤੀਜਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ "ਛੱਡ ਦੇਣਾ" ਨੂੰ ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਝਾਂਸਾ ਹੈ ਜੋ ਰੂਹਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਣਗਿਆਤ ਸਮਝ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ "ਉੱਚੇ" ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ। ਉਹ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ "ਛੱਡ ਦੇਣਾ" ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਗਲਤ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

ਕ੍ਰਮ ਗਲਤ ਹੈ। ਉੱਚੇ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉੱਭਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਉੱਠ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਚੇ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿવારਨ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ "ਚਲੋ, ਅਸੀਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖੀਏ", ਪਰ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਚੇ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਈਹੋਵਾਦ ਦੀ ਸਵੈ-ਪੁਸ਼ਟੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝ ਗਲਤ ਹੈ। ਕ੍ਰਮ ਇਹ ਹੈ: "ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ" → "ਉੱਚਾ", ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉੱਚੇ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿવારਨ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਉੱਭਰਨਗੀਆਂ"। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉੱਭਰਨਗੀਆਂ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਇਸ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੀ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇੱਕ ਪਾਸੇ, "ਆਊਰਾ" ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਊਰਾ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾ ਲਵੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰੋ। ਲੋਕ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਊਰਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਧੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ "ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ" ਕਹਿ ਕੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਛੱਡਣਾ" ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਆਊਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ "ਛੱਡਣਾ" ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਬਸ "ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ" ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ "ਛੱਡਣਾ" ਹੈ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਹੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਹੱਦ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ, ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਪ੍ਰੇਰਣਾਹੀਣਤਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗ ਹੈ। ਹੋਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਚੱਕਰ ਬੰਦ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਚੱਕਰ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਹਾਲਤ ਨੂੰ "ਛੱਡਣਾ" ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।

ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਦੂਜਾ ਚੱਕਰ (ਸਵਾਦੀਸਤਾਨਾ) ਬੰਦ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ "ਛੱਡਣ" ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ (ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ) ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਵਾਦੀਸਤਾਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਹ "ਦੂਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਮਿਆਨ ਹਨ" ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ "ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੈ, ਉਹ "ਛੱਡਣ" ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਘੱਟ ਹੈ (ਘੱਟ ਤੱਤ ਹੈ)", ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਉੱਚਤਾ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ।

ਉੱਚੇ ਤੱਤ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਿਕਵਰੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਘੱਟ ਤੱਤ 'ਤੇ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲ ਜਾਂ ਦਹਾਕੇ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ, ਇੱਕ ਦਿਨ, ਕੁਝ ਘੰਟੇ, ਕਈ ਵਾਰ 30 ਮਿੰਟ, ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਰੰਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਜੇ ਵੀ ਅਸਥਾਈ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੋਈ ਅਸਥਾਈ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਉੱਚੇ ਤੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੋ, ਸਿਰਫ਼ ਦੂਜਾ ਚੱਕਰ (ਸਵਾਦੀਸਤਾਨਾ) ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਦੂਜਾ ਚੱਕਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡਣ ਲਈ, ਛੇਵੇਂ (ਅਜਨਾ, ਤੀਜੀ ਅੱਖ) ਜਾਂ ਸੱਤਵੇਂ (ਸਹਸਰਾਰਾ) ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਹੱਦ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ ਕਿ ਸੱਤਵਾਂ ਚੱਕਰ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੜਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝਣ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਦੋਹਰੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਘੱਟ ਹੈ।

ਬਾਹਰੋਂ ਦੇਖਣ 'ਤੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ (ਪਾਠਕ) ਦੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਉਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਅਰਥ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਟੀਚਾ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਚਿੰਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਸਮੂਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ

ਮੇਰੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਇਸ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਈ ਵਾਰ, ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ "ਇਸਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ", ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਗੁਆ ਦੇਵੋਗੇ ਅਤੇ ਸਮਝਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੋਂ ਵਾਂਗਰ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।

ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਈ ਸਮੂਹਾਂ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਸਮੂਹਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਅਜੀਬ ਜਾਂ ਅਸਾਧਾਰਨ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਅਜੀਬ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ।

ਕਈ ਵਾਰ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ, "ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨਾਲਾ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ", ਅਜਿਹਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਉਲਟ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਸਾਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਲਟ ਵਿੱਚ ਫਸਾਉਣਾ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀਅਤ ਅਤੇ ਡਰ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰਾ ਇਹ ਡਰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਡਰ ਇੱਕ ਕਾਫ਼ੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਭਾਵਨਾ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪੱਖ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਅਣਉਚੇਤਾ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਰੱਖਿਆਗਤ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਮਨ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ "ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ" ਹੁੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਲਟ ਵਿੱਚ ਫਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜੋ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਅਣਉਚੇਤਾ ਮੰਨਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਹੈ, ਕਲਟਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੁੱਢਲੇ ਮੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਗਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਥੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੀਣਤਾ ਅਤੇ ਘਾਟ, ਉਹੀ ਮੁੱਲਾਂ ਦੁਆਰਾ "ਲਗਾਏ" ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਸਦਾ ਹੱਲ, ਉਸ ਮੁੱਲ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਮੁੜ ਤੋਂ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਚਰਜ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹੀਣਤਾ ਨੂੰ (ਕਈ ਵਾਰ ਇਸਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ) "ਘਾਟ" ਵਜੋਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ, ਆਮ ਹੀਣਤਾ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਇੱਕ ਅਸਹਿਜਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਰੋਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਘਾਟ ਇੱਕ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਰੋਧ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਮੁੱਲ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਅੰਨ੍ਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।

ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੰਵੇਦਨਾ ਵਜੋਂ ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰੇ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸੰਕੇਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲਤਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

ਇਹ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਪ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੇ "ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ" ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਾਹਰੀ ਵਿਗਾਸ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਜਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਮੰਨਦੇ ਹੋ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ? ਉਥੇ, ਮਾਨਸਿਕ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ "ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ" ਜਿਹੇ ਜੰਗਲੀ ਮੁੱਲਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਨੂੰ ਸਰਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਜੋ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਅਨਰੂਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ" ਜਿਹਾ ਮੁੱਲ, "ਮਜ਼ਬੂਤ ਖਾਧੈਂਡ ਕਮਜ਼ੋਰ" ਦੇ ਤਰਕ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਨਰੂਪ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ। ਪਰ, ਅਜਿਹਾ ਦਿਖਣ ਵਾਲੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਾਨਸਿਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਂ ਕਲਟ ਵਿੱਚ ਫਸਣ ਦਾ ਇੱਕ ਢਾਂਚਾ, ਕਿਸੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ, ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਹੋਣਾ ਹੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਕਦਮ ਸੀ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਈ ਗਰੁੱਪਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਘਾਟ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ "ਛੱਡ" ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦੇਵੋਗੇ। ਸਮਾਂ ਲਗਾ ਕੇ ਵੀ, ਉਸਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਅਤੇ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮੱਸਿਆ ਜਾਂ ਮੁੱਦਾ ਦੁਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਏ ਹੋ।

ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਹਰੇਕ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਛਿੜੀ-ਛਿੜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਪਜਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਲਈ, ਲਗਾਤਾਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਨ, ਪਰ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉੱਪਜ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤੀ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਕਸਰ ਰੂਹਾਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ", ਇਸ ਲਈ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮੈਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਇੱਕੋ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਗਾ। ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਰਹੱਸਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇਕਰ ਸਾਰੇ ਰਹੱਸ ਖੋਲ੍ਹੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਇੱਕਤਾ

ਅਤੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ ਕਿ "ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦੇ ਹਨ", ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇਗਾ।

"ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ" ਦੀ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦੀ ਸੋਚ ਦੋਹਰੀ ਸੋਚ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕਤਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਹੇਠਲੇ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਦੋਹਰੀਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇਹ ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ ਜਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਵਾਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਛੱਡ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ", ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਹੋਣ, ਇਹ ਵੀ "ਇੱਕਤਾ" ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਛੱਡਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। "ਛੱਡ ਦੇਣਾ" ਅਤੇ "ਇੱਕਤਾ" ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਅਧਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇੱਕਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਜੋ ਵਿਛੜਨ ਦੁਆਰਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਕਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੋਹਰੀ ਸੋਚ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਹੀ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਇਹ ਗੱਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਦੋਹਰੀ ਸਥਿਤੀ ਵਜੋਂ ਸਮਝੋ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਇੱਕਤਾ ਵੱਲ ਤੁਰੋ।

ਦੂਧ-ਕਣਕ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, "ਫਰਕ" ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਚੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਫਰਕ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਲ ਦੇਣ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਰਾਬ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ "ਮੈਂ" ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿ "ਮੈਂ" ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਤਰਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਤਰਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਮੱਸਿਆ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ "ਮੈਂ" ਕਿੰਨਾ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਾਧਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ। ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰੀਆਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਸਾਧਨ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ "ਮੈਂ" ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਸਾਧਨ ਨੂੰ (ਇੱਕ "ਮੈਂ" ਵਜੋਂ ਸਮਝ ਕੇ) ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਥਾਈ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਕਸਰ ਬਾਹਰੋਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰੇਕ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰੋ।

ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰੀਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਧਨ ਹਨ, ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ "ਮੈਂ" ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਗਲਤ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਅਤੇ "ਮੈਂ" ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਾਧਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੁਰਾਈ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਬਲਕਿ "ਮੈਂ" ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

"ਮੈਂ" ਇੱਕ ਗਲਤ ਵਿਚਾਰ ਹੈ। ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਅਧਿਆਤਮਕ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਗਲਤੀ ਨਾਲ "ਭਾਵਨਾਵਾਂ" ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਇੱਕ ਸਾਧਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, "ਮੈਂ" ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਭਰਮ ਹੈ। ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ "ਮੈਂ" ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੋ। ਇਹ "ਮੈਂ" ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਬਸ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਇਸਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰ "ਮੈਂ" ਵਜੋਂ ਸਮਝਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਵਨਾਵਾਂ "ਮੈਂ" ਨਹੀਂ ਹਨ।

"ਮੈਂ" ਅਤੇ ਇੱਕਤਾ

"ਇੱਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ "ਮੈਂ" ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ" ਜਿਹੀਆਂ ਅਧਿਆਤਮਕ ਗੱਲਾਂ ਅਕਸਰ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ "ਮੈਂ" ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ "ਮੈਂ" ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਨੂੰ ਇੱਕਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ, ਅਭਿਆਸ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ "ਸਾਧਨ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ "ਮੈਂ" ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਭਿਆਸ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਅਤੇ "ਮੈਂ" ਦਾ ਖਾਤਮਾ ਇੱਕ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ।

ਪਰ ਅਧਿਆਤਮਕਤਾ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਅਹੰ" ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਹੀ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਇਹ ਗਲਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਅਹੰ ਸਮੇਤ, ਸਮਝਣਾ ਹੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਹੀ "ਇਕਤਾ" ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਾਇਆ ਜਿਹਾ ਅਹੰ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਉਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨੀਵੀਂ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਹੰ, ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾਇਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਦੁਨੀਆਂ ਵੰਡ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਤਬਾਹੀ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।

ਇਹ ਫਰਕ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਨੀਵਾਂ ਪੱਧਰ ਦਾ ਅਹੰ ਇੱਕ ਮਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਅਸਲ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਅਹੰ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉੱਚ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨਾ, "ਛੱਡਣਾ", ਹੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ। ਆਦਰਸ਼ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ "ਆਦਰਸ਼ਕ" ਕਿਹਾ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਮੈਟਾਫੋਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ "ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਚੰਗਾ ਹੈ", ਸਗੋਂ ਇਹ ਕਿ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਦੋਹਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉੱਚ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ, "ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ" ਵਰਗੀ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਕਤਾ ਵਿੱਚ "ਛੱਡਣਾ" ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਡਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ "ਛੱਡ ਰਹੇ ਹਨ" (ਜਾਂ ਨਹੀਂ), ਅਤੇ ਉਹ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ "ਛੱਡਣਾ" ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਡਰ ਦੂਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫੈਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ "ਇਕਤਾ" ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ "ਛੱਡਣਾ" ਜਾਂ "ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ" ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸਮਝ ਅਤੇ ਰੂਝਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸੰਤੁਲਨ ਹੈ। ਮਨੁੱਖੀ ਚੇਤਨਾ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਇੱਕ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦੀ ਸੰਕਲਪ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ।

ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਉੱਚ ਪੱਧਰ 'ਤੇ" ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ "ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ 'ਤੇ"। ਇਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ, ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ

ਦੁਨੀਆਂ ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਉਂ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਗਈ? ਕਿਉਂ, ਕਿਵੇਂ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਨੇ ਕਿਰਿਆ ਕੀਤੀ ਪਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਪਈ? ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਣ ਨਾਲ, ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਝਾੜੀ ਹੈ।

ਮਨੁੱਖੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਜਿਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।

"ਛੱਡਣਾ", ਪਹਿਲਾਂ ਰੇਮੂਰੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਚ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਲੂਪ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ।

ਇਸ ਵਾਰ ਦਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ, ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦੇ ਲੋਕ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ, ਵੱਖਰੇਪਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁਨੀਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ।

ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਖਰੇਪਣ ਵਾਲੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ। ਹੁਣ, ਜੋ ਲੋਕ ਬਾਹਰੋਂ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ। ਵੱਖਰੇਪਣ ਵਾਲਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ, ਰੇਮੂਰੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਲੰਬੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਕਿ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ "ਛੱਡਣਾ" ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਣ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੱਚਾਈ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਨੀਵੇਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦਾ ਸੰਯੋਜਨ।

"ਛੱਡਣਾ" ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਇਹ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਪਛਾਤੜ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ "ਉਸ ਸਮੇਂ" ਆਉਣ 'ਤੇ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਤੀਜਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਕੀ ਇਹ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੁਆਰਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਾਂ ਕੀ ਇਹ ਇੱਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਾਂ ਕੀ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ?

ਸਰਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਜੁੜੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਪਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਪੂਰਨ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ "ਛੱਡਣ" ਦੇ ਵਿਚਾਰ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇਹ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

• ਰੇਮੂਰੀਆ-ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ (ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੁਆਰਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ, ਦੁੱਖ। ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਲਈ "ਛੱਡਣਾ")
• ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਅਸੈਂਸ਼ਨ (ਨੀਵੇਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ "ਛੱਡਣਾ" ਨਹੀਂ)
• ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਨਹੀਂ (ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਾ। ਮੌਤ ਨਹੀਂ) (ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਆਜ਼ਾਦ ਦੁਨੀਆਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ)

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬਸ ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਜਿਉਣ ਲਈ, ਇਨਸਾਨੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਮੇਲ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਔਰਾ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਔਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਜਮ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਛੋੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ਵਾਲਾ ਹੀ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨੀਵਲੇ ਪੱਧਰ ਵਾਲਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।

ਪਰ, ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਅਸਲੀ ਸਮੂਹ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਇਹ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, "ਵਿਛੋੜੇ" ਕਾਰਨ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ।

ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਤਰੀਕਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾ ਸਕੇ। ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ "ਛੱਡਣਾ" ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੱਲ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਵੀ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਹੱਲ ਯੋਗਾ ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਸਮਾਨ ਅਧਿਆਤਮਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਅਤੇ ਯੋਗਾ ਜਾਂ ਕੁਝ ਅਧਿਆਤਮਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨੀਵੇਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰਾਂ ਦਾ ਮੇਲ, ਅਤੇ ਰੇਮਰੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸ ਵਾਰ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰੇ ਏਕੀਕਰਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰੇਮਰੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋੜੇ ਵਾਲੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਪੂਰੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਪਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਨ।

ਦੇਵਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ, ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਇੱਕ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਸੀ।

ਹੁਣ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਨਸਿਕ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੇ ਤਰੀਕੇ, ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ, ਥੋੜੇ-ਥੋੜੇ ਜਿਹੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।

ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਨਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ (ਕఠੋਰਤਾ)

ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕఠੋਰਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਾਨਸਿਕ ਗੱਲਾਂ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗੋਚਰ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ" ਜਾਂ "ਛੱਡ ਦੇਣਾ", ਇਹ ਵੀ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ (ਝੂਠਾ) ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਲਈ ਕਠੋਰਤਾ ਜਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ, ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਕਰਨਾ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, "ਅਹੰ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਆਤਮ-ਧਾਰਨਾ (ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਰਮ ਹੈ) ਨੂੰ ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ "ਅਹੰ" ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ "ਕਠੋਰਤਾ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ "ਉੱਚ-ਪੱਧਰ ਦੀ" ਚੇਤਨਾ "ਇਕੀਕਰਨ" ਦੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਜੋੜਨਾ ਇੱਕ ਭਰਮ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਵੀ ਇੱਕ ਭਰਮ ਹੈ।

ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਸੰਪਰਕ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ ਦਾ ਓਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਧਰਤੀ ('ਪ੍ਰਣਾਲੀ') 'ਤੇ ਰਹਿ ਜਾਣ ਦਾ ਜੋਖਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

"ਛੱਡਣਾ" ਅਤੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਚ-ਪੱਧਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਹੀ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੇਣਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ ਜੋ ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਦੁੱਖ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਦੁੱਖ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉੱਚ-ਪੱਧਰ ਦਾ ਦੁੱਖ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਸ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕੀਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਇੱਕੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ "ਛੱਡਣਾ" ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀਮਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਜੀਵਨ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਣਗਿਣੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰਹਿ ਗਏ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਆਤਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਬਾਹਰ ਰਹਿਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਓਕੀਨਾਵਾ ਵਿੱਚ "ਮਾਬੁਈ ਡ੍ਰੌਪ" ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ (ਮਾਬੁਈ) ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਛੱਡੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਭਟਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ।

ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਕੇ, ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਰਹਿ ਗਈ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣਾ, ਕਈ ਵਾਰ, ਸਿਰਫ਼ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਣ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਿਲਾ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈਣਾ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਉਸ, ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਅਵਸਥਾ, ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧੇ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵਿੱਚ ਕਦੇ-ਕਦਾਨਾਂ "ਅਜਿਹਾ ਯਾਦ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਚੇ ਪੱਧੇ 'ਤੇ ਸਨ, ਪਰ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧੇ ਤੱਕ ਉਤਰ ਗਏ।" ਅਤੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਦਾ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਯਾਦਾਂ ਕਿਉਂ ਅਧੂਰੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਯਾਦਾਂ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਹਿੱਸੇ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧੇ 'ਤੇ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਇਨਸਾਨੀਅਤ, ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਸ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੀ ਆਤਮਾ ਜਾਂ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਸਦਮਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਦਮਾ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਗਲਤ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਜੋ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧੇ 'ਤੇ ਗਈ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨਾ, ਠੀਕ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਇਹ ਬੇਲੋੜੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਇੱਛਾਵਾਂ, ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਖੁਦਗਰਜ਼ੀ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਖੁਦਗਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਦੂਜੀਆਂ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧੇ ਦੀਆਂ ਊਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ, ਉਸੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਚੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਇੰਟੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਚੀਜ਼ ਅਕਸਰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਉਦਾਸੀ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲੇਮੂਰੀਆ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸੰਭਾਵੀ ਹਨ। ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕਈ ਵਾਰ, ਬਾਹਰਲੇ ਲੋਕ ਜੋ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਬੇਲੋੜੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਦਾਹరణ ਵਜੋਂ, "ਉਹ ਆਪਣੀ ਈਗੋ ਨੂੰ ਸੁਆਸਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ," ਜਾਂ "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉੱਚੇ ਪੱਧੇ 'ਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ," ਜਿਹੜੇ ਵਿਚਾਰ ਕਈ ਵਾਰ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੰਗਿਆਈ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ "ਆਪਣੀ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧੇ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ" ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਇਹ ਸੰਭਾਵਿਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਜੋ "ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ" ਸਨ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹਨ ਕਿ ਇਹ "ਛੱਡਣਾ" ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਰੱਖ-ਰਖਾਉ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਇੱਕਜੁੱਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋ "ਝਗੜਾ" ਜਾਂ "ਨੀਵੇਂ ਵਾਤਾਵਰਣ" ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ "ਆਪਣੇ" ਹੀ ਹਨ। ਸਿਰਫ਼, ਜਨਮ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹਰੇਕ ਸਮੂਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਕਜੁੱਟ ਹੋਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਏਕੀਕਰਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਦਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਏਕੀਕਰਣ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਨਿੱਜੀ ਏਕੀਕਰਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ

ਪੂਰੇ ਏਕੀਕਰਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਘੱਟ ਪੱਧਰ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ (ਕਿਸੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਗੁਆਂਢੀ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਵਿਅਕਤੀ) ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਘੱਟ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਪੂਰਾ ਏਕੀਕਰਣ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਜਿਨਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ (ਜਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ) ਲਈ ਵੀ ਧੰਨਵਾਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ (ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ) ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ (ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ)। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਏਕੀਕਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਮਦਦ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਝਿੜਕ ਰਹੇ ਹੋ।

ਇਹ ਸਭ ਉਹ ਕਦਮ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਜਿਨਸ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ (ਇਹ ਹੋਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਧੰਨਵਾਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ)। ਮੇਰੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ (ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰਾਂ ਸਮੇਤ) ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।

ਏਕੀਕਰਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਔਰਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਔਰਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅੰਤਰਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉੱਪਜ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰੋ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਧীরে ਧীরে ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਨੀਵੀਆਂ। ਕਿਉਂਕਿ, ਕਈ ਵਾਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਖੋਜੇ ਗਏ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪ ਦੇ ਦੂਜੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਦੁੱਖ ਭਰੇ ਔਰਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਔਰਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉੱਪਜਣਾ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।

ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਬਾਹਰੀ ਲੋਕ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਅਲੱਗ ਕਰੋ", "ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ", "ਸੋਚਣਾ ਬੰਦ ਕਰੋ", ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਗ਼ਲਤ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸਲਾਹਾਂ ਹਨ। ਪਰੰਤੂ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰਾ ਪੱਖ ਹੈ।

ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਜਟਿਲਤਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।

ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਥੀਮ 'ਨੀਵੇਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਏਕੀਕਰਣ' ਹੈ

ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਥੀਮ 'ਨੀਵੇਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਏਕੀਕਰਣ' ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦਾਈ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੇ ਮੂਲ ਵਜੋਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਜਾਏ, ਇੱਕ ਵਰਗੀਕਰਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਉਪ-ਸਮੂਹ ਮੰਨਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਥੀਮ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਉਪ-ਸਮੂਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਉਪ-ਸਮੂਹ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਸਮੂਹ ਕਿਹਾ ਜਾਣਾ ਗਲਤ ਸਮਝ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਵਾਰਾਂ, ਕੋਈ ਮੂਲ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਾਲਾ ਸਮੂਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਹੁੰਦਾ ਵੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ "ਸਫਾਈ ਰਚਨਾ" (ਅੱਗ ਦੀ ਰਚਨਾ) ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਗੰਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ, ਉਹ ਓਰਾ ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ (ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ), ਵਿੱਚ ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਅਜਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਜੋਂ, ਜਦੋਂ ਅਜਿਹਾ ਓਰਾ ਸੁਚੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸਾਫ਼ ਓਰਾ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗੰਦੇ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਓਰਾ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਸਮੇਂ, ਆਤਮਾ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਆਕਾਸ਼ਕ ਓਰਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੰਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇਰਖਾ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਗੰਦਾ ਓਰਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਓਰਾ ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਵਿੱਚ ਸੁਚੇਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸਾਫ਼ ਓਰਾ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ 'ਨੀਵੇਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਏਕੀਕਰਣ' ਦੇ ਥੀਮ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, 'ਨੀਵੇਂ' ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਇਹ 'ਉੱਚਾ' ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਗਾੜ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ, ਬੇਚੈਨ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਫਿੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਇਸਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਗੰਦਾ ਓਰਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਇਸਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਓਰਾ ਵੀ ਹੈ।

ਉਤਪੱਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹੈ, ਪਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਲਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਸਮੂਹਾਂ (ਆਸਮਾਨ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ) ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਾਂਗ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਵਾਂਗ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਨੀਵੀਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਫਸਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਕਿਸ ਵੀ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਝੁਕ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਰੇਕ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਅਜੇ ਅਣਜਾਣ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਅੱਗ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਏਕੀਕਰਨ ਕਰੇਗਾ, ਜਾਂ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਾਂ ਜੇਕਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਖਤਮ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ, ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦੇ ਟੀਚੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਿਰੀਖਣ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਬਹੁਤਾ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਰਗੀਕਰਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, "ਅਸੈਂਸ਼ਨ" ਵਿੱਚ ਕੋਈ "ਖ਼ਤਮ" ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਰਗੀਕਰਨ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ "ਮੈਂ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ" ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਯਾਦਗਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੇਕਰ ਇਸ ਸਮੂਹ ਦਾ ਕੋਈ ਮੈਂਬਰ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਗੜਬੜ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸੇ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਸਮੂਹ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮੈਂਬਰਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਅਤੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਕ ਗਲਤ ਤਸਵੀਰ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਪਿਛਲੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਯਾਦਗਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੇਮਰੀਆ-ਵਰਗੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ ਸਨ (ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ)। ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਅਤੇ ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਬਾਹ ਹੋਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਨੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪੜਾਅ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਵਿਭਾਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਤਬਾਹ ਹੋਣਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਵਿਭਾਗ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਭੌਤਿਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਅਤੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦੇ ਜੋਖਮ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਸਬ-ਗਰੁੱਪ (ਵਰਗੀਕਰਨ) ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬੀਤੇ ਦੇ ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੀ ਢਾਂਚਾਗਤ ਵਿਵਸਥਾ ਬਾਰੇ

• "ਘੱਟ-ਪੱਧਰ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ" ਨੂੰ "ਉੱਚ-ਪੱਧਰ" ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ" ਦੀ ਗੱਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।
• ਇਹ "ਘੱਟ-ਪੱਧਰ" 'ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ (ਮਾਊਂਟਿੰਗ) ਕਰਨ" ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
• ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਸੁਝਾਅ ਦੇਣ" ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
• ਇਹ "ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਘੱਟ-ਪੱਧਰ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਸੰਪੂਰਨ ਅਸੈਂਸ਼ਨ" ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ" ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ "ਅਸੈਂਸ਼ਨ" ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਦੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੰਨਾ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਚ-ਪੱਧਰ ਦੀ ਚੇतना ਉੱਚ-ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਹੈ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪੂਰੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਇੱਕਠੇ ਉੱਚ-ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਓਰਾ ਦੀ ਵੱਖ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇੱਕਜੁੱਟ ਰਹਿਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਜੇ ਘੱਟ-ਪੱਧਰ ਦਾ ਓਰਾ ਵੱਖ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਇੱਕਜੁੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਘੱਟ-ਪੱਧਰ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉੱਚ-ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰਾ ਸਮੂਹ ਉੱਚ-ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਹ "ਲੇਮੂਰੀਆ" ਵਾਂਗ ਦਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਬਾਹ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੱਖ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਏਕਤਾ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਕਿੱਥੋਂ ਜਾਣਗੇ।

ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਖ ਹੋਏ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੱਟ-ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੰਦਲਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਵੀ, ਸੰਪੂਰਨ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਵਾਪਸੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਇਹ ਖੋਜ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ (ਜਾਂ ਸਮਾਨ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ) ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਪੂਰਨ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਬੀਤੇ ਵਿੱਚ, ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਸਮਝ ਦਾ ਅੰਤਰ ਸੀ। "ਲੇਮੂਰੀਆ" ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਸਿਵਿਲੀਜ਼ੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਟਾਪੂ ਦੇ ਭౌਤਿਕ ਤਬਾਹ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਚ-ਪੱਧਰ ਦੀ ਚੇतना ਹੀ ਉੱਚ-ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਸੀ ਜੋ ਘੱਟ-ਪੱਧਰ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਪੱਧਰ ਦੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਬਾਹ ਹੋਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਇਸ ਵਾਰ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਵੱਖ ਹੋਣ ਨਾਲ ਤਬਾਹ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਤਬਾਹ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੇ "ਲੇਮੂਰੀਆ" ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਅਗਲੀ ਏਕਤਾ ਲਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ।

ਅਗਲੀ ਵਾਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਜਿਵੇਂ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇਗਾ: ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਅਸੈਂਸ਼ਨ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੁਆਰਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਗੇ (ਜਿਹੜੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ)।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚੋਣ ਤੁਹਾਡੀ (ਆਪਣੀ) ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਦਲਾਅ ਸੰਭਾਵਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਕੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।

ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਨਰਜਨਮ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਪੁਨਰਜਨਮ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਸੇ ਨਾ ਜਾਣ, ਇਹ ਸਧਾਰਨ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗਾ ਜਾਂ ਵੇਦਾ ਵਿੱਚ ਮੋਕਸ਼ਾ (ਆਜ਼ਾਦੀ) ਜਾਂ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਨਿਯੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, "ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੁਟਕਾਰਾ", "ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਗਿਆਨ ਹੈ", "ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ", "ਪੁਨਰਜਨਮ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ" ਵਰਗੇ ਕਥਨ ਹਨ। ਇਹ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ।

ਮੂਲ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਜਾਂ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਮਾਂ ਇਕੱਠੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

• ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੁਨਰਜਨਮ ਦਾ ਅੰਤ, ਮੋਕਸ਼ਾ (ਆਜ਼ਾਦੀ)।
• ਬਹੁਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਣਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
• ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ ਵੀ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਕਸਰ, ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖੋਜੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
• ਰੇਮਲੀਅਨ-ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ, ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਵਾਲਾ ਅਸੈਂਸ਼ਨ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਘੱਟ ਹੈ।
• ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇੱਛਾ ਰੂਪੀ ਸ਼ਾਸਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਰੱਖਣਾ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਸੀ।

ਸਮਾਜ ਦੀ ਹਾਲਤ

ਮੂਲ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਹਰੇਕ ਸਮਾਜ ਦਾ ਅੰਤ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

• ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰੁਝਾਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: ਉਹ ਜੋ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਦੂਤ, ਰੇਮਲੀਅਨ ਰੀ-ਡੂ ਗਰੁੱਪ, ਆਦਿ) (ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੰਪੂਰਨ ਅਸੈਂਸ਼ਨ)। ਜੇਕਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨੂੰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਣਗੇ। ਇਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਉਥਲ-ਪੁथल ਦਾ ਠੱਲਣਾ ਅਤੇ ਏਕੀਕਰਣ ਹੈ।
• (ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਖੋਂ) ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ (ਉਹ ਜੋ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਜਾਣਗੇ) (ਜਿਹੜੇ ਘੱਟ ਤੋਂ ਮੱਧ ਪੱਧਰ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ)। ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨੂੰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਪੁਨਰਜਨਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਏਕੀਕਰਣ ਦੀ ਰਿਐਲਿਟੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਤੂਫਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨਗੇ। ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਏਕੀਕਰਣ ਅਤੇ ਉਥਲ-ਪੁथल ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਗੇ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਛੇਤੀ ਹੀ ਅੰਤਰੀਕ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਥਾਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉੱਚ ਵਿੱਢਿਆ ਹੋਇਆ ਸਨ ਪਰ ਅਚਾਨਕ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਜਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਅੰਤਰੀਕ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਇੱਕ ਸਭਿਅਤਾ ਖਿੜਦੀ ਹੈ, ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਲੋਕ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨ ਦਾ ਮੁੜ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਧਨ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਣ, ਔਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਗੁਆਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਢਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਢਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸਭਿਅਤਾ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅੰਤਰੀਕ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਅੰਤਰੀਕ ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਕਿੰਨੇ ਧਨੀ ਹੋਣ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਕਿਸੇ ਸਮੂਹ ਲਈ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ "ਬਾਕਸ" ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਅੰਤਰੀਕ ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਟੀਚਾ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ। ਅੰਤਰੀਕ ਜੀਵ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ "ਕਰਮ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਸਮੂਹ ਦਾ ਆਪਣਾ "ਰੱਖਿਆ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਅੰਤਰੀਕ ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, "ਦੇਵਦੂਤ" ਇੱਕ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੰਤਰੀਕ ਜੀਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਬਦਲਾਅ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੂਲ ਤਰੱਕੀ ਦੀ ਗਤੀ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਰੀਕ ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਈ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

"ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ" ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਵਾਂ, ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਉਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਣ ਜੋ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਢਹਿ ਗਏ ਹੋਣਗੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਰੀਕ ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਾਇਦੇ ਬਾਰੇ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਆਮ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਰੱਖ-रखाव ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਢਹਿਣ ਕਾਰਨ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

"ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਕਿ 'ਮੁਢਾਂਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ', ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਮੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਲਾਦਣ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਮੁਢਾਂਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਢਹਿ-ਢੁਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ, ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ।"

"ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਦਾ ਹੱਲ ਲੱਭ ਲੈਣਗੇ। ਉਹ ਮੁਢਾਂਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਢਹਿਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣਗੇ। ਮੁਢਾਂਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਢਹਿਣ 'ਤੇ ਰੋਂਦੇ ਹਨ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਬਹੁਮੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਵਜੋਂ, ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਟਰਮੀਨਲ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ। ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵਿਤ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।"

"ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ। ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪਛੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਾਜ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹਨ।"

"ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦਾ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਅਪਵਾਦ ਹੈ: ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਤਾਰੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਾਰੇ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਆਤਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਗੀਆਂ।"

"ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਮੁਢਾਂਹ ਸੰਸਾਰ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਥੋਂ ਕਿ ਇਹ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਜਾਦੂਈ ਬੌਕਸ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਕੁਝ ਲੋਕ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, "ਦੇਵਤਾ" ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਚੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਇਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਫੈਕਟਰੀ ਜਾਂ ਮਸ਼ੀਨ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਤੇ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੋਂ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਦੇਵਤਾ" ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, "ਦੇਵਤਾ" ਹੁਣ ਬਰਕਤ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੁਢਾਂਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਕੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖਣਗੇ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਦੇਖਣਗੇ ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।"

"ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮੁਢਾਂਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਿੱਖਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਢਹਿ-ਢੁਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਪ੍ਰਵਾਨ ਹੈ ਕਿ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।"

ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ "ਕੁੱਝ ਵੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਨ" ਵਰਗੀ ਅਸੰਭਵ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਮਿਆਦ ਹੱਦ ਵਿੱਚ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਡगमਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸivilization ਵੀ ਡਿੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਉਲਟਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਬਿਨਾਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ (ਅੰਤਰ-ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਅਕਤੀ) ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਬਲਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਇਹ ਸਿੱਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਸਿਰਫ਼ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਚੋਣ ਹੈ ਜੋ ਰਹਿਣਗੇ।

ਗੈਰ-ਹસ્તक्षेप ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ

ਅੰਤਰ-ਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਹસ્તक्षेप ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ (ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਰਗੀਆਂ ਅਸਧਾਰਨ ਸਥਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ), ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। (ਹਮੇਸ਼ਾ), ਅੰਤਰ-ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ (ਸੀਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ) ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਹਨ।

• ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸivilization ਅਣਉਤਸ਼ਾਹ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹસ્તक्षेप ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ (ਅੰਤਰ-ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਤਰ-ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੈ)।
• ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੰਤਰ-ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ "ਦੇਵਤਿਆਂ" ਵਰਗਾ ਰੋਲ ਅਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
• ਆਪਣੇ ਨਸਲ ਦਾ ਕਰਮ।

ਇੱਥੇ, "ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ (ਸੀਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ) ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅੰਤਰ-ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਅਕਤੀ" ਦੇਖਣ ਦਾ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵੀ ਹੈ।

ਉਲਟਾ, ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਮਦਦ ਨਾ ਕਰਨਾ" ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸਮੂਹ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, (ਸੀਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ) ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਵਧੇਰੇ स्वार्थी ਹੈ, ਅਤੇ ਮਦਦ ਨਾ ਕਰਨਾ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝਦਾਰ ਅਤੇ ਦਿਆਲੂ ਹੈ। ਉਹ ਸਮੂਹ ਜੋ "(ਸੀਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ) ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ", ਉਹ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅੰਤਰ-ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਦਦ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ "ਦੇਵਦੂਤਾਂ" ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਮਦਦ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਜਾਣਨਾ ਅਤੇ ਸਮਝਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, "ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ" ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਜਾਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਪਵਾਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਾਰੇ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਹસ્તक्षेप ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਮੂਲ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਪਵਾਦ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਅਪਵਾਦ ਨੂੰ ਅੱਖਰਸ਼ਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ, ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਦਖਲ ਅੱਗੇ ਵੀ ਚੱਲਦਾ ਰਹੇਗਾ।

ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਗੁੰਮਰਾਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੋਟਾਂ ਦਾ ਦੁਰupyੋਗ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਗਾੜਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸਮੂਹ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ।

ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹਾ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਕਲਟ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗੱਲਾਂ ਹੋਣ, ਬਹੁਤ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪੱਤੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾ

ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਉਤਪੱਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

• ਰੇਮੂਰੀਆ ਪਰਿਵਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਛੋੜੇ ਵਾਲੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸੰਪੂਰਨ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇੱਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉਦਾਸੀ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰੇਮੂਰੀਆ ਲੋਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
• ਦੂਤ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇੱਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ (ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ) ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
• ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ। ਇਹ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਹਰੇਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ। ਇਸਦੇ ਲਈ, ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨਾ, "ਜ਼ੋਨ" ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ, ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਵਧਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਮਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਢਾਂਚੇਗਤ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ, ਉਹ ਅਣਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਗੇ। ਇਹ ਉਹ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੂਹ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਅਤੇ ਚੋਣ ਕਰਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਢਾਂਚੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਹੁਣ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਧਰਤੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਡਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਏਕੀਕਰਣ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ।

ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਰੇਮੂਰੀਆ ਨਸਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਦੂਤਾਂ ਵਰਗੇ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੇ "ਮਾਬੁਈ" ਵਰਗੇ (ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅੱਧ) ਛੱਡੇ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਅਤੇ ਜੋੜਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਸਮੇਤ ਖੋਜ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ।

ਇਹ ਵੀ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਜਪਾਨ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਵਰਗੀਕਰਣ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਸਮੂਹ ਨੂੰ "ਸਹਾਇਤਾ" ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਕਰਨਾ ਸਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ (ਕਰਮ) ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਭੂਮਿਕਾ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ ਅਤੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਸਹਾਇਤਾ" ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਕਰਨਾ ਸਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਮੂਹ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹਨਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਸਹਾਇਤਾ" ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕਠੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਣ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਅਜੇ, ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਜੀਵ ਹਨ ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਨ ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਟਿਕਾਊ ਹੋਣ ਲਈ ਇੱਕ ਅਤਿਅੰਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਹੈ।

ਹਰੇਕ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਤੀ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਰੁਝਾਨ

• ਰੇਮੂਰੀਆ ਨਸਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੀ ਵਾਕਫ਼ੀਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
• ਦੂਤਾਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਸਾਵਧਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
• ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇੱਕ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਅੱਧ (ਮਾਬੁਈ ਵਰਗਾ) ਕਿਤੇ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
• ਮੈਂ ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇਕਰ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਛੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਵਿਵਾਦ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਵਿਵਾਦ), ਤਾਂ ਦੁਨੀਆ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
• ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦੇਣ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਪਤਾ ਲਾਓ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਰੇਕ ਉਤਪੱਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਰਸਤਾ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਿਊਜ਼ਨ ਅਤੇ ਅਪਵਾਦ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਰੂੜੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤਾ ਅੜਚਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਜੀਣਾ ਆਸਾਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਇਹ ਢੁਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰੂਹਾਨੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਛਾਵਾਂ ਬੁਰਾਈ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅਨੁਭਵ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ 7 ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ 7 ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਮੂਲਾਧਾਰ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚੱਕਰ ਹੈ। ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੌਰ ਬਹੁਤ ਜੰਗਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਨਕਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਹੈ।

ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਹਰੇਕ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਿੱਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਝੂਠੀ ਰਾਏ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੀ, ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਪੜਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਏਕੀਕਰਣ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

ਇਹ ਉਤਪੱਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁਝਾਨ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚਾਂ ਹਨ।

• ਰੇਮੁਰੀਆ ਗਰੁੱਪ, ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵੱਖ ਹੋਏ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਵੱਲ ਹੱਥ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਵੀ ਹੱਥ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੱਥ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
• ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਨੀਵੇਂ ਤਰੰਗਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਤਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਕਰਕੇ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹੋਰਨਾਂ ਗਰੁੱਪਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਹੁਨਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਲਈ ਸੰਭਵ ਹੈ।
• ਉਹ ਗਰੁੱਪ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰтий 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧਰтия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ ਧртия 'ਤੇ

ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ "ਇੱਛਾ" ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਿੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਧਾਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਾਠ ਹੈ ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ "ਇੱਛਾ" ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਚੱਕਰ, ਮੂਲਾਧਾਰ, "ਜੀਉਣ" ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਉੱਪਰ ਵਾਲਾ, ਸਵਾਦੀਸ਼ਟਾਨਾ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ। ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਵਿੱਚ "ਕੁੱਝ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ" ਕਹਿਣਾ, ਇਹ ਉਸ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ।

ਫਿਰ, ਇਸਦੇ ਉੱਪਰ ਵਾਲੇ, ਤੀਜੇ ਚੱਕਰ, ਮਨੀਪੁਰਾ, 'ਤੇ, "ਸਨੇਹ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਲੇ ਅਤੇ స్వਾਰਥੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਪੱਧਰ ਨਾਲੋਂ ਪਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ।

ਇਹਨੂੰ ਕਹੋ, ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸਮਾਜ "ਸਵਾਦੀਸ਼ਟਾਨਾ" ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, "ਸਨੇਹ" ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਨੈਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਸਿੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦਾ ਰੂਪ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਕਹੋ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜਪਾਨੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤੀਜਾ ਚੱਕਰ (ਮਨੀਪੁਰਾ) ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਦਾ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ "ਸਵਾਦੀਸ਼ਟਾਨਾ" ਪੱਧਰ 'ਤੇ, "ਕੁੱਝ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ" ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉੱਪਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਜਪਾਨੀ ਸਮਾਜ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਹ ਪਾਠ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ, ਉੱਪਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ "ਸਨੇਹ" ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਪਿਤ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇਗਾ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਨਿਰਵਾਨਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।

ਜਦੋਂ ਰਾਜਨੇਤਾ ਅਤੇ ਉਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਮਿਲੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਝਣਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਆਵੇਗਾ। ਇਸਦੇ ਲਈ, ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਯਤਨ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

ਬੀਤੇ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਕਈ ਵਾਰ ਤਬਾਹ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਗਈ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਰਾਜਨੇਤਾ ਅਤੇ ਉਦਮੀਆਂ ਨੂੰ "ਬੁਰਾ" ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੀ ਵੰਡ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਮਲਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਆਉਣ ਵਾਲੇ" ਜੀਵ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਅਣ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ "ਆਉਣ ਵਾਲੇ" ਤਰਕ ਨੂੰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ, ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁथल, ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜੀ ਹੋਈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਮਨੁੱਖੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਇੱਕ ਆਦਤ ਹਨ, ਪਰ "ਆਉਣ ਵਾਲੇ" ਜੀਵ ਅਜਿਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਗਾੜੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, "ਆਉਣ ਵਾਲੇ" ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਵਿਵਹਾਰੀ ਸਥਿਤੀ ਰਹੀ। ਹੁਣ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਨੀਤੀਗਤ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਤੋਂ, ਸਿਆਸਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਅੱਜ, ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਜ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜੇ ਇਹ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ, ਤਾਂ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ, ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਣ ਅਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਉਸਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਣ। ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਸ਼ਕਤੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਤੱਕ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਣ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਸਕਣ। ਇਹ ਅਕਸਰ ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਸ਼ਨ (ਨਵਾਂ ਜਨਮ) ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਹਰੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਜਿਹੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਿਆਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸਿਖਾਓ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਵਧਾਓ। ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਦਾ ਕੰਮ ਇਸਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਵਜੋਂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭਲਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇੱਥੇ ਸਮਝ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਤਰ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੋਕ ਵੀ ਪਿਆਰ ਵੱਲ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਰਾਜਨੇਤਾ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਬੁਰਾਈ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਧਰਤੀ ਮੁੜ ਤੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਦਾ ਕੰਮ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਬੁਰਾਈ ਵਰਗੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।

ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਇੱਕਜੁਟ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਜੀ ਸਕਦੀ ਹੈ।

• ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ (ਜੇ ਉਹ ਚੰਗਿਆਈ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਫਰੇਮ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ) ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਰੱਖਣ।
• "ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ" ਵਿੱਚ "ਐਂਜਲ" (ਦੇਵਦੂਤ) ਵਰਗੇ, ਜੋ ਕਿ ਅੱਸੀ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
• ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉੱਚੇ ਸਤ੍ਹਾ ਦੇ ਇੱਕਜੁਟਤਾ ਅਤੇ ਸੁਹਾਰਦਤਾ ਵੱਲ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸਮਝਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਇੱਕੋ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰੇਕ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। (ਉਦਾਹਰਨ: ਇੱਛਾ ਦੀ ਗੱਲ, ਵਿਗਾੜੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ)।

ਦੇਵਦੂਤਾਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼

ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵਦੂਤ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਸ਼ਨ (ਨਵਾਂ ਜਨਮ) ਨਹੀਂ ਲਵੇਗਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵਦੂਤ ਜੋ ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਸ਼ਨ (ਨਵਾਂ ਜਨਮ) ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸਦਾ ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਸ਼ਨ (ਨਵਾਂ ਜਨਮ) ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਦੂਤ ਹੁਣ ਉਸ ਧাপে ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਗੇ। ਦੇਵਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਫਿੱਟ ਹੁੰਦੇ। ਜਿਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਫਲੂਟਿੰਗ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਘਰ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਸ਼ਨ (ਨਵਾਂ ਜਨਮ) ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਬਚਣਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿੱਚ "ਮੋਕਸ਼" (ਮੁਕਤੀ) ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੇਦਾਂਤ ਵਿੱਚ "ਮੋਕਸ਼" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜੋ ਸਮੂਹ (ਦੇਵਦੂਤ ਆਦਿ) ਜੋ ਅੱਸੀ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ "ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ", ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।

ਅਥਵਾ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਖੋਜ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਜਿਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਾਥੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ "ਬਚਾਇਆ" ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਦੂਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਖੋਜ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇਖੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣ ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਂ ਕਲਟ ਵਰਗੇ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਦੂਤ ਜਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਕਿਸੇ ਗਲਤ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਆਮ ਨੌਕਰੀਆਂ ਵੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਨੂੰ "ਅਹਾ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ" ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, "ਤੁਸੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਇਹ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਤ ਹੋ।" ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ "ਹ" ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ, ਪਰ ਧੀ ਧੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ (ਅੰਤਰਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ), ਤਾਂ ਇੱਕ ਅਦਿੱਖ ਸਾਥੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੁਵੰਡਵਾਦ ਦੇ ਮੁੱਲਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਹੁਣ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦਾ ਏਕੀਕਰਣ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਕਿ ਇਹ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਯਕੀਨਨ ਉਪਾਸ਼ਮਾ ਹੈ।

ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ

ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ"।

ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਹਰੇਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਦੁਨੀਆਂ ਬਚਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸਾ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ, ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਇਹ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਟ ਵਰਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਹੀ ਹੈ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਲੜਾਈ" ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਸਮਝਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ "ਖਰਾਬ" ਦੇ ਖਾਤਮ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਸੁਚੇਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਆਰਾਮ" ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਏਕੀਕਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਏਕੀਕਰਣ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਵੰਡਵਾਦ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਸਮੂਹ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰੋਂਦੇ ਹੋਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੋਣ ਅਤੇ "ਬਰੇ" ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੇ ਉੱਚੇ ਝਾੜੇ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਿੱਸਾ ਗੁਆਉਣ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਵਜੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁਣ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗਾ।

ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗਿਆਈ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣਗੇ।

ਅਤੇ, ਕੁਝ ਲੋਕ "ਇਕਤਾ" ਨੂੰ ਜਾਣਨਗੇ ਅਤੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੁਕਤ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਰੋਂਦੇ ਹੋਣਗੇ।

ਰੇਮਰੀਆ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕ

ਉਹ ਉੱਚ ਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲਣਗੇ ਅਤੇ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰੋਂਦੇ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਸਮੂਹ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇਗਾ।

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ

ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅਦਾਕਾਰ ਹੋਣਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵੀ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਬਣਾਉਣੀ ਹੈ, ਇਹ ਇਸ ਸਮੂਹ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਏਕੀਕਰਣ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਏਕੀਕਰਣ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਹੈ।

ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ" ਦੇ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਚੰਗਾ" ਅਤੇ "ਬਰੇ" ਦੇ ਮੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਵੰਧਤਾ ਦੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ 'ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਜਿਹੇ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਉੱਥੇ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਹੈ।

ਇਹ "ਇਕਤਾ" ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ "ਚੰਗਾ" ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਦੁਵੰਧਤਾ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇਖਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਜੀਉਣਗੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚੰਗਿਆਈ ਦੇ ਪਾਸੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ "ਇਕਤਾ" ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਪਰ, ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੁਵੰਧਤਾ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਪਾਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ।

ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਹੁਣ ਦੁਵੰਧਤਾ ਤੋਂ ਇੱਕਤਾ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਦੁਵੰਧਤਾ ਦੇ ਤਰਕ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਲੋਕ ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ "ਬਟਨ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ" ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤਰਕ ਅਤੇ ਸਮਝ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਦੁਵੰਧਤਾ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਪਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਕੁਝ ਵੀ ਬੇਕਾਰ ਨਹੀਂ

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੋਕ ਦੁਵੰਧਤਾ ਦੇ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਨੂੰ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਕਿਵੇਂ ਫੈਲਾਈ ਜਾਵੇ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਦੀ ਦੁਵੰਧਤਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇੱਕਤਾ ਨੂੰ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰੇਮਰੀਆ ਦੇ ਲੋਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸੰਪਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਬਚਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਦਾ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

"ਅਸੈਂਸ਼ਨ" ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚੇतना ਬਣਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਵੰਧ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰੋਂਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਦੁਵੰਧ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ "ਨਿਆਂ" ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਈ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰੀਖਣ ਲਈ ਆਏ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਏਲੀਅਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ "ਅਸੈਂਸ਼ਨ" ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਕ ਹਨ। ਪਰ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਇੱਕਜੁਟ ਹੋਣਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰੋਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਘਟਨਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਜੋ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਜੀਵ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਿਰੀਖਣ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੇ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਯਾਦ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਅੱਗ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਝਾੜੂ" ਦੇ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇੱਕ ਅੱਗ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਅੱਗ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅੱਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਅਤੇ, ਨਜ਼ਰ ਅੱਗ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨੀਵੀਂ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਸੀ। ਉੱਥੋਂ, ਉਸਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਝਪਕਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।

ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਆਰਾ, ਇਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਾੜਿਆ ਜਾਣ ਅਤੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਝਾੜੂ ਸੀ, ਇਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਰਾ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਸੀ ਜੋ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਚ-ਦਰਜੇ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਝਾੜੂ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋਣਾ ਸੀ।

ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਝਾੜੂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੁਝ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਰਾ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਕੋਰ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇੱਕ ਖਾਸ ਜੀਵ ਤੋਂ ਕੱਟੇ ਗਏ ਟੁਕੜੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਗਭਗ 500 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ ਇੱਕ ਜੀਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਬਣਿਆ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਜੀਵ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਝਾੜੂ ਦੌਰਾਨ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਰਾ ਨੂੰ ਕੱਢਿਆ ਸੀ, ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਝਾੜੂ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਅੱਗ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁੱਧ (ਖਤਮ) ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਸੀ।

ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚੇਤਨਾ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ। ਝਾੜੂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਰਾ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਚੇਤਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਪਰ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ, ਉਸਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।

ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੂਤ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ। "ਰੁਕੋ। ਚੇਤਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰੋ।"

ਫਿਰ, ਉਸ ਦੂਤ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਸੋਚਿਆ। ਅਤੇ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ (ਖਤਮ) ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਨੇ ਝੰਜਕੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਹੀ, "ਕੀ ਅਸੀਂ ਇਸ ਗੰਦੇ ਆਰਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਜਿਉਂਦੇ ਰੱਖਾਂਗੇ?" ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਹਿੱਸਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੂਤ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਝੰਜਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਪਾਸਿਓਂ ਦੇਖਿਆ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਦੂਤ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਵੰਡਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਥੋੜੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਊਰਜਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਰਾਹਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਗਰਮ ਭਾਵਨਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਊਰਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਸ਼ੁੱਧ ਊਰਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਹਸਤੀ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿਸਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸੇ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਦਾ ਸੀ (ਇਹ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਵੱਡੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਝਾੜੂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਿੱਸੇ ਵੱਖ ਕਰ ਲਏ ਗਏ ਸਨ)।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਦੂਤ, ਜੋ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਵਾਂਗਾ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕੀ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ? ਜੇਕਰ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਦੇਵਾਂਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਨੇ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਇਸ ਵੱਡੇ ਦੂਤ ਦੀ ਊਰਜਾ ਕਰਕੇ ਸੀ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੋਰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਊਰਜਾ ਵੰਡੀ।

ਇਸ ਝਾੜੂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਊਰਜਾ ਉਹਨਾਂ ਵੱਡੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਵੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਯਾਦਾਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ (ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ) ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਊਰਜਾ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਸੀ। "ਅੱਗ ਦਾ ਝਾੜੂ" ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਝਾੜੂ ਸੀ ਜੋ ਵੱਡੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਅਤੇ ਫਿਰ, ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹੁਤਾ ਹਿੱਸਾ ਅਜੇ ਵੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ।

ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਸਾਧਾਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਚੀਜ਼ ਸੀ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ। ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਦੂਤਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਅਤੇ ਗੁੰਮਨਗੀਨ ਸਥਿਤੀ ਸੀ।

ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਖਾਸ ਮਿਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਮਿਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਹੁਤ ազਾਦ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਖਾਸ ਉਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ազਾਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ। ազਾਦ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੋਜ ਕਰਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ "ਨੀਵੇਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਨੂੰ ਜੋੜਨ" ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਵੱਡੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਥੀਮ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖੋਜਣਾ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੰਭਵ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ազਾਦ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੋਜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਨੀਵੇਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦੇ ਸੰਯੋਜਨ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣਾ ਹੀ ਉਸਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।

ਉਸਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਉਦਭਵ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਉਹ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਸ਼ਾਇਦ, ਜੇਕਰ ਉਸਨੂੰ ਬੇਲੋੜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ "ਅੱਗ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਰਸਮ" ਰਾਹੀਂ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ "ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ", ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਲੋਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹੋਣ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਣ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਹਨਾਂ ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ, ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ "ਖਤਮ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਤੇ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ, ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਓਰਾ ਦੇ ਵਿਛੜਨ (ਨੀਵੇਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ) ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਕਾਰਨ, ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਗਲਤ ਸਮਝ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰੇਮੂਰੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਬਾਹਕੁਨ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵੀ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜਿਉਂਣ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਧੀਆ ਦੂਤ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮੁਫ਼ਤ ਇੱਛਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੀ ਉਹ ਖੁਦ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੁਝ ਅੰਸ਼ ਤੱਕ ਉਸਨੂੰ ਅਗਾਹੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਅਣਿਆਸਾ ਹੈ।

ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਪੂਰਨ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਹੱਸ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨੀਵੇਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦੇ ਸੰਯੋਜਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਹੁਣ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਥੋੜੇ-ਬਹੁਤ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਕਿ ਲਗਾਤਾਰ "ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ" ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ "ਕੋਈ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿ" ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਣ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹੋਣ ਕਿ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

(ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਢੌਂਟ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।)

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਉਦਾਸ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ "ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ" ਬਾਰੇ ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗੱਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਗ੍ਰਹਿ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਗੱਲਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹਨ।

ਇਸ ਲਈ, (ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ "ਕੁੱਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ", ਅਕਸਰ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਕਲਪਨਾ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੇਕਰ ਉਹ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਸਥਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਅਸਥਾਈ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਸੇ ਔੜਤ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ "ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ" ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਥੀਏ (placebo) ਕਾਰਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੌਕਾ ਮੁਤਾਬਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ "ਕੁੱਝ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ", ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਗ੍ਰਹਿ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ "ਕੁੱਝ ਆਕਰਸ਼ਿਤ" ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਗ੍ਰਹਿ 'ਤੇ ਹੀ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਮੈਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ", ਤਾਂ ਇਹ ਅਕਸਰ ਗਲਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਛੇਵੇਂ ਚੱਕਰ (ਅਜੀਨਾ) ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ "ਸੋਚ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ", ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇਹ "ਉੱਪਰੋਂ" ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ ਕਿ "ਇੱਛਾ" ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਕੀਕਤ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ "ਮੈਂ" ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ "ਚੇਤਨਾ" ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਢਾਲਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸਨੂੰ "ਮੈਂ ਬਣਾਇਆ" ਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਗਲਤ ਅਹਿਸਾਸ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ "ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ "ਉੱਪਰੋਂ" ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਚੇਤਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਰੀਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ "ਮੈਂ" ਜਿਹੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ "ਮੈਂ" ਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਹਿਸਾਸ "ਮੈਂ ਇਹ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ" ਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ "ਮੈਂ" ਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ "ਅਹੰਕਾਰ" ਜਾਂ "ਜੀਵਾ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਸ, ਗਲਤ ਚੇਤਨਾ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰੋਂ ਉਤਰਦੇ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸਿਰਜਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਗਲਤ ਸਮਝ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ "ਅੰਤਰਜਾਲ" ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਣਗਿਣਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਐਲਿਟੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉੱਥੇ "ਅੰਤਰਜਾਲ" ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ "ਆਪ" ਨਾਮ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਚੇਤਨਾ ਉਤਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪ-ਸਿਰਜਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ "ਆਪ" ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ "ਮੈਂ ਰਿਐਲਿਟੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ" ਜਿਹੀ ਗਲਤ ਸਮਝ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ "ਰਿਐਲਿਟੀ ਸਿਰਜਣਾ" ਜਾਂ "ਅੰਤਰਜਾਲ ਦਾ ਨਿਯਮ" ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੋਈ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸਿਰਜ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਰਜਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਰਿਐਲਿਟੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਛੱਠਵਾਂ ਚੱਕਰ, ਅਜਨਾ, ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਸੱਤਵਾਂ ਚੱਕਰ, ਸਹਸਰਾਰਾ, ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉੱਚੇ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਸ ਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਗ੍ਰਹਿ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਗ੍ਰਹਿ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਗ੍ਰਹਿ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਕੰਸੈਂਟਰੇਟ" ਕਰਨਾ ਅਤੇ "ਜ਼ੋਨ" ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਜ਼ੋਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਜ਼ੋਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਜ਼ੋਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜ਼ੋਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਡੂੰਘਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਜ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋਗੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੋਗੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕੋਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਜ਼ੋਨ ਧীরে धीरे ਤੁਹਾਡੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਜ਼ੋਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਜ਼ੋਨ ਹੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ "ਡਾਰਾਨਾ" (ਕੰਸੈਂਟਰੇਸ਼ਨ) ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਲਗਾਤਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ "ਧਿਆਨ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਨਾਲ "ਵੈਨੈਸ" ਚੇਤਨਾ, ਯਾਨੀ "ਸਮਾਧੀ" ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਛੱਠੇ ਅਜਨਾ ਜਾਂ ਸੱਤਵੇਂ ਸਹਸਰਾਰਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅੰਤਰਜਾਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਾਪਰ ਰਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਪਰ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗਲਤ ਸਮਝ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਮੈਂ" ਹੀ ਰਿਐਲਿਟੀ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜਾਂ ਅੰਤਰਜਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਛੱਠੇ ਅਜਨਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ "ਮੈਂ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੱਬੀ ਚੇਤਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਕਸਰ ਨਿੱਜੀ ਭਾਵਨਾ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੱਤਵੇਂ ਸਹਸਰਾਰਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਮੁੱਚੀ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉੱਥੇ "ਅੰਤਰਜਾਲ" ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸਮੁੱਚੀ ਚੇਤਨਾ (ਜੋ ਕਿ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗਠਿਤ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਪੱਧਰ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਐਲਿਟੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਤਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਪੈਸੀਵ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ। ਛੱਠੇ ਅਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਰਿਐਲਿਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅੰਤਰਜਾਲ ਜਾਂ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਸਹਸਰਾਰਾ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ "ਉਤਰ ਰਹੀ" ਰਿਐਲਿਟੀ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, "ਅੰਤਰਜਾਲ ਦਾ ਨਿਯਮ" ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਨਿਯਮ ਹੈ ਜੋ ਛੱਠੇ ਅਜਨਾ ਦੇ ਸਮਝ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਹਿਸਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਤਵੇਂ ਸਹਸਰਾਰਾ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਰਿਐਲਿਟੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਰਹੇ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਤਰ ਰਹੀ ਹੈ।

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤਾ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਜਾਂ ਤਾਂ ਰੂਹਾਨੀ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਆਪਣਾ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਿਐਲਿਟੀ ਬਣਾਉਣ, ਪਰ ਉਹ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ 'ਲੌ ਆਫ ਅਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ' ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਧਾਰਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ 'ਲੌ ਆਫ ਅਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ' ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ 'ਲੌ ਆਫ ਅਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ' 'ਤੇ ਮਹਿੰਗੇ ਕੋਰਸ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦਿਆਲੂ ਰੂਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕਿੰਝ ਰਹਿਮ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਫਾਇਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਗਲਤਫਹਿਮ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਣ।

ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ 'ਲੌ ਆਫ ਅਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ' ਬਾਰੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੋਚਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਬਜਾਏ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਿਹਨਤ ਕਰੇ ਅਤੇ 'ਜ਼ੋਨ' ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਨਤੀਜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, 'ਜ਼ੋਨ' ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।

ਮਾਨੀਓ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਧਾਰਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਮੂਹ ਹਨ:

• ਉਹਨਾਂ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਜੋ ਏਕਤਾ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
• ਉਹ "ਦੇਵਦੂਤ" ਜੋ ਆਸਮਾਨ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
• ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੀਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ ਇਹ ਤੀਜੇ ਸਮੂਹ ਲਈ ਇੱਕ ਹੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੂਹ ਲਈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੋ ਕਿ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨੋ-ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕਤਾ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮੇਰੇ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸਮੂਹ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਢੁਕਵਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਢੰਗ ਥੇਰਾਵਾ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਓਰੀਜਨਲ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤੁਸੀਂ ਜ਼ੇਨ ਵੀ ਅਪਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ, ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਾਣ ਦਾ ਢੰਗ, ਇਸ ਪੜਾਅ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਕੰਮ, ਸ਼ੌਕ, ਅਤੇ "ਜੋਨ"

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਟੀਚਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਥਿਤੀ ("ਜੋਨ") ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਣ।

• ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ।
• ਟੀਚੇ ਨਾਲ ਅਸਥਾਈ ਏਕਤਾ।
• ਕੇਵਲ ਧਾਰਨਾ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਿਤੀ।
• ਨਤੀਜੇ ਦੁੱਗਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਅਸਥਾਈ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਭਾਵਨਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟੀਚੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਹੱਦ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ "ਇਕਤਾ" ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਵਜੋਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਟੀਚੇ ਦੀ ਸਮਝ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੈਠ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲੋਂ, ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ "ਜੋਨ" ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਧਿਆਨ ਨਾਲੋਂ, ਯੋਗਾ ਦੇ "ਅਸਾਨਾ" (ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਆਸਾਨ) ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇੱਛਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ

ਇਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਇੱਛਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣਾ ਅਜੇ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ "ਕਰਮ" ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਦਬਾ ਸਕਦੇ ਹੋ (ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਤੇਜਨਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਛਾਵਾਂ ਜ਼ਾਹਿਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ)। ਅਤੇ, "ਜੋਨ" ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੁਆਰਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ "ਕਰਮ" ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸਾੜ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਚੱਕਰ ਆਦਿ ਅਜੇ ਮਾਮੂਲੀ ਗੱਲਾਂ ਹਨ

ਅਧਿਆਤਮਕਤਾ ਜਾਂ ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ, ਕੁੰਡਲਿਨੀ, ਸਮਾਧੀ, ਜਾਂ ਚੱਕਰ ਵਰਗੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਉਹ ਖੇਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪੜਾਅ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਇਸ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਘਮੰਡ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਣਾ

ਇਸ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਜਾਂ ਨੀਲਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਨੋ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, "ਦੂਜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਆਈਨਾ ਹੈ", ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਤਮਕਤਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਝੁਕੀਆਂਵਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਭਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸਦਾ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।

ਤਾਂਜੇ ਜਾਂ ਖ਼ੁਦਮੁਖੀ ਲੋਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਭਿਅਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅਸਮਕਾਲਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਢਹਿਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕੀ ਹੈ?

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕਦੀ।

"ਅਸੈਂਸ਼ਨ" ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਹੀ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਹੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ "ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ" ਵਰਗੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਗੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕ ਜੋ ਅਜੀਬ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖੀ ਸਥਿਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰੋਂਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਭੌਤਿਕ ਸਥਿਰਤਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਰੂਹਾਨੀ ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਰੂਹਾਨੀ ਤਕਨੀਕਾਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਅਤੇ "ਆਕਰਸ਼ਣ" ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ "ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ" ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਖ਼ੁਦਮੁਖੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਉੱਨਤ ਲੋਕ ਵੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਭਿਅਤਾ ਢਹਿਣ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ AI ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਸਿੱਖਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹੀ ਬਚ ਜਾਣਗੇ ਜੋ "ਗੁਆਚੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ" ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਸਭਿਅਤਾ ਦਾ ਢਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।

"ਲੈਪੂਟਾ" ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਹਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ AI ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਥੀਏ (ਚੱਕਰ) ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਢਹਿਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ।

ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਵਧਣਗੀਆਂ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਉੱਚ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਨੀਵੀਂ ਤਰੰਗ 'ਤੇ ਹੀ ਠਹਿਰ ਜਾਵੇਗੀ।

ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਕਰਨਗੇ। ਇਹ ਉੱਚ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਦਾ ਮੇਲ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰੋਂਦੇ ਹੋਣਗੇ।

ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ।

ਉਸ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਵਿਭਿੰਨ ਤਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਬਹੁਮਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਤਰੰਗਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਔਸਤਨ ਇਹ ਬਦਲਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਾਂ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਪ ਤੋਂ, ਤਰੰਗਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਹ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਥਿਰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਵਰਤਮਾਨ ਸivilization ਜੋ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ

ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸivilization ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਵਿਕਸਤ ਹੋਈ ਹੈ।

ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਸ਼ਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਉਹ ਆਮ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਮਾਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਆਰਥਿਕ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਸ਼ਲਤਾਵਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਦੋਨੋਂ ਹੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਟੀਚਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਗਲਤੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸੋਚਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਹ "ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ" ਜਾਂ "ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ"। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਟੀਚਾ ਕਰਕੇ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਸ਼ਲਤਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ।

• ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ
• ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕ, ਕਈ ਵਾਰ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ
• ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ
• ਅਕਸਰ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕ ਘੱਟ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਵਾਲੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ
• ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸivilization ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
• ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਾ ਢਾਂਚਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ
• ਸivilization ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
• ਸivilization ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੀ ਘੱਟ ਮਿਆਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਕਮਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, "ਆਸਾਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਮਾਈ ਕਰਨ" ਦੇ ਬਜਾਏ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਜੀਣੇ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ, ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰੋਂਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਲੋਕ ਜੋ ਕਿ ਇਨਫਰਾਸਟ੍ਰਕਚਰ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਸਿੱਖਣੀ ਪਵੇਗੀ ਤਾਂ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਨਫਰਾਸਟ੍ਰਕਚਰ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੁਣ ਤੱਕ, "ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਜੀਵਨ" ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਸਮਰਥਨ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ "ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ" ਬਾਰੇ ਆਤਮਿਕ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਛਾਣ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਸ਼ਲਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਿਤ ਹੈ। ਬਹੁਤੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ "ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਬੇਲੋੜੀ ਗੱਲ ਹੈ," ਇਸਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸivilization ਵਿੱਚ, ਇੰਨੇ ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕ ਹੋਣੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ "ਸਮਰਥਿਤ" ਜਾਂ "ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ" ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਬਲਕਿ ਉਹ ਅਕਸਰ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਝੂਠਾ ਅਹੰਕਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ "ਚੇਅਰ ਟੇਕਿੰਗ" ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਗੇ। ਜੋ ਲੋਕ ਵਾਪਸ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਇਸਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਗੇ। ਹਰੇਕ, ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਦੀ ਸੀਮਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਏਕੀਕਰਣ ਹੋਵੇਗਾ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਏਕੀਕਰਣ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅਮਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਜਿੱਤ" ਦਾ ਇੱਕ ਪਹਿਲੂ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਏਕੀਕਰਣ, ਉਸਦੇ ਜਗਤ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਅਜਿਹੀ ਜਿੱਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਜੇ ਵੀ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੜਬੜਾਂ ਚੱਲਣਗੀਆਂ। ਸ਼ਰੀਰਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਇੱਛਾਵਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ "ਏਕੀਕਰਣ" ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ।

ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਖ਼ਰਾਬ ਹੈ। ਉਸ ਜਗਤ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਏਕੀਕਰਣ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ।

ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਦ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਅਮਨਜੱਸੂ ਦੁਨੀਆਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਜੀਵ ਵਾਪਸ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਮੁੜ ਕੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਤਲ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਜਾਵੇਗੀ? ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਜ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ, ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਗੇ। ਇਹ "ਆਜ਼ਾਦੀ" ਅਤੇ "ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ" ਹੈ।

ਮੈਂ ਯਕੀਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਦ ਲੈ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਜੀਵਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਾਦੀ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਲਗਭਗ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।

ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣੇ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਦ ਨਾਲ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਤਾਜ਼ਾ, AI (ਆਰਟੀਫਿਸ਼ੀਅਲ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ) ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, AI ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮਹਿੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਲੋਕ AI 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਕੀਮਤ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੁਫ਼ਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਟੂਲ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਧੱਕਾ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਕੀਮਤ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਵਾਧਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਿਆ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। AI ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਤਰਕ ਦੇ ਕਾਰਨ, "AI 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਲੋਕਾਂ" ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧੇਗੀ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ AI ਦਾ ਮੁੱਲ ਵਧੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਉੱਚ ਕੀਮਤ ਠਹਿਰਾਉਣਾ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇਹ ਸਿਰਫ਼ AI ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਮਹਿੰਗੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਮਦ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਲਗਭਗ ਮੁਫ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ "ਮੁੱਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਮਤ" ਲਗਾਈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਮੁਫ਼ਤ ਗਿਆਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉੱਚ ਕੀਮਤਾਂ ਲਈ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਉਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਮੁੱਲ 'ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਵੇਚਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਾਹਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਧਰਤੀ, ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨਰਕ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਇੱਕਮਾਤਰ ਰਹਿਣ 'ਤੇ "ਨਹੀਂ" ਕਹਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

"ਅਸੀਂ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, 'ਜਿਹੜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਏਲੀਅਨਾਂ ਨੇ ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਨਾ ਰੱਖੋ'।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਏਲੀਅਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਕਨੀਕੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਣ ਜਾਂ ਜੰਗ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਏਲੀਅਨ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ, 'ਕੀ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ'। ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਏਲੀਅਨ ਧীরে ਧীরে ਦੂਰ ਹੋਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਏਲੀਅਨ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਏਲੀਅਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਿਤ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸivilization ਇੱਕਠੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰੇਮੂਰੀਆ, ਏਲੀਅਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਇੱਕਠੇ ਹੋਣ (ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਇੱਕਜੁਟਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਜੀਵ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ।

ਸ਼ਾਇਦ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਸਕ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਲੇ, ਹਾਲਾਤ ਜਿਵੇਂ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸਮਾਜ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।

ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਏਲੀਅਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਏਲੀਅਨ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਣਗੇ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਜੋ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ। ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਮਦਦ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ "ਆਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਾਲਾ ਸਮਾਜ" ਬਣੇਗਾ ਜਿਸਦੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਮੂਰਖ ਹੋਵੇ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਇਸ ਬੰਦ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਝਿੜਕਣਗੇ। ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਨਾਨ-ਇੰਟਰਫੇਰੈਂਸ" ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਉਸ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਜੀਵ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਾਹਰੀ ਮਦਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ।

ਜਦੋਂ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੀ "ਕੁੱਝ ਵੀ ਨਹੀਂ" ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਏਲੀਅਨਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸivilization ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਛਾੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਠਹਿਰਾਉਣਗੇ, ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਸivilization ਪਛਾੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ।

ਇਹ ਇੱਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਸ਼াবাদী ਹਨ।

ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਜਿੱਥੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਇਹ ਪਿਛਲੀ, ਨੀਵੇਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੱਧਰ ਉੱਪਰ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਨੀਵੇਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਤਰੰਗਦਾਰਾਂ ਦੀ "ਦੋਹਰੀਤਾ" ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ।

• ਨੀਵੀਂ ਸਥਿਤੀ: ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸਥਿਤੀ (ਖਰਾਬ, ਹਨੇਰਾ)
• ਉੱਚੀ ਸਥਿਤੀ: ਚੰਗਾ, ਰੌਸ਼ਨੀ

ਇਹ ਦੋਹਰੀ ਵਿਵਰਣ ਅਕਸਰ ਗਲਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਵਿੱਚ ਦੋਹਰੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕਦਰਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਵਿਅਕਤੀ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਨੀਵੇਂ ਤਰੰਗਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੋਹਰੀਤਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ "ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ" ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕਦਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਪਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਇੱਕ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ" ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕਦਰਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮਾਨਣਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ "ਬੁਰਾ" ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਆਊਰਾ ਜਾਂ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਨਾਹਤਾ (4ਵਾਂ) ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਨੀਪਲਾ (3ਵਾਂ) ਹੋਣ 'ਤੇ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਬਾਰਾ ਪਸ਼ੂ-ਪੰਛੀ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਨਾਹਤਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ (5ਵਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਤਰਕ ਪੱਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਤਰਕ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਅਤੇ ਅਜਨਾ (6ਵਾਂ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ) ਅਕਸਰ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ (ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ)।

ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕਜੁੱਟ ਹੋਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਪਣੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ, ਜੋ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ ਹਿੱਸਾ ਵਧੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੈ। ਨੀਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਉੱਚੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ ਹੈ।

ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਮਝ "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ" ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕਦਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕਜੁੱਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ "ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਜਿੱਤ" ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉਸਦੇ ਆਊਰੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਲੜਾਈ" ਵਜੋਂ ਸਮਝਣਾ ਆਸਾਨ ਹੈ।

ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

ਸਮੂਹ ਦੇ ਆਪਸੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਲਈ "ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ" ਦਾ ਤਰਕ

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਬੰਧਤਾ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਚੰਗੇ" (ਜਾਂ "ਰੌਸ਼ਨੀ" ਵਾਲੇ) ਸਮੂਹ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ, ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ "ਬੁਰਾਈ" (ਜਾਂ "ਹਨੇਰੇ") ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਤਰਕ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਆਪਸੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਲਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ "ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ" ਦੀ ਕਦਰਾਂ-ਕਦਰ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ "ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ" ਹੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿੱਸਾ ਆਪਸੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦੀ ਤਰਕ ਇਸਦੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

• ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦੀ ਦੁਵੰਧਤਾ ਉਸਦੇ ਔਰਾ ਅਤੇ ਚੱਕਰਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਕਦਰਾਂ-ਕਦਰਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
• ਸਮੂਹ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਤਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਔਰਾ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਸਮੂਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚੇ ਤਰੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਸਮੂਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਤਰੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੱਬ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ। ਇਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ ਕਿ ਕੋਈ ਕਿਹੜਾ ਵਧੀਆ ਹੈ।

ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਘੱਟ ਤਰੰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਬਹੁਤ ਗਲਤਫਹਿਮੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਚੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਤਰੰਗ ਦੀ ਵਿਸਤਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵਦੂਤ ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਸਮਾਨ ਜੀਵ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਘੱਟ ਤਰੰਗਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉੱਚੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਤੱਕ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿੱਖ ਤੋਂ, ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਉੱਚੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ ਜਾਂ ਘੱਟ ਤਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤਰੰਗਾਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ, ਜਨਮ ਦੇਣ, ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ, ਦਿਖਾਉਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਹੀ ਦੇਵਦੂਤਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ।

ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ

ਉਲਟਾ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਵਿਸਤਾਰ 'ਤੇ "ਉੱਚੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਿਸਤਾਰ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਵਿਸਤਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਇਸ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਵਿਸਤਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ "ਬੁਰਾਈ," "ਘੱਟ ਤਰੰਗਾਂ," "ਅਹੰਕਾਰ," ਜਾਂ "ਜੋ ਵਿਕਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ" ਜਿਹੜੇ ਦੁਵੰਧਵਾਦੀ ਟੀਕੇ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

• ਘੱਟ ਤਰੰਗਾਂ ਦੇ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹਾਂ ਨੂੰ "ਬੁਰਾਈ" ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ → ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। → ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ
• ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਰੰਗਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ "ਭਲਾ" ਮੰਨਦੇ ਹਨ → ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵਜੋਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। → ਚੌਥੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ
• ਉਹ ਇੱਕ ਰਹੱਸਮਈ "ਇਕਤਾ" (ਤਰੰਗਾਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ) ਦੇ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹਾਂ ਨੂੰ "ਡਰ" ਮੰਨਦੇ ਹਨ → ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ "ਇਕਤਾ" ਹੈ (ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਵੀ ਨਕਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ) → ਸੱਤਵੇਂ ਚੱਕਰ, ਆਦਿ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਭਲਾ" ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਹੋਰ ਕਦਰਾਂ-ਕਦਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕਦਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜੀ ਸਕਦੀ ਨਹੀਂ। ਅਜਿਸੀ ਦੁਵੰਧਵਾਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿਵਾਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਅਸਥਿਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਹਨੇਰੇ ਜਾਂ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ

ਇਸ ਸਟੇਜ 'ਤੇ, ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਘੱਟ ਵੇਵਜ਼ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੁਦ ਚੰਗਿਆਈ ਵੱਲ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਗਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਥੋਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਈ ਜਾਂ ਬੁਰਾਈ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਨਫ਼ਰਤ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਨਕਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮੰਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ (ਲੱਗਦਾ ਹੈ) ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਘੱਟ ਵੇਵ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਫੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ "ਲੜਨ" ਅਤੇ "ਉਸਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ" ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਉਹ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ "ਇਹ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਨਾ, ਘੱਟ ਵੇਵ ਹੋਣਾ, ਵਿਕਾਸ ਨਾ ਕਰਨਾ" ਵਰਗੇ ਨੈਤਿਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸ਼ਬਦ ਹਨ।

ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਅਕਸਰ ਰੂਹਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਜਾਂ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸਭ "ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ", "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ" ਵਰਗੇ ਦੋਹਰੀ ਵਿਵਹਿਾਰਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਹਨ।

ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਵੰਡ

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਗ਼ਲਤੀ ਨਾਲ ਅਣ ਸਮਝ ਅਤੇ ਵੰਡ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

• ਹਮਲਾ (ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡ)
• ਉਦਾਸਤਾ/ਅਣ ਸਮਝ (ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਵੰਡ)

ਜਦੋਂ ਇਹ ਹਮਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ సంబంధਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੂੰ "ਬੁਰਾਈ" ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਾਸੇ, ਜਦੋਂ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੁਰਾਈ ਜਾਂ ਹਨੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਣ ਸਮਝ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਅਨਿਯਮਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਰਗੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੋਕ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਰੱਖਣਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਸਥਿਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਰਿੱਛ ਨੂੰ ਥਾਪ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾ ਲਵੇ (ਇੱਕ ਅਸਲ ਘਟਨਾ)। ਇਸ ਲਈ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਖਤਰਨਾਕ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਉਦੋਂ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਂ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਦੋਨੋਂ ਹੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ, ਇਸ ਫਰੇਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

"ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦੇ ਫਰੇਮ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤੀਮਈ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਹ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਭਲਾ" ਮੰਨਦੇ ਹਨ।

... ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ, ਦੁਨਿਆਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ, ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦਾ ਫਰੇਮ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੱਖਰਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ "ਬੁਰਾਈ" ਵਜੋਂ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਅਣਜਾਣ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਭਲਾ" ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ "ਬੁਰਾਈ" ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ?

ਇਹ ਕਿ ਕੀ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" "ਜੇ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ" ਦੇ ਤਰਕ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸਦਾ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬਦਲਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਵੇਗਾ।

ਇਸਨੂੰ ਵੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਚੋਣ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬੁਰਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਉਣਾ ਇੱਕ ਵਿਕਲਪ ਹੈ। ਇਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।

ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ (ਜਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ) ਦੇ ਫਰੇਮ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਉਣਾ।

"ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਫਰੇਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦੇ ਫਰੇਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ, ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਫਰੇਮ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਇੱਕ ਫਰੇਮ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਪੜਾਅ ਦੇ ਫਰਕ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਇੱਕ ਹਨ, ਪਰ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਦੁਆਰਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦਾ ਫਰੇਮ, ਜੋ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ "ਬੁਰਾਈ" ਦੀ ਦੁਵੰਧਵਾਦੀ ਧਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ "ਭਲਾ" ਜਾਂ "ਰੌਸ਼ਨੀ" ਦਾ ਫਰੇਮ ਹੈ।

ਭਾਵੇਂ ਕਿ "ਬੁਰਾਈ" ਜਾਂ "ਹਨੇਰੇ" ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਪੜਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ, ਇਸਨੂੰ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਭਲਾ" ਜਾਂ "ਰੌਸ਼ਨੀ" ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਹੀ ਮੁੱਖ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵੀ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਪਛੜੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿੰਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਬਾਰੇ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਨਿਰਾਸ਼" ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਸਾਨ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਠੋਗਾਂ ਦੇ ਠੋਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਠਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਖਤਰਨਾਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਮਝਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਬੇਲੋੜੀ ਤਕਨੀਕ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਇੱਕਲੌਟਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਮੁਨਾਫੇ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸਨੂੰ ਜੰਗ ਦਾ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਨੰਦਮਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਦੇ ਅਤੇ ਆਸ਼াবাদী ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਦਦ ਕਰਨ 'ਤੇ ਵੀ ਅਕਸਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ "ਪੂਜਾ-ਮੰਤਰ" ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਹੀ ਨੀਵੇਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜਿਹੀਆਂ ਨੀਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਿਗਾੜ ਹੀ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਨ ਦਾ ਇੱਕਲੌਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ "ਪੂਜਾ-ਮੰਤਰ" ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਘੱਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖਿਆ ਗਈ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਮਦਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ।

ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਹਨ"। ਉਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈਆਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇਰਖਾ ਤੋਂ ਥੱਕ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨ 'ਤੇ "ਫਿਰ ਤੋਂ, ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨਾ ਬੇਹੱਦ ਥਕਾਵਾਂ ਹੈ" ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇੰਨੇ ਇਰਖਾ ਵਾਲੇ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਿਉਂ ਇੰਨੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਉਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਸਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸਦਾ ਮੂਲ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਹਰ ਵਾਰ "ਉਹ ਕੀ ਹੈ? ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਕਿਉਂ ਹਨ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਸਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਬਾਹਰੋਂ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ "ਨੀਵੇਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਲੋਕ" ਜਾਂ "ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ" ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਅਜਿਹੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਿਉਂ ਹਨ, ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, "ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ..." ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਧਰਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਹ, ਸ਼ਾਇਦ, ਤਰਕ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਤਰਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਟੱਲ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਅਡਲਰ ਦੇ ਤੀਜੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਸਮਾਨ ਇੱਕ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਗੱਲ ਹੈ। ਸਧਾਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਦਿੱਖ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਤੁਰੰਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਇੱਛਾ ਹਿਸਟਰੀਆ ਅਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੀ ਸਧਾਰਨ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਿਗਾੜਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਧੋਖੇ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਗਾੜਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਆਤਮ-ਨਿਯਮਤਤਾ ਲਈ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਬੇਲੋੜੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਲੋੜੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਘਾਟ ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਕਾਰਵਾਈਆਂ, ਪਛਾਣ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਸਮਝੋ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਜੀਵ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਇੱਛਾ ਬਹੁਤ ਸਧਾਰਨ ਹੈ, ਇਹ ਉਹ ਭਾਵਨਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਿਗਾੜੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ, ਅਜੇ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਿਕਸਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਅਡਲਰ ਦੇ ਤੀਜੇ ਨਿਯਮ ਵਾਂਗ, ਸਵੈ-ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਗੱਲ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਧਾਰਨ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਗਿਣਤੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਵੈ-ਨਿਯਮਤਤਾ ਦੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ-ਵਾਂਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

• ਜਾਨਵਰ-ਵਾਂਗ ਦੀ ਇੱਛਾ (ਲਾਲਚ)
• ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ (ਵਿਗਾੜ ਸਮੇਤ)
• ਸਵੈ-ਨਿਯਮਤਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ

ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਦਦ ਦਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕਈ ਲੋਕ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੱਸ ਇਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ।

ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਠੀਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ "ਲਾਈਟ ਵਰਕ" ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਲਿਆਉਣਗੇ, ਪਰ ਉਹ "ਜੁੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ", ਕੀ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ "ਪਿਆਰ" ਹੈ?

ਕੀ ਉਹ "ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ" ਅਤੇ "ਜੁੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ" ਜਿਹੇ ਪਿਆਰ ਨਾ ਭਰੇ ਰਵਈਏ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ઠਰਵਾਉਣ ਲਈ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦਾ ਇੱਕ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਫਰੇਮ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਨ?

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਾਨਵਰ ਜਾਨਵਰ ਹੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਰਕ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਦੁਨੀਆਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਨਕਾਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਐਡਲਰ ਦੇ ਤੀਜੇ ਨਿਯਮ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸਦੇ ਮੂਲ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ "ਅਣਜਾਣ" ਕਰਕੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਕਾਰਜਵਾਦੀ ਤੱਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ, "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਲਈ ਇੱਕ ਹੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦੀ ਵੰਨਗੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣ। ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਦੀ ਸੀਮਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਸ ਬਾਰੇ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ "ਬੁਰਾਈ" ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦੇ ਫਰੇਮ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਆਮ ਗੱਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦੇ ਫਰੇਮ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ "ਬੁਰਾਈ" ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਲਾ" ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

... ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ, ਦੁਨੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦਾ ਫਰੇਮ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਵੰਨਗੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵੰਨਗੀ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ। ਉਸੇ ਠੇਕੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਅਣਜਾਣ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ "ਬੁਰਾਈ" ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਅਣਜਾਣ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ "ਭਲਾ" ਹੋ? ਅਤੇ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਣਜਾਣ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ "ਬੁਰਾਈ" ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

ਕਈ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ઠਰਵਾਉਣ ਲਈ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦੇ ਫਰੇਮ ਨੂੰ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦੇ ਫਰੇਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸార్ਵత్రిక ਮਾਪਦੰਡ ਵਜੋਂ ਮੁੜ ਤੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।

ਜਾਨਵਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਇੱਕ ਸਭਿਆਚਾਰੀ ਜੀਵਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਹਿੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਗੱਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਘੱਟ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ?

ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦਾ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਿ "ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ", ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਅਸਰ ਪਾਏਗਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬੁਰਾ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਚੋਣ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।

ਇਹ ਗਰੁੱਪ, ਆਪਣੇ ਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬਾਹਰੋਂ ਦੇਖਣ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਅਜੀਬ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। "ਅਜੀਬ ਲੋਕ" ਵੀ ਇਸ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਅਸਾਧਾਰਨ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਦੂਤ ਜਾਂ ਦੇਵੀ ਵਰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਦੂਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਦੀ ਦੀ ਉੱਚਤਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਚੰਗਿਆਈ ਜਾਂ ਬੁਰਾਈ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਕਿ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਅਕਸਰ "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ", "ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਮਾੜਾ" ਦੇ ਫਰੇਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਲिखित ਨਿਯਮ ਹੈ, ਜੋ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਇਹ ਗਰੁੱਪ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ "ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ" ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂ ਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਇੰਨੇ ਲਾਲਚੀ ਕਿਉਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਨਹੀਂ" ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਇਹ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੇ "ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਮਾੜਾ", "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ" ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੂਤਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮ "ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਰਹਿਣਾ" ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਅਸਾਨੀ ਲਈ "ਬੁਰਾਈ" ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਬੁਰਾਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਚੰਗਿਆਈ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਫਰੇਮ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਈ ਵਾਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਜ਼ਾਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਗੁਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸਦੇ ਅਸਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੂਤ ਹਨ ਜਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨ।

ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਰਫੋਂ ਸਖ਼ਤ ਰਵੱਈਆ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਔਖਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਅਨੁਸਾਰ "ਸਹੀ" ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ।

ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਾਇਰਾਰਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਾਦੀ ਦੀ ਉੱਚਤਾ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਓਕੀਨਾਵਾ ਦੇ ਮਾਬੁਈ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੇਖੇ ਗਏ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਸਮਝਣਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਜਾਂ, ਸਧਾਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਕਿਹੜੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹਨ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਣਗਹਿਣਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਠੱਗਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੁਦਰਤੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ।

ਅਤੇ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਕੁੰਜੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਪਣੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਘੱਟ-ਦਰਜੇ ਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੀ ਔਰਾ ਨੂੰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੰਨਾ ਡੂੰਘੀ ਸਮਝ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਏਕੀਕਰਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਘੱਟ-ਦਰਜੇ ਦੀ ਤਰੰਗਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਔਰਾ (ਅੰਮ੍ਰਿਤ) ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਹੀ ਇਕਲੌਤਾ ਤਰੀਕਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ "ਮਾਬੁਈ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਔਰਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਲੂਜ਼ ਔਰਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੁੜਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਹੀਵਨ" ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ।

ਅਤੇ, ਇਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁੜ ਸੁੱਟਣ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਘੱਟ-ਦਰਜੇ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸਮਝਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਔਰਾ ਨੂੰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ, ਉਹ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਛੇੜਛਾਟ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਘੱਟ-ਦਰਜੇ ਦੀ ਔਰਾ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਹੀਵਨ" ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 'ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ

ਹੁਣ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਤਿੰਨ ਗਰੁੱਪਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਹਰੇਕ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ "ਰਹਤ" ਮਾਡਲ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਥੋੜਾ-ਥੋੜਾ ਗੱਲ ਕਰੀਏ।

• ਦੂਤ ਗਰੁੱਪ
• ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਗਰੁੱਪ
• ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਗਰੁੱਪ

ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਅਸੀਂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ:

• ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੇਠਲੇ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ (ਮੂਲਾਧਾਰ, ਸਵਾਦੀਸਤਾਨਾ, ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਦੂਜਾ)
• ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ (ਮਨੀਪੂਰਾ, ਤੀਜਾ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅਨਾਹਤਾ, ਚੌਥਾ, ਵਿਸ਼ੁੱਡਾ, ਪੰਜਵਾਂ)
• ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ (ਅਜਨਾ, ਛੇਵਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ)

ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰੇਕ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਹੋਣ, ਪਰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਹਰੇਕ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਰੁਝਾਨ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪਹਿਲੇ ਅੰਦਾਨ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜੁੜੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਦਾਨ ਵਜੋਂ

• ਦੂਤ ਗਰੁੱਪ: ਉੱਚੇ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ
• ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਗਰੁੱਪ: ਮੱਧ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ
• ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਗਰੁੱਪ: ਹੇਠਲੇ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ

"ਰਹਤ" ਮਾਡਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧ

ਅਤੇ ਫਿਰ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਚੱਕਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ "ਰਹਤ" ਮਾਡਲ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ।

ਕਿਸੇ ਆਮ "ਰਹਤ" ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ, ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤਮਾਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਣ ਬਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਣ ਨਹੀਂ।

• ਦੂਤ ਗਰੁੱਪ: ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ
• ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਗਰੁੱਪ: (ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ) ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ
• ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਗਰੁੱਪ: ਬਚਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਰੁਝਾਨ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ

ਦੂਤ ਗਰੁੱਪ

ਦੂਤ ਗਰੁੱਪ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਉਣਾ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਗਰੁੱਪ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁਫ਼ਤ ਇੱਛਾ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਇਸ ਗਰੁੱਪ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜਨਾ ਇੱਕ "ਗੰਭੀਰ ਖੇਡ" ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਧਰਤੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ "ਰਹਤ" ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗਰੁੱਪ ਲਗਭਗ ਕਦੇ ਵੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਦਖਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਕਈ ਵਾਰ, ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਦਖਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਭੈਅੰਕਰੀ ਸਥਿਤੀ ਨਾ ਬਣੇ, ਪਰ ਇਹ "ਰਹਤ" ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਸੂਚੀ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਹੈ।

ਇਹ ਗਰੁੱਪ, ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਨੀਵੇਂ ਇਰਾਦਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇਹ ਓਕੀਨਾਵਾ ਦੇ "ਮਾਬੁਈ" ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸੇ ਉੱਚ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਨੀਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸਾ ਸਿੱਧਾ ਉੱਚ ਸਥਾਨ (ਅਕਾਸ਼) ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਰਹਿ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਜਨਮ-ਮੌਤ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਥੋੜ੍ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਦੇਵਦੂਤ ਗਰੁੱਪ, ਆਪਣੇ ਦੁੱਖੀ ਭਰਾ-ਭੈਣਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਰਹੱਸ" ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਗਰੁੱਪ

ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ, ਅਕਸਰ ਉਸ ਕਰਮ (Karma) ਕਾਰਨ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਲਈ, ਉਹ ਇੱਕ ਕਾਲਪਨਿਕ ਧਰਮ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ" ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ "ਰਹੱਸ" ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ "ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਚਾ ਰਹੇ ਹਨ", "ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਬਚਾ ਰਹੇ ਹਨ", ਅਤੇ "ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਰਹੇ ਹਨ", ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਾਰਨ ਹੋਏ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਕਾਲਪਨਿਕ ਧਰਮ" ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ" ਦਾ ਯੁੱਧ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਬਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੂਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੁਹਰਾ ਸਕਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਯੁੱਧ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਚ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ "ਨਿਆਂ" ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ "ਨੀਵੇਂ ਤਰੰਗਾਂ" ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ "ਭਲਾ" ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਵैया ਗਲਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਦੇ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ" ਦਾ ਕਾਲਪਨਿਕ ਯੁੱਧ ਜਾਰੀ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਚੱਕਰ ਦੇ ਪਹਿਲੂ ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਅਨਾਹਤਾ (Anahata) ਚੱਕਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਰਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਚੱਕਰ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਗਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਨਾਹਤਾ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਪਿਆਰ ਦਾ ਚੱਕਰ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਹੀ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਚੱਕਰ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਅਨਾਹਤਾ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਔਖੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪਰਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਢੁਕਵੇਂ ਅਨਾਹਤਾ ਚੱਕਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੱਧਮ ਤਰੰਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ "ਸਟਾਰ ਵਰਸ" (Star Wars) ਦੇ "ਜੇਡੀ" (Jedi) ਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।

ਇਸ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਅਕਸਰ "ਵਿਸ਼ਵ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਾਡਲ" ਦੇ "ਭਲਾ" ਅਤੇ "ਰੌਸ਼ਨੀ" ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਤੀਤ ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ "ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਰਹੇ ਹਨ।" ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਥੋੜੇ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਨ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, "ਬਚਾਅ" ਦਾ ਮਾਡਲ ਉਦੋਂ ਹੀ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪਾਠਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਮੂਹ

ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਸਲ ਲੋੜਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਸਿੱਖੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲਤਾ ਸਿੱਖੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਮੂਹ ਉੱਚ ਜਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਬਚਾਇਆ" ਗਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਸਿੱਖਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਊਰਜਾ ਦੇ ਪਰਤਾਂ ਸੰਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਗਾੜਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਣਗੇ। ਜੇਕਰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ "ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ" ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਊਰਜਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧੇ ਦੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕਠੇ ਡਿੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧੇ ਦੇ ਪਾਠਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, "ਬਚਾਅ" ਦੇ ਮਾਡਲ ਨਾਲੋਂ, ਆਪਣੇ ਮੌਜੂਦਾ ਯਥਾਰਥ ਦੀਆਂ ਪਾਠਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਮੂਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ "ਬਚਾਅ" ਦਾ ਮਾਡਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬਚਾਅ ਦੀ ਕਹਾਣੀ

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, "ਬਚਾਅ" ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਣ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।

ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, "ਬਚਾਅ" ਦਾ ਅਰਥ "ਨੀਵੇਂ ਵੇਵ", "ਨੀਵੇਂ ਊਰਜਾ", "ਝਗੜੇ", "ਲਾਲਚ" ਆਦਿ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹਰੇਕ ਸਮੂਹ ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਹਰੇਕ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ, "ਬਚਾਅ" ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਹਰੇਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

• ਦੈਂਤਕ ਸਮੂਹ, ਮਨੁੱਖੀ ਲਾਲਚ ਨੂੰ "ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ" ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
• ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮਦਾਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਮਨੁੱਖੀ ਲਾਲਚ ਨੂੰ "ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼", "ਬੁਰਾਈ" ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਭਲਾ" ਅਤੇ "ਰੌਸ਼ਨੀ" ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ "ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਵਾਲੇ" ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਤਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਘਰਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਦੋਹਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ-ਤਾਈ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਹੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮਦਾਨਾਂ ਲਈ "ਬਚਾਅ" ਹੈ।
• ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਲਈ, ਕਦੇ-ਕਦਾਨਾਂ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਜਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮਦਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਦਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਬਚਾਅ ਕਦੇ-ਕਦਾਨਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੈ। ਉਹ ազਾਦ ਇੱਛਾਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇਸਨੂੰ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਦੂਜੇ ਸਮੂਹ ਧੀਮੀ ਗਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਇਸ ਸਮੂਹ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਇਸ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ազਾਦ ਚੋਣ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ "ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਗੇ"।

ਰੇਮੂਰੀਆ ਦਾ ਸਮੂਹ

ਇੱਥੇ, ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਵਰਗੀਕਰਣ ਤੋਂ ਥੋੜਾ ਵੱਖਰਾ, ਰੇਮੂਰੀਆ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੂਹ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਚ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰਾਂ 'ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਹ ਤਜਰਬਾ ਅਤੇ ਯਾਦਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਬਾਕੀ ਹਨ। ਇਹ ਸਮੂਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਬਹੁਤ ਅਸੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਪਰ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਦਾਸੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਦਾਸ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰੇਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਜੀਵਨ ਜਿਊਂਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਇਆ।

ਅਤੇ ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਥੱਲੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ, ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹੈ ਕਿ ਛੱਡੇ ਗਏ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੂਹਾਨੀ ਸੰਯੋਜਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਰੂਹ ਵਜੋਂ ਮਿਲਣਾ ਜਾਂ ਨਾ ਮਿਲਣਾ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਮੁੱਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਹ ਗੱਲ ਕੁਝ ਗਲਤਫਹਿਮੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਨੀਵਾਂ ਪੱਧਰ, ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਨੀਵਾਂ ਪੱਧਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਇੱਕ ਦੂਸ਼ਿਤ ਨੀਵਾਂ ਪੱਧਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਸਾਫ਼ ਹਨ, ਪਰ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਹਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਕਹਿਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਭౌਤਿਕ ਨੀਵਾਂ ਪੱਧਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਮਿੱਠ ਉੱਚ ਪੱਧਰ। ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਘਣਤਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ, ਜਾਂ ਮਿਲਦੇ, ਜਾਂ ਫਿਊਜ਼ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੂਹ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ (ਸ਼ਾਇਦ) ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੂਹ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸੁਤੰਤਰ ਇੱਛਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਸਮੂਹ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।

ਰੇਮੂਰੀਆ ਦੇ ਸਮੂਹ ਲਈ ਇਹ "ਰੱਖਿਆ" ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੇਕ ਪੱਖ ਤੋਂ "ਬਚਾਅ" ਦੇ ਮਾਡਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਬਚਾਅ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁਝ ਸਮੂਹ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰੋਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਦੇ ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਣਗੇ। ਜਾਂ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਗੇ।

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?

ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਦੇ ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਿਹਤਰ ਹਨ। ਅਤੇ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਇਨਾਮ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਕੁਝ ਉੱਤਮ ਲੋਕ, ਜੋ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਕੰਪਨੀਆਂ, ਭਾਰੀ ਉਦਯੋਗਾਂ ਜਾਂ ਆਈਟੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਢਾਂਚੇ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਲੋਕ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਪਰਲੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਮੈਨੇਜਰ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਤਨਖਾਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਕਿ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ ਪਰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਜੇਕਰ AI ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਸਮਝਣ ਜਾਂ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣੀ ਚੀਜ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਲਾస్ట్ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਭਿਅਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਜ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪੈਸਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਪਰ, ਜਲਦੀ ਹੀ, ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

ਅਤਿ-ਆਧੁਨਿਕ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ: ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਖੇਡ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਏਲੀਅਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਕਸਰ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ ਕਿ "ਜਾਪਾਨੀ ਢੰਗ ਵਿੱਚ, ਇਨਾਮ ਫਿਕਸਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੀਨੀਅਰਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਲੋਕ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਵੀਨਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।"

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਹਕੀਕਤ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ, ਏਲੀਅਨ ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ "ਇਨਾਮ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ" ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਵੀਨਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ, ਮੈਨੇਜਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਟੀਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ, ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੈਨੇਜਰ ਜਾਂ ਲੀਡਰ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਧਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਨੀਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਸਮਝ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।" ਇਹ ਉਸ ਝੂਠੇ ਆਹੰਕਾਰ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਮੈਂ ਇਹ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਹਕੀਕਤ 'ਤੇ ਯਕੀਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਮੈਨੇਜਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਨਤੀਜੇ ਕੱਢਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਅਤੇ, ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ "ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ" ਵਰਗੇ ਆਸਾਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ੲਿਸਟਰਾਲੀਅਨ ਨੇ ਚੁਪਕੇ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ "ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਤਜਰਬੇ" ਵਜੋਂ ਬੇਲੋੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕੁੱਝ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅੱਗੇ, ਜਦੋਂ ੲਿਸਟਰਾਲੀਅਨ ਲੋਕ ਥੱਕ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ "ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ" ਵਰਗੀਆਂ ਸੁਹੱਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ"। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ (ੲਿਸਟਰਾਲੀਅਨ), ਜੋ ਹੁਣ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।

ਕੰਪਨੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਖੇਡ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਲਾਭ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਇੱਕਾਧਾਰੀ ਅਤੇ ਲਾਭ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਚਿਤ ਤਨਖਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਲਾਭ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗੀ। ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ, ਜੋ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਮਝ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਜੋਖਮ ਅਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੇ ਤਫਸੀਲ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਹੁਣ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇਸ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ੲਿਸਟਰਾਲੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ?

(ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਲਈ) ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

(ਇੱਕੋ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਹਾਂ) ੲਿਸਟਰਾਲੀਅਨ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਲਾਭ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਇਸਨੂੰ "ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ" ਜਾਂ "ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਅਜਿਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜਦੋਂ ੲਿਸਟਰਾਲੀਅਨ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਵਰਤਮਾਨ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਅਜਿਹਾ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਸੋਚਣਾ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਨਵੇਸਟਮੈਂਟ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ ਵੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪੂੰਜੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤਾ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁਬਾਰਾਪਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਏਆਈ (AI) ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਲੀਡਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਾਹਰੀ ਹਸਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੱਦ ਤੱਕ ਚਲਾ ਸਕਣ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੋ ਚੀਜ਼ ਸੰਭਵ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਚੀਜ਼ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਨ। ਜੋ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਲੀਡਰ ਹੋਰਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਸੌਂਪਣ ਲਈ ਆਦੀ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਦ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਲੀਡਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਲੀਡਰ ਦੀ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਕੰਪਨੀ ਢਹਿ ਢੁਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਉਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਲੀਡਰ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭਿਅਤਾ ਢਹਿ ਢੁਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਸਮੂਹ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਤਾਂ ਸਭਿਅਤਾ ਅਚਾਨਕ ਢਹਿ ਢੁਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਕੁਝ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਝਾਨਾਂ ਦੇਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ, ਅਸੀਂ "ਅਧਿਕਾਰਤੂ ਸਮਝ" ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ, ਜੋ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਧਿਕਾਰਤੂ ਸਮਝ

ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਤੂ ਸਮਝ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਔਬਜੈਕਟਿਵ (objective) ਅਤੇ ਸਬਜੈਕਟਿਵ (subjective), ਸੰਖੇਪ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ, ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਵੀ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

• ਨੀਤੀ ਤੋਂ ਕਾਰਜ ਤੱਕ
• ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਨੀਤੀ ਤੱਕ

ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਹੋਰ ਪੱਧਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੁਰੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸਹੀ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਧਿਕਾਰਤੂ ਸਮਝ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ, ਅਜਿਹੀ ਅਧਿਕਾਰਤੂ ਲੂਪ।

ਉਹ ਲੂਪ ਵਿਗਾੜੀ ਗਿਆਨ ਕਰਕੇ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪੁਨਰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਾ ਜਾਂ ਕਾਰਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਕੰਮ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਭਾਸ਼ਣ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਜਵਾਬ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ, ਵਿਗਾੜ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਧੂਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਅਜਿਹਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਕੁਝ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਿਗਾੜ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਦਾਹਰਣ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਲੂਪ ਰਾਹੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

• ਹਿੱਟੇ ਦੇ (ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ) ਵਿਸਤਾਰ
• ਹਿੱਟੇ ਦੇ (ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ) ਬਦਲਾਅ
• ਮੂਲ ਵਿਸ਼ੇ ਅਤੇ (ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ) ਵਿਸਤਾਰ ਕੀਤੇ ਹਿੱਟੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਰੋਧ ਜਾਂ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ
• ਇਸਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਮੂਲ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਅਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨਾ
• ਜੇਕਰ ਇਹ ਕੰਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੂਲ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹਾਨਾ
• ਜੇਕਰ ਇਹ ਭਾਸ਼ਣ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ (ਵਿਗਾੜੀ ਤਰਕ ਨਾਲ) ਹਰਾਉਣਾ (ਇਹ ਇੱਕ ਗਲਤ ਰਵੱਈਆ, ਇੱਕ ਗਲਤ ਤਰਕ ਹੈ)

ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਮੂੰਹ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਝਾਂਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦਾ ਭਾਵ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਕੰਮ ਜਾਂ ਚਰਚਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਹਿੱਟੇ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਜਾਂ ਧਾਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਹਿੱਟੇ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਤਰਕ ਨਾਲ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਸ਼ੱਕੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਠੀਕ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵਿਰੋਧੀ "ਹੇ" ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸੋਚਣਾ ਠਹਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਚਾਂਸ ਵਾਂਗ "ਹੱਸਦੇ" ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹਿੱਟੇ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦਾ ਝਾਂਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਅਵਗਿਆਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸੁਧਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਬੇਸ਼ੱਕੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਤਮ-ਸੁਆਧਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਇਹ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਟੀਮ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ" ਵਜੋਂ ਟਰੈਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ "ਤਰਕ ਨਾਲ ਹਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ" ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਹਿੱਟੇ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੂਲ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ 'ਤੇ ਹੀ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਰਜ ਇੱਕ ਲੂਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਧਰਮ ਪਰਿਵਾਰ, ਥੱਕਣ ਦੇ ਘੱਟ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹਨ।

ਧਰਮ ਪਰਿਵਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਥੱਕਣ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਗਲਤੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਥੱਕਣ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਥੱਕਣ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਨਤੀਜੇ ਠੋਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਇੱਕ ਪਾਸੇ, ਧਰਤਿ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਥੱਕਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਬਦਾਂ ਬਾਰੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਜਾਂ ਸੰਕੁਚਨ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ ਥੱਕਣ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਨਤੀਜੇ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨਤੀਜੇ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, "ਮੈਂ ਕੀਤਾ" ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੱਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਆਤਮ-ਪੁਸ਼ਟੀ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਨਤੀਜੇ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਪਰ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਤਮ-ਪੁਸ਼ਟੀ ਵਧਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਧੱਕਮਈ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਥੱਕਣ ਜਾਰੀ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬੁਰੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮਹੱਤਵ

ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮੂਲ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਥੱਕਣ ਦਾ ਪੱਧਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਿੱਖਣ ਨਾਲ ਇਹ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ।

ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਥੱਕਣ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ

ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਥੱਕਣ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

"ਜ਼ੋਨ" ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ। ਕੰਮ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਕੰਮ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਅਲੰਕਾਰਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਭਲਾ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਥੱਕਣ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਥੱਕਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੰਮ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਤੀਜੇ ਵੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੰਮ ਲੂਪ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਥੱਕਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠੱਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਗਾੜੀ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਗਲਤ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਅਲੰਕਾਰਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਬੁਰਾਈ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਥੱਕਣ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣਾ ਹੈ।

ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਗਲਤ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੂਪ ਵਿੱਚ ਫਸਦਾ ਹੈ

ਜੇ ਇਹ ਥੱਕਣ ਸ਼ੌਕ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਕੰਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਮੈਕਰੋ ਅਤੇ ਮਾਈਕ੍ਰੋ ਵਿਚਕਾਰ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੰਮ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਖਿੰਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਇਹ, ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਨਤੀਜੇ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਛਵੀ ਹੀ ਵੱਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਗਲਤੀ ਕਾਰਨ ਗਲਤ ਸਮਝ

ਕਈ ਵਾਰ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਦੀ ਵਿਗਾੜ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ "ਮੈਂ ਕੰਸਲਟਿੰਗ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹਾਂ," ਜਾਂ "ਮੈਂ ਲੀਡ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ," ਜਿਵੇਂ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਦੀ ਵਿਗਾੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਬੂਤਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਗਾੜ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਗਲਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸਮਾਜ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮਾਜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਲੀਡ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਅਤੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਕੁਝ ਗੈਰ-ਸਪਸ਼ਟ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਇਸਨੂੰ ਸੁਧਾਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਜਿਕ ਢਾਂਚਾ ਹੈ।

ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਇਹ ਸਮਾਜ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਾਂਗ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।" ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਹਰੇਕ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਕੋਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ "ਕੋਈ ਹੋਰ" ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਹੈ।

ਕਈ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਉਸਦੇ ਹੁਨਰ ਦੇ ਫਰਕ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ "ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲਦਾ ਹੈ," ਜਿਹਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਕੰਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਿਲਾਏ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਆਤਮ-ਸਤਿਕਾਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਗਲਤੀਆਂ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸੋਚ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਮੁੱਲਾਂਕਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੁਧਾਰੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਫੈਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਜੇ "ਕੋਈ ਹੋਰ" ਲੋਕ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਣ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?

ਉੱਚ-ਸਿਸਟਮ ਵਾਲੇ ਸਮਾਜ ਲਈ, ਉਸਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ "ਕੋਈ ਹੋਰ" ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ, ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਇਹ "ਕੋਈ ਹੋਰ" ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, "ਪੂੰਜੀਵਾਦ" ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਧੀਮੇ ਧੀਮੇ, ਸਮਾਜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੀਵਨ" ਦੀ ਗੱਲ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸivilization ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ "ਕੋਈ ਹੋਰ" ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ "ਕੋਈ ਹੋਰ" ਲੋਕ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਜ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਉੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਗੁਲਾਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਜ ਦੀ ਨੀਂਹ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਦੁਬਾਰਾ ਹੋਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ।

• بیرونی خلائی ذرایوں سے ترقی۔ مساوات کا معاشرہ۔
• بیرونی خلائی ذرایوں والے لوگ چلے جاتے ہیں۔
• زمین پر پیدا ہوئے لوگ اشرافیہ بن جاتے ہیں، اور باقی سب کو غلام بنا لیتے ہیں۔
• تہذیب کا خاتمہ ہو جاتا ہے۔

ایسا لگتا ہے کہ یہ منظرنامہ، آنے والی کئی نسلوں میں بالکل ممکن ہے۔ بیرونی خلائی ذرایوں پر انحصار کرنے والا نظام، جب وہ لوگ چلے جاتے ہیں، تو اس کا بنیادی ڈھانچہ ٹوٹ جاتا ہے۔

وہ دور ختم ہو رہا ہے جب کوئی نہ کوئی خود بخود کام کر دیتا تھا۔

ایسے مستقبل کو دیکھتے ہوئے، کیا یہ مناسب ہے کہ ہم "کچھ نہیں کریں گے، اور صرف وہی حاصل کریں گے جو ہمیں دیا جاتا ہے" ایسا سوچیں۔ زمین پر رہنے والے لوگوں کو دوسروں کے مفادات کو چھیننے کے لیے نہیں، بلکہ خود کو بہتر بنانے، مہارت حاصل کرنے اور یہ سیکھنے کی ضرورت ہے کہ وہ اس دنیا کے انفراسٹرکچر کو کیسے سپورٹ کر سکتے ہیں۔ ہر شعبے میں، ایسے لوگ ہونے چاہئیں جو ایسا کر سکیں۔ اب، ہم زیادہ تر اعلیٰ صلاحیت والے گروہوں پر انحصار کر رہے ہیں۔ وہ ٹیکنالوجی کا بھی صحیح انداز میں جائزہ نہیں لیتے، اور وہ سمجھتے ہیں کہ جو لوگ اچھے کام کر رہے ہیں، وہ "آسان کام" کر رہے ہیں۔ لیکن درحقیقت، یہ کام ان لوگوں کے لیے تو آسان ہو سکتا ہے، لیکن بہت سے لوگوں کے لیے یہ مشکل ہے۔ بہت سے لوگ اس بات کو نہیں سمجھتے۔ بہت سے ملازمین ایسا سوچتے ہیں: "ہمارے باس اور کمپنی کو ہماری ملازمتوں کی مشکل کا پتہ نہیں ہے۔ ہمیں مناسب معاوضہ نہیں مل رہا ہے۔" اگرچہ ان کی یہ شکایت درست ہو سکتی ہے، لیکن ہمیشہ ایسا نہیں ہوتا کہ انہیں بہتر تنخواہ والا کام مل جائے۔ کیونکہ، شاید کوئی اور ایسا شخص ہو جو وہ تنخواہ لینے کے لیے تیار ہو جائے۔ یہ بیرونی خلائی ذرایوں والے لوگ ہوتے ہیں جو کم خواہش مند ہوتے ہیں اور ان کی صلاحیت زیادہ ہوتی ہے۔ ایسے لوگ 100 میں سے 1 ہوتے ہیں، اور انتظامیہ ان کو تلاش کر کے ان سے آئیڈیا لیت ہے اور پیچیدہ مسائل کو حل کرواتی ہے۔ ان کی صلاحیت کئی گنا زیادہ ہوتی ہے، لیکن ان کی تنخواہ اتنی زیادہ نہیں ہوتی۔ اس طرح وہ لوگ معاشرے کو سہارا دیتے ہیں۔ ہم بیرونی خلائی ذرایوں والے لوگوں کی صلاحیت پر بہت زیادہ انحصار کر رہے ہیں۔

لیکن، مستقبل میں، ایسا نہیں ہو سکے گا۔ کیونکہ، وہ لوگ جو یہ کام کر رہے ہیں، وہ چلے جائیں گے۔ لہذا، ہمیں اب ہی سے اس کے لیے تیاری کرنی چاہیے۔

اب، دنیا میں مختلف گروہوں کا مکسچر ہے، اور یہ بھی نہیں کہ ٹیکنالوجی اپنے عروج پر ہے۔ اس لیے، اب سیکھنا ابھی بھی ممکن ہے۔

منتظم اور عملہ

• منتظموں کو اکثر یہ احساس ہوتا ہے کہ "میں یہ کام کر سکتا ہوں"۔ کیونکہ وہ احکامات دینے والے ہوتے ہیں، اس لیے وہ اس حالت میں بھی فائدہ حاصل کرتے ہیں، اور وہ سوچتے ہیں کہ "یہ کافی ہے۔" وہ عملی سطح پر تفصیل سے سمجھنے کے باوجود، کچھ ہدایات دے سکتے ہیں، اور پھر کوئی نہ کوئی عملہ اس کو پورا کر دیتا ہے، اور کام آگے بڑھ جاتا ہے۔ اس کے نتیجے میں، وہ یہ محسوس کرتے ہیں کہ وہ ہر چیز پر کنٹرول کر رہے ہیں۔ درحقیقت، آج کل کے بگڑے ہوئے اداروں کی ایک خصوصیت یہ ہے کہ "بات نہیں بنتی"۔ اسی وجہ سے، طاقت کا توازن بڑھتا ہے۔ ایسے پہلو بھی ہوتے ہیں جو باہر سے دیکھ کر حیران کن لگتے ہیں، لیکن وہاں یہ معمول ہے۔ منتظموں کے "مناسب الفاظ" اور "غیر مطابقت والے تبادلات" کے باعث انجینئروں کو پریشانی ہوتی ہے، لیکن اسی طرح تنظیم چلتی رہتی ہے۔ اس طرح، کامیاب تجربات پیدا ہوتے ہیں، اور یہ بگڑے ہوئے ڈھانچے کو مزید مضبوط کرتے ہیں۔ حقیقی مینجمنٹ کا مطلب ہے کہ آپ کو پورے ڈھانچے کو سمجھنا چاہیے۔ لیکن، اکثر ایسا ہوتا ہے کہ "مناسب الفاظ" کو اہمیت دی جاتی ہے۔ "سફળ تجربات" اکثر قابل تقلید نہیں ہوتے ہیں۔ تکنیکی طور پر، یہ بات واضح ہے، لیکن اس طرح کے بگڑے ہوئے ڈھانچے میں کچھ حد تک قابل تقلید ہونے کی صلاحیت ہوتی ہے۔ جو لوگ ڈھانچے کو سمجھ سکتے ہیں، وہ اس کا بنیادی ڈھانچہ بناتے ہیں، اور پھر وہ "مناسب الفاظ" اور "غیر مطابقت والے ڈھانچے" کا استعمال کرتے ہوئے دوسروں کو کنٹرول کرتے ہیں، اور اس طرح تنظیم کو تباہ کر دیتے ہیں۔ تنظیم کے قیام اور خاتمے کو اس طرح سمجھا جا سکتا ہے۔
• جو لوگ حقیقت میں سوچتے ہیں، ڈھانچے کو سمجھتے ہیں، اور اس کا حل نکالتے ہیں، وہ عملے ہوتے ہیں۔ ان کی صلاحیت میں بہت بڑا فرق ہوتا ہے۔ عملے کے ذریعے ڈھانچے کی وضاحت کی جاتی ہے، لیکن منتظم اسے پوری طرح نہیں سمجھ پاتے۔ پھر، عملہ منتظم کی سمجھ کی سطح کے مطابق وضاحت کو آسان بنا دیتا ہے، اور اسے سمجھانے کی کوشش کرتا ہے۔ لیکن، منتظم اس کو دیکھ کر یہ فیصلہ کر سکتا ہے کہ عملہ "وضاحت نہیں کر سکتا" یا "سمجھ نہیں رہا ہے۔" یقیناً، جو شخص سمجھ رہا ہوتا ہے، وہ عملہ ہوتا ہے، اور منتظم نہیں سمجھ رہا ہوتا، لیکن اس کی رائے الٹ ہو جاتی ہے۔ اس کے نتیجے میں، عملے کو نظر انداز کیا جا سکتا ہے۔ جب ایسا ہوتا ہے، تو عملے کا چلے جانا ایک قدرتی عمل ہے۔ جب عملہ چلا جاتا ہے، تو ایک ایسا بحران پیدا ہوتا ہے جس میں نظام بیٹھ جائے گا۔ لیکن، کچھ عرصے کے لیے، دوسرے ممبر اس کا انتظام کر لیتے ہیں، اور کام جاری رہتا ہے۔ لیکن، آہستہ آہستہ، انتظام کرنا مشکل ہوتا چلا جاتا ہے۔
• جب انتظام کرنا مشکل ہو جاتا ہے، تو مسائل بڑھتے جاتے ہیں، اور منتظم اس کو دیکھ کر یہ فیصلہ کرتا ہے کہ "یہ نظام پرانا ہو گیا ہے۔ یہ ٹھیک نہیں ہے۔ کیا یہ عملہ اتنا اچھے نہیں ہے۔" درحقیقت، مسئلہ نظام کا نہیں ہوتا، بلکہ اس بات کا کہ جو شخص اس کا انتظام کر رہا تھا، وہ چلا گیا ہے۔ لیکن، اس طرح، ایک نظام جو استعمال کیا جا سکتا تھا، اسے چھوڑ دیا جاتا ہے، اور بڑے پیمانے پر سرمایہ کاری کے ذریعے "نئے نظام" کو بنایا جاتا ہے۔ اکثر ایسا ہوتا ہے کہ موجودہ نظام کو بہتر بنانا، نئے نظام کو بنانے سے کئی گنا زیادہ آسان، سستا اور محفوظ ہوتا ہے۔ لیکن، انتظامیہ اس بات سے نہیں سمجھتی، بلکہ وہ اس بات پر خوش ہوتے ہیں کہ وہ ایک نئی چیز بنا رہے ہیں، اور اس کے لیے وہ بہت زیادہ پیسہ خرچ کرتے ہیں۔ اس طرح، منتظم حالات اور پیچیدہ نظام کو سمجھنے کے بجائے، بڑے پیمانے پر سرمایہ کاری کے ذریعے حالات کو بہتر بنانے کی کوشش کر سکتا ہے۔ اچھے ٹیکنالوجسٹ اکثر نئے نظام کے میدان میں ہوتے ہیں، اس لیے نئے نظام بنانے سے نظام کو برقرار رکھا جا سکتا ہے۔ اس وقت، کچھ اصلاحات ممکن ہو سکتی ہیں، اور کچھ نہیں ہو سکتیں۔ اس طرح، ایک ایسا نظام تیار ہوتا ہے جو بہت سے حصوں سے بنا ہوتا ہے، اور اچھے لوگ نئے نظام اور موجودہ نظام کو برقرار رکھنے میں اپنا وقت صرف کرتے ہیں۔

ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੋਕ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਵਿਕਾਸ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਜੋ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹੀ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ AI ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ "ਲੋਸਟ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ" ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ, ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਸੋਚਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਰੱਖ-ਰੱਖਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ "ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ," ਅਤੇ "ਜਿਹੜੀਆਂ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ," ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਫਰਕ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਉਤਪਾਦਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਮਾਜ ਦੇ ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਭਾਗ, ਅਤੇ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਪਤਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸਭਿਅਤਾ ਅਚਾਨਕ ਪਤਨ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਸਭਿਅਤਾਵਾਂ ਦੇ ਢਹਿ ਗਏ ਝਾੜੂ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਹੱਸ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕਿਉਂ ਪਤਨ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਗੱਲ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੇਗੀ।

ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਲੰਬਾ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ

ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਉੱਪਜਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਹੁਣ ਜਿਉਂ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਕੇ, "ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ," ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਘਰ (ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ) ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਇਹ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਮੋਹ ਲਗਾਉਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਨਮ-ਮੌਤ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਣਗੇ।

ਇਸ ਸਮੇਂ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਪਤ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਘਟੀਅਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਸ਼ਲ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਜੋਖਮ ਲੈ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਸਮੂਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਟੀਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਤਣਾਅ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਸ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਸਮੂਹ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਜਾਣਗੇ।

ਅਤੇ ਫਿਰ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਕੌਣ ਸਹਿੇਗਾ? ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਜ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਲੁੱਟ-ਮਾਰ ਕਰਕੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਠਹਿਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਮਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਸivilization ਢਹਿ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਤੋਂ ਹੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਸਮਾਂ ਹੈ।

ਜਾਦੂ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੁਆਰਾ ਧਨ

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ, ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਵਿੱਚ, "ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਫਾਇਦਾ ਕੱਢਣ" ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਕਨੀਕੀ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਰਕ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।" ਕਈ ਵਾਰ ਇਸਨੂੰ ਜਾਦੂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਅਜਿਹੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨੀ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਿਰਪਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਦੂਤ ਕਿਸੇ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਫਿਰ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਵਜੋਂ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਕਿਰਪਾ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਹੀ ਰਹੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਬਾਅਦ, ਦੂਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਾਇਦ, ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ "ਜਾਦੂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ"। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜਾਦੂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮੰਨਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਗਲਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ "ਜਾਦੂ" ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ "ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣ" ਵਾਂਗ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਦੂਤ ਅਜਿਹੇ ਘਟੀਆ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼, ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਲਈ, ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਇਸਨੂੰ "ਮੈਂ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ" ਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਜਾਦੂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ" ਦਾ ਭਰਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਉਹ ਆਪਣੇ "ਮੈਂ ਕੀਤਾ" ਜਿਹੇ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜਾਦੂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿਰਪਾ ਹੈ।

ਧਰਤੀ ਦੀ ਸivilization ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੂਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੀ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਮੂਲ ਤੌਰ 'ਤੇ, "ਜਾਦੂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ"। "ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਵਰਤਣਾ" ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣਾ ਕਦੇ ਵੀ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਕੁਝ ਲੋਕ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਜਾਦੂਗਰ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਅਜਿਹੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਧਰਤੀ, ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਭౌਤਿਕ ਪਹਿਲੂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਕੀ ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਸਮਾਜ ਨਹੀਂ ਹੈ?

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ

ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਲਾਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਲਾਭ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਕੰਮ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਸ਼ਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਅਹੁਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਆਮ ਹੋਵੇ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੱਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਕਸਰ ਇਹ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕ "ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ" ਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਦਮੀ ਅਤੇ ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜੋ "ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੋਣ ਲਈ" ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅਣਪਛਾਣੇ ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕਾਂ (ਅਕਸਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ) ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਅਤੇ ਅਹੁਦੇ ਦੀ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨਤੀਜੇ ਲਿਆਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਰ ਥਾਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਨਾਲ ਹੀ, ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਢਾਂਚੇ ਅਕਸਰ ਇਹ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲ ਨਾਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹੱਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਣਾ ਕੇ, ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ, ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸਮਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ "ਉੱਦਮੀ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਜਿਹੇ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਨਤੀਜੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦਮਤ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਤਨਖਾਹ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਕਨੀਕ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕਈ ਵਾਰ, ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੱਜਕ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੱਜਕ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਜੀਵਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ," ਅਤੇ ਉਹ ਅਣਪਛਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ। ਕਈ ਵਾਰ, ਉਹ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਇਹ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇੰਵੇਨਸ਼ਨ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ। ਕੁਸ਼ਲ ਲੋਕ ਸੀਮਤ ਇਨਾਮਾਂ 'ਤੇ ਇੰਵੇਨਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜੋ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀਆਂ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ "ਉੱਦਮੀ" ਅਤੇ "ਲੀਡਰ" ਦੀ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਢਾਂਚਾ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੂਲ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਜਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਇਸਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ। ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ, ਬਲਕਿ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਫਰੇਮਵਰਕ ਵਿੱਚ "ਪ੍ਰਬੰਧਨ" ਦੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਹ 'ਤੇ, ਇਸਨੂੰ ਟੀਮ ਵਰਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਣਜਾਣ ਲੋਕ ਲੁਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਣਜਾਣ ਮੁੱਖ ਲੋਕ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੇਜਰ ਜਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਫਿਰ, ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਟੀਮ ਅਤੇ ਲੀਡਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਮੁੱਚੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕ ਲੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਅਸਧਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ 10 ਵਿੱਚੋਂ 1, ਜਾਂ ਹਰ 100 ਵਿੱਚੋਂ 1, ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ" ਕਹਿ ਕੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਝੂਠੇ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ। ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਸਲ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਝਾੜੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ (ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਝੂਠੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਝੂਠੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਭਿਅਤਾ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।

ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰੌਕਟ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਕਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਐਪਲ, ਮਾਈਕ੍ਰੋਸਾਫਟ, ਆਦਿ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁੱਲਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੀਡਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੂਹਾਨਿਕ ਪੱਖੋਂ ਵੀ ਏਲੀਅਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਚੋਰ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਰੂਹਾਨਿਕ ਪੱਖੋਂ, ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵੱਡੇ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਲੀਡਰ ਏਲੀਅਨ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਹਨ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਏਲੀਅਨ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਏਲੀਅਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਝਾੜੂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਦਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਦਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਕੋਈ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਵਾਹਨ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਤੋਂ 150 ਟਰਿਲੀਅਨ ਯੇਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਅਜਿਹੀ ਠੰਢੀ ਰਵੱਈਏ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸੇ ਗਏ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਆਮ, ਠੰਢਾ ਰਵੱਈਏ ਵਾਲਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਪਰ, ਜਦੋਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੋਕ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸivilਿਵਿਜ਼ੇਸ਼ਨ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੇ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਰਹਾਂਗੇ।

ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਹੈ

ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਜਾਂ ਨਤੀਜਾ-ਅਧਾਰਤ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਤਕਨੀਕੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਨੂੰ ਤਕਨੀਕ ਦੀ ਕੁਝ ਸਮਝ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਇਨਪੁਟ ਅਤੇ ਆਉਟਪੁੱਟ ਅਤੇ ਉਹ ਫੰਕਸ਼ਨ ਜੋ ਇਨਪੁਟ ਅਤੇ ਆਉਟਪੁੱਟ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਤਕਨੀਕ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਢੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਪਲਬਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲੋਂ, ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤਕਨੀਕੀ ਲੋਕ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਾਪਸ ਜਾ ਜਾਣਗੇ।

ਜੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਉੱਤਮ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤਕਨੀਕੀ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਕਲੇ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।

ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਦਦ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਿਕੰਜਾ ਕੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਧਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਇੰਨਾ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਜਾਂ ਸ਼ਿਕੰਜਾ ਨਹੀਂ ਕੱਸੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ। ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਢਹਿਣ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ।

ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਟੀਮ ਵਰਕ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤਕਨੀਕੀ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਾਜ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਲੋਕ ਹੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਯੋਗਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸivilਿਵਿਜ਼ੇਸ਼ਨ ਢਹਿ ਜਾਵੇਗੀ।

ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਆੜ ਹੇਠ ਤਕਨੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਸਸਤਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਦੀ ਯੋਗਤਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮੂਹ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸivilਿਵਿਜ਼ੇਸ਼ਨ ਢਹਿ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਸੰਭਾਵੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗੇ ਜਿੱਥੇ ਲੀਨ ਹੋਈ ਤਕਨੀਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਿਤ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬੇਖ਼ਬਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ "ਕੁੱਝ ਨਾ ਕਰਕੇ ਵੀ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ" ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੋਨਮੋਨ ਵਰਗੇ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀ ਲੋਕ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਸivilਿਵਿਜ਼ੇਸ਼ਨ ਦੇ ਢਹਿ-ਢੁੱਲਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹਨ।

ਲੀਡਰਾਂ ਅਤੇ ਮੈਨੇਜਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਢਾਂਚਾ

ਉਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮੈਨੇਜਰ ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ "ਉਹ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ" ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਕਨੀਕ ਜਾਂ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਹੱਲ ਹੋ ਗਿਆ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦ ਵਿੱਚ "ਕੁੱਝ ਨਾ ਕਰਕੇ ਵੀ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਸਮਾਜ ਜਾਂ ਨਤੀਜਾ-ਮੁਖੀਅਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ "ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਨਤੀਜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ" ਕਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮੈਨੇਜਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਮੈਨੇਜਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਲੋਕ "ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਨਤੀਜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ" ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮੂਲ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦ ਵਿੱਚ "ਕੁੱਝ ਨਾ ਕਰਕੇ ਵੀ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ" ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ।

ਦੋਵੇਂ "ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ" ਦੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਰੂਹਾਨੀਵਾਦੀ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੇਜਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਤਕਨੀਕੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਗੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਨਿਵੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਨਾਲ, ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।

ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਣਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੁਆਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਢਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਅਣਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੁਆਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ, ਇਹ ਬੇਕਾਰ ਹੈ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਘਮੰਡੀ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗੁਲਾਮ ਵਾਂਗ ਸੇਵਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨਗੇ।

ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਵੀ ਭੌਤਿਕ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਧਿਕਾਰਤ ਸਬੰਧ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਬੰਧ ਜੋ ਡਰ, ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਜਾਂ ਹਿੱਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।

ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਕਾਰਵਾਈ ਹੈ।

ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਨਫ਼ਰਤ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ।

ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ, ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਚੁੱਕੇ ਏਲੀਅਨ, ਅਕਸਰ ਧਰਤੀਵਾਸੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ "ਸ਼ਰੋਤ ਕ੍ਰਾਂਤੀ" ਦੌਰਾਨ ਗੈਰ-ਨਿਯਮਿਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਏਲੀਅਨ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਭੈਅਨਾਕ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਾਭ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ, ਏਲੀਅਨ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀਵਾਸੀ ਕਿੰਨੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਹਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਏਲੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗਾ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, "ਸ਼ਰੋਤ ਕ੍ਰਾਂਤੀ" ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਏਲੀਅਨਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਪਾਨੀ ਲੋਕ ਠੰਢਾਕੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਵਾਂਗ ਵਰਤਦੇ ਸਨ। ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਏਲੀਅਨ ਜਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਗਏ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹੋਰ ਵੀ ਬੁਰੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਪਾਨ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਚੰਗਾ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹੁਣ, ਇਹ ਸੋਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਜਪਾਨ ਵੀ ਹੁਣ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬੁਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸੋਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜਪਾਨੀ ਲੋਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਔਬਜੈਕਟਿਵ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਜਪਾਨੀ ਲੋਕ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜੇ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਮ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹੈ। ਹੁਣ, ਜਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਈ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੀ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨਤੀਜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ"? ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਕਹਿਣ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸivilization ਦਾ ਪतन ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਹਮਲੇ ਵਜੋਂ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਬੁਰਾਈ ਵਜੋਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ, ਉਹ ਜੰਗ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਜਾਂ ਇੱਕ ਕੰਟੀਨੈਂਟ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਅਟੁੱਟ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਣ।

ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਏਕੀਕਰਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਝੂਠੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਇੱਕ ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਬੁਰਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਮਨ-ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਫੈਸਲੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਏਕੀਕਰਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ "ਸੱਚਾਈ" ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੰਗਿਆਈ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ, ਜਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਮੁੱਲਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪੜਾਅ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਕੂਮਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰ ਲਵੇ।

"ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ" ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਧੱਕਾਸ਼ਾਹੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਏਲੀਅਨਾਂ ਦੇ ਛੱਡਣ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ। ਅਤੇ ਫਿਰ, ਲੋਕ ਇਸ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨਗੇ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਹ ਸਵਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਉਂ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸivilizations ਅਚਾਨਕ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਵੀ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ।

ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸivilizations ਵਿੱਚ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਧਨ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇ ਕੇ ਲਾਭ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੁਸ਼ਲ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧਨ ਨੂੰ ਧੋਆ ਜਾਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਗਤੀ ਵੀ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਧਨ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਹ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ? ਜਾਂ, ਕੀ ਲੋਕ ਇਸਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਏ ਬਗੈਰ, ਇਸਨੂੰ ਹੋਣ ਦੇ ਰੌਂਦੇ ਹਨ?

ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ।

ਭਵਿੱਖ ਅਜੇ ਵੀ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਅਸਥਿਰ ਬਣਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਨ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਧਰਤੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਹੇ।

ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਬਚਾਅ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਦਦ ਹੈ ਜੋ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋ ਕੇ ਚੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਹੁਣ ਤੋਂ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ।

ਮੂਲ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ "ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਏਜੇ ਤੱਕ 'ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਹਸਤੀ" ਦੀ ਹਾਲਤ" ਇੱਕ ਅਪਵਾਦਕ ਸਥਿਤੀ ਸੀ।

ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਔਰਤਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਮੁੱਲ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਮਾਜ ਲਈ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਗੜੀ ਮੂਲ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਲੋਕ ਤੋਂ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਆਏ ਹਨ। ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਅਪਵਾਦਕ ਸਥਿਤੀ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਗੜੀ ਸਮੂਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਬਾਅਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੁਰਸ਼ ਵੀ ਵਾਪਸ ਜਾਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬਹੁਤ ਔਰਤਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੋ ਪੁਰਸ਼ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਪਸ ਜਾਣਗੇ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਧਿਰ ਵੱਲੋਂ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਹਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ੍ਰਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਬੋਰਿੰਗ ਦੁਨੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ "ਜੱਜ" ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਚਾਨਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ।

ਬਦਲਾਅ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਖਗੜੀ ਜਾਂ ਦੂਜੀਆਂ ਦੁਨੀਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਕਸਰ ਅਜਿਹਾ ਝੁਕਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਲਾਭ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਧਨ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪਹਿਲੂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਨਹੀਂ ਬਦਲਣਗੇ, ਪਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵੇਲੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਧਨਵੰਤ ਹਨ, ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਨਾਲੋਂ ਵਿਹਾਰ, ਪੇਸ਼ੇ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਬਾਹਰੀ ਕਾਰਕਾਂ 'ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣਗੇ।

ਹੁਣ ਦਾ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਾਫ਼ੀ ਲੋਕ "ਮੱਧ ਵਰਗ" ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਧਨ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਲੋਕ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਸਮੇਂ, ਵਰਗ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਨਗੇ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ, ਪਹਿਲਾਂ, "ਦੇਵਤੇ" ਦੇ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਆਏ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਿ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਜਾਂ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਜੋ ਕਿ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੁਝਾਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸਦੇ ਫ਼ਾਇਦੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਗੇ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਰੁਝਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਤਰਪ੍ਰੀਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਜੀਵ, ਜੋ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਣਾ, ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕ ਵੀ ਇੰਨੇ ਬੁਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਕਸਰ ਫ਼ਾਇਦੇ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹੀ ਫੈਸਲੇ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਫ਼ਾਇਦੇ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤਾ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਰੇਮੂਰੀਆ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕੁੱਝ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕ, "ਇਸ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹਾਂ," ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁੱਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਅਰੇ, ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖੀ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਵੱਖਰੀ ਹੈ... ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਵੀ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ," ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ, ਇੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੁੱਖ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ, ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੋਵਾਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾਂ, ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਵਾਰ, ਕਿਸੇ ਦੇਵਤੇ ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਪਵਾਦ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਗਾਇਬ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਹੁਣ ਪੁਰਾਣੀ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, "ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ," ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਿਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਾਲਾਤ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦੀ।

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਿਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੋਕਤ ਨਾਲ ਜੀਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਿਣਗੀਆਂ।

ਭਾਵੇਂ ਕਿ, ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜਾਂ ਉੱਚ ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ,ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਸੰਦਾਂ ਅਤੇ ਰੁਚੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਥਿਤੀ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਸਮੂਹ ਆਪਣੇ ਅਨੁਕੂਲ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਵਰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਗਭਗ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸਨੂੰ ਦੁੱਖ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਸੀ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ।

ਜੇਕਰ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀਆਂ ਬਣਨ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ। ਧੀਰ-ਧੀਰ ਕੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇਵੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚਦੀਆਂ।

ਮੂਲ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਿ ਤੋਂ ਆਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਉਤਪੱਤੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣਗੇ।

ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੰਮੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਧਰਤੀ, ਉਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਹਨਾਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਮੁੱਲ, ਅਕਸਰ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਦੇ "ਭਲੇ" ਪਾਸੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ "ਬੁਰਾਈ" ਜਾਂ "ਅੰਧਕਾਰ" ਵਜੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਬੁਰੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਜਾਂ ਭੁਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੇ ਉਪਾਅ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆਉਣ ਦੇ ਦੋ ਕਾਰਨ ਹਨ:

• ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
• ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਰ", "ਭਲਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ" ਦੀ ਦੁਵੰਧਤਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਚੇਤਨਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

ਇਹਨਾਂ ਬਦਲਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਹਿਲੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, "ਅੰਧਕਾਰ ਜਾਂ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ" ਦੇ ਮੁੱਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਦਲਾਅ ਆਵੇਗਾ।

ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੁਰੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਜਾਂ ਭੁਤਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਧੀਮੇ ਧੀਮੇ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਤਮੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਜਿਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 'ਸਵਰਗ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਵਿੱਚ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਬਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ" ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ "ਘੱਟਤਾ" ਅਤੇ "ਕਠੋਰਤਾ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਉੱਚੇ ਵੇਵ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟੇ ਵੇਵ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਅਤੇ "ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ" ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ, ਬਾਹਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਕਸਰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਧੁਰਿਆਂ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਤਾਂ ਇਹ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਭౌਤਿਕ ਪੱਖ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਯਾਨੀ ਕਿ ਭੌਤਿਕਤਾ ਦੀ ਘਣਤਾ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਇਹ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਵੇਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਗਾੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ (ਜੋ ਕਿ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੈ)।

	ਵੇਵ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ (ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ)	ਵੇਵ ਵਿਗਾੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ (ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ)
ਭੌਤਿਕ ਘਣਤਾ ਉੱਚੀ ਹੈ	• ਇਹ ਅਸਲ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਹੈ

• ਸਰੀਰਕਤਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

・ਸਾਦਾ ਪਰ ਸੱਚਾ (ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ "ਚੰਗਾ ਇਨਸਾਨ" ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ) | ・ਇਛਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਣਾ

• ਹਮਲਾਵਰਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬਲਤਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ।

・ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। | | ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਘਣਤਾ ਘੱਟ ਹੈ | ・ਇਹ ਅਨੁਭਵੀ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ।

• ਸੁਹੱਪਣ ਅਤੇ ਹਲਕੀ ਭਾਵਨਾ।

・ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਉੱਚ ਵਾਯੂ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ・ਹਕੀਕਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣਾ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਕੱਟਿਆ ਹੋਣਾ।

• ਕੰਸੈਪਟੂਅਲ ਅਤੇ ਅਸਥਿਰ।

・ਸਪਿਰਚੁਅਲ ਵਿਗਾੜ (ਮੂਹ-ਮੱਥੇ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਆਖਿਆ, ਆਦਿ) |

ਅਤੇ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਘੱਟ ਤਰੰਗਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚ ਤਰੰਗਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਧੁਰਾ ਹੈ ਜੋ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਘਣਤਾ ਦੇ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਹੋਣ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਇੱਕ-ਤਰਫਾ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ "ਘੱਟ ਹੋਣਾ" ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ "ਤਰੰਗਾਂ ਦਾ ਵਿਗਾੜ" ਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।

ਭਾਵੇਂ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਘਣਤਾ ਉੱਚੇ ਪਾਸੇ ਹੈ ਜਾਂ ਨੀਵੇਂ ਪਾਸੇ, ਹਰੇਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਤਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਰੱਖਣਾ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਕਾਸ ਹੈ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਘਣਤਾ ਉੱਚੇ ਪਾਸੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਨਾਲ ਵੀ ਜਿੱਥੇ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਘਣਤਾ ਨੀਵੇਂ ਪਾਸੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਫ਼ਰਕ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ।

ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਹਨ।

ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਪਦਾਰਥਕ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ, ਜੀਵਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੱਕ ਸਰਗਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਚੱਕਰ, ਮੂਲਾਧਾਰ, ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਮੂਲਾਧਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚੱਕਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ ਇੰਨਾ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਬਣੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਰਗੀ ਦਿੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ, ਸਵਾਦੀਸ਼ਟਾਨਾ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਖੁਸ਼ੀ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਵਰਗੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਇੱਥੇ ਸਿੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਚੱਕਰ, ਮਨੀਪੂਰਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ "ਮੈਂ" ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਧাপে, ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ "ਹਮਦਰਦੀ" ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਧাপে ਸਭ ਤੋਂ "ਮਨੁੱਖੀ" ਧাপে ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਚੌਥੇ ਚੱਕਰ, ਅਨਾਹਤਾ ਵਿੱਚ, ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਤੁਲਨ ਇੱਕ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਜਦੋਂ ਪੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਧাপে, ਇਹ ਕਈ ਵਾਰ ਦੂਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਜਾਂ ਹਮਲਾਵਰਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਲਾਸੀਕਲ "ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ" ਅਕਸਰ ਇਸ ਧাপে ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਔਸਤ ਪੱਧਾਰ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇੱਕਤਾ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ ਹੁੰਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ "ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ", "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ" ਵਰਗੀ ਦੋਹਰੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੇਠਲੇ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਚੱਕਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਅਸੰਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਕਈ ਵਾਰ, ਬੁਰਾਈ ਵਿਰੁੱਧ ਹਮਲਾਵਰਤਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ઠਰਵਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਪੰਜਵੇਂ ਚੱਕਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ੁੱਧਾ, ਤਰਕ ਅਤੇ ਲੌਜਿਕ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਛੇਵੇਂ ਚੱਕਰ ਦਾ ਅਜਨਾ, (ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ) ਦੇਵਤੁ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਚੱਕਰ ਦਾ ਸਹਸਰਾਰਾ, (ਸਾਰੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ) ਦੇਵਤੁ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਇਸ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਨਾਹਤਾ ਤੱਕ ਹੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ।

ਚੱਕਰਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਗਲਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਗੀਕਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਚੱਕਰ ਚੰਗਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਹੜਾ ਚੱਕਰ ਬੁਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੀਣ ਲਈ, ਹੇਠਲੇ ਚੱਕਰ ਵੀ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੀਣ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਚੱਕਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿੰਝ ਚੰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਹੁਣੇ ਜਿਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣ।

ਇਹ ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੇ ਟੇਬਲ ਵਿੱਚ, ਉੱਚ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ ਤੋਂ ਘੱਟ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ ਤੱਕ, ਸਭਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਬਾਰੇ ਹੈ।

ਗਲਤੀ: ਘੱਟ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ, ਉੱਚ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ (ਟੇਬਲ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਸੱਜੇ ਕੋਨੇ ਤੋਂ, ਖੱਬੇ ਹੇਠਲੇ ਕੋਨੇ ਤੱਕ)। ਅਸਲ: ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗੰਦਗੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ। ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਰਤਮਾਨ ਹਾਲਤ (ਉੱਚੀ ਹੈ ਜਾਂ ਘੱਟ) ਤੋਂ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ ਤੱਕ (ਉੱਚ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ ਅਤੇ ਘੱਟ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ)।

ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੱਖਰੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਨਤੀਜਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ।

ਨਤੀਜਾ: ਉੱਚ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ ਅਤੇ ਘੱਟ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ (ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਹਨ)। ਉੱਚ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ ਅਤੇ ਘੱਟ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ, ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਗੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀ "ਗੰਦਗੀ" ਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ।

ਜਾਨਵਰ ਉੱਚ ਧਾਤੂ ਘਣਤਾ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉੱਚ ਵੇਵ, ਅਧਿਆਤਮਕਤਾ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੁ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ ਹੀ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਵਤੁ ਹੋਣਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਗਲਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰੀਆ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤੁ ਹੈ। ਪਰ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤੁ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੁ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਜੋ ਦੇਵਤੁ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੁ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਕਾਸ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ। ਜਾਨਵਰ ਤੋਂ ਦੇਵਤੁ ਤੱਕ ਦਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਵਾਹ, ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ, ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੇਵ ਦਾ ਸੰਵਾਦ ਹੈ।

ਇੱਛਾ ਦੀ ਉਨਮੱਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣਨਾ

ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਕ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਰੱਖਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਵਾਰ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਲਾਭ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮਹੱਤਵ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਹ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ।

ਆਮ ਢੰਗ ਨਾਲ, "ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ" ਦਾ ਮਾਡਲ, ਜਾਂ "ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ" ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਮਾਡਲ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ "ਬੁਰਾਈ" ਵਜੋਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ "ਸੇਵਾ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਨੂੰ "ਚੰਗਾ" ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਧਰਮ ਜਾਂ ਉੱਚ-ਨੀਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਪਾਸੇ, "ਵਿਕਾਸ" ਦੇ ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ "ਬਦਲਾਅ" ਹੈ। ਜ਼ਰੂਰ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਤਰਕ, ਅਤੇ ਸੰਵੇਦਨਾਤਮਕ ਪਹਿਲੂਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਰੋਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਬਦਲਾਅ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ "ਦਰਦ" ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਦਰਦ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਇਹ "ਬੁਰਾਈ" ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ, ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਸਭ ਮੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਨਾ ਤਾਂ "ਬੁਰਾਈ" ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ " ਹਨੇਰਾ"। ਇਸਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਤੁਲਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ "ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ" ਸਥਿਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਹ ਜ਼ਰਾਥੁਸ਼ਤਰਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ "ਨਸ਼ਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਬੁਰਾਈ" ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ।

ਹੁਣ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ, ਬਿਹਤਰ ਸ਼ਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਅਹਿਸਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਬਣਾਉਣ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ, ਸਗੋਂ ਦੂਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਕਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ "ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾ" ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਧাপে-ਧাপে ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਗੱਲ ਹੋਵੇ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਹੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅਦਾਕਾਰ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਅਦਾਕਾਰ ਹੋਣਗੇ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਇਸ ਸਮੂਹ ਹੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੁੱਖ ਅਦਾਕਾਰ ਹਨ।

"ਲਾਲਚ ਬੁਰਾ ਹੈ" ਜਿਹੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕਦਰਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਦੂਜੇ ਸਮੂਹ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕਦਰਾਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੀ ਇਸ ਵਿਛੜਨ ਦੀ ਕਦਰਾਂ-ਕਦਰਾਂ ਤੋਂ ਏਕਤਾ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲਾਲਚ "ਬੁਰਾਈ" ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਲੜਾਈ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਲਾਲਚ 'ਤੇ ਕੀਤੀਆਂ ਨਿੰਦਾਵਾਂ ਵੀ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸਪਿਰਚੁਅਲਿਟੀ ਵਿੱਚ, ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਗੱਲ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤੁਵਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ, ਇਸ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਸ਼ਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਲਾਲਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ, ਸਵਾਦੀਸਤਾਨਾ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਘਾਟ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਤੀਬਰ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਹੀ ਅਭਿਵਿਧੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਘਾਟ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਸ਼ਨ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਸ਼ਨ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਇੰਨੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦੁੱਖ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਣਗੇ। ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਲਾਲਚ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਲੜੀ (ਸੰਸਾਰ) ਵਿੱਚੋਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਢਾਂਚਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ, ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੁਆਰਾ, ਅਗਲੇ ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਲੜੀ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਵੱਧਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚੱਕਰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ ਪਰਿਪੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਕਿ ਉਹ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮੋਕਸ਼, ਜਾਂ ਵੇਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਹੋਣ ਤੱਕ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੀਇੰਕਾਰਨੇਟ ਹੋਣਗੇ।

ਇਸ ਲਈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲਾਲਚ ਵੀ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਇੱਕ ਰਣਨੀਤ ਹੈ। ਉਸ ਊਰਜਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ, ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਰੀਮਬ੍ਰਥ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਠੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ, ਉਸ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਰੀਮਬ੍ਰਥ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ। ਜੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਇਸਨੂੰ (ਚੰਗੀ) ਇੱਛਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇਸਨੂੰ ਮਿਸ਼ਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।

ਇਹ ਕਠੋਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਧੀਮੀ ਗਤੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਸ਼ਾਨਸ਼ੁਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਧਰਤੀਵਾਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਧਰਤੀਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵੱਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।

ਇਹ ਚੱਕਰ ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ ਚੱਲੇਗਾ। ਅਤੇ, ਜੀਵਨ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਵਿੱਚ ਅੱਧ ਜਾਨਵਰ, ਅੱਧ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋਂ, ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਖੁਦ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਗੇ।

ਇਹ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ। ਪਰ, ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਹੀ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਹੈ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੀ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਵਿੱਚ (ਵਿਆਪਕ) ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਹੈ।

ਹੋਰ ਸਮੂਹ (ਦੇਵਦੂਤ, ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ) ਇਸ ਲੰਬੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ (ਸੰਕੀर्ण ਮਤਲਬ ਵਿੱਚ) ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਗੇ।

ਇਹ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਾਈਟ ਵਰਕਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ "ਬੁਰਾਈ (ਇੱਛਾ, ਹਨੇਰਾ)" ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੁਆਰਾ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਦੇਵਤਾ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਅਸੈਂਸ਼ਨ ਹੈ।

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣਗੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਹੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅਦਾਕਾਰ ਹਨ।